เทวรูปพระอิศวร : หน้า 83/113

ถ้าของปลอมหมายถึงแอบทำไม่ให้ใครรู้ ผิด กฎหมายนะ แต่จำลองนี้ทำเปิดเผยจ้ะ ใคร ๆ ก็รู้ จึงไม่ผิดกฎหมาย ตำรวจก็ไม่จับ” ฉัน อธิบายส่งเดช ผิดถูกไม่รู้เหมือนกัน “แล้วของจริงอยู่ที่ไหนล่ะคะพี่ แหม... ยายกุ้งยุ่งนี่ช่างชักใช้จริง พี่ก็ไม่รู้ น้องตั้งใจฟัง น้าน้อยซิคะ” ฉันตอบแล้วก็พอดีได้ยินน้าน้อยพูด “เทวรูปองค์จริงนั้น ปัจจุบันตั้งแสดง อยู่ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกำแพงเพชรนะ คะ มีประวัติเล่าว่า สมัยรัชกาลที่ ๕ เมื่อเทวรูป องค์จริงยังประดิษฐานอยู่ที่ศาลนี้ มีชาวเยอรมัน เดินทางมาเที่ยวกำแพงเพชร เห็นเทวรูปก็ต้อง ใจมากถึงกับลักลอบตัดเศียรและพระหัตถ์ส่ง ลงเรือมากรุงเทพฯ ดูเหมือน พ.ศ. ๒๔๒๙ นะ ถ้าครูจำไม่ผิด เจ้าเมืองกำแพงเพชรรู้เข้าก็ ตกใจและร้อนใจเป็นอย่างยิ่ง ได้เขียนหนังสือ บอกเข้ามายังกรุงเทพฯโดยด่วน รัชกาลที่ ๕ ทรงทราบจากเสนาบดี จึงโปรดเกล้าฯให้ตาม ฝรั่งเยอรมันคนนั้น และทรงขอพระเศียรและ พระหัตถ์พระอิศวรคืนมาได้ ยังพระทัยดีอีกนะ โปรดเกล้าฯให้สร้างพระอิศวรจำลองพระราช ทานให้ไป ปัจจุบันตั้งแสดงในพิพิธภัณฑสถาน กรุงเบอร์ลิน” “โอ้โฮ! ท่านพระทัยดีจังเลย สงสัยให้ ประชดเสียก็ไม่รู้” ภาพจินตนาการแสดง การตัดและขนย้ายศิลา- แลงมาใช้ประโยชน์ เบญจ์นึกออกมั้ยใครเป็นคนพูด ไม่ใช่ ใครที่ไหนหรอกจ้ะ ก็พี่นิภาเราเองแหละ “พระอิศวรท่านน่าจะหักคอคนขโมยนะ คะ พี่นิภา” “ท่านเป็นเทพเจ้าที่ชอบประทานพรนี่จะ กุ้งฝอย ท่านคงอยากไปเที่ยวเยอรมันด้วยกระมัง เลยไม่หักคอฝรั่งขี้ขโมยมาจิ้มน้ำพริกกับปลาทู แต่ถ้าเป็นกุ้งฝอย ไม่แน่นะ ท่านอาจอยากหัก คอก็ได้” ว่าแล้วพี่นิภาก็แกล้งทำเสียง อิ่ม..อิ่ม ขณะยื่นมือมา ทำท่าจะหักคอยายกุ้งฝอย ๆ ก็เริ่มเ เริ่มเต้นหยอย ๆ ทำคอหดคอย่น เป็นตัว หลบหลังฉัน “ไม่เอานะคะ ไม่เอา กุ้งฝอยกลัวค่ะ” ทุกคนหันมามอง เพราะเสียงคุณเธอไม่ เบานัก น้าน้อยไม่ตกใจเพราะชินเสียแล้วกับ การร้องโวยวายของกุ้งฝอยเมื่อถูกพี่ ๆ ที่บ้าน แหย่ พี่นิภาแกล้งทำไม่รู้ไม่ชี้กับเหตุการณ์นั้น ด้วยการกอดอก แล้วมองน้าน้อยเหมือนตั้งใจ ฟังเสียเต็มประดา แต่น้าน้อยก็ปรายตาอย่างรู้ ทันว่าใครแกล้งน้อง จากศาลพระอิศวร รถวิ่งขึ้นเหนือไป ตามเส้นทางกำแพงเพชร พรานกระต่าย วิ่งไป สักอึดใจก็เลี้ยวซ้าย แล่นไปราว ๓๐๐- m๐๐-๔๐๐ เมตร ก็ถึงอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร ซึ่งได้ทำพิธีเปิดนิทรรศการเมื่อเดือนเมษายนพ.ศ. ๒๕๓๔ แล้วได้ขึ้นบัญชีเป็นมรดกโลก (List of ปีที่แล้วนี้เอง น่าภูมิใจจังเลย World Heritage) บทแล้ นะเบญจ์ น้าน้อยเดินยิ้มลงไปเจรจากับเจ้าหน้าที่ อย่างสนิทสนม คงขอโทษเขาด้วยที่มาช้า เบญจ์จ๊ะ ระยะทางจากกรุงเทพฯถึงกำ แพงเพชร ประมาณ ๓๖๐ กิโลเมตร ถ้ารถวิ่ง รวดเดียวโดยใช้ความเร็วสูงสุด ๙๐ กิโลเมตร ต่อชั่วโมง ตามที่ตำรวจทางหลวงกำหนด เรา ก็จะถึงภายใน ๔ ชั่วโมง แต่เนื่องจากเราเสีย เวลารถติดมากแถวรังสิต ซึ่งถนนกำลังขยาย (มาหลายรัฐบาลแล้ว ยังไม่เสร็จเสียที สุดเซ็ง สิงหาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๘๑