การประชุมเพื่อทำพิธีกรรม : หน้า 58/113

มุมหนึ่งของฮาร์วาร์ด ยาร์ด ได้เข้าใจว่า วิธีกราบของชาติตนนั้น มีปรัชญาอย่างไร พิธีกรรมในครั้งนี้ มีเพียงดอกไม้แจกันเดียว พระพุทธ มีวิธีการทำอย่างไร มีขั้นตอนในรายละเอียดอย่างไรบ้าง รูปที่จะใช้ประกอบพิธีก็ไม่มีจึงมาคิดกันว่าจะทำอย่างไรดี และเชิญชวนทุกคนให้ร่วมกราบด้วย ในที่สุดที่ประชุมได้ตกลงกันว่า จะให้สิทธิ์แก่ทุกนิกาย ส่วนตัวนายวิลเลี่ยมเอง ความที่เป็นผู้ชำนาญใน ออกมาแสดง และอธิบายว่าตนมีวิธีปฏิบัติอย่างไร นิกายโซโตเซน ก็พยายามแสดงวิธีนั่งสมาธิและการ พิธีกรรมเริ่มต้นด้วยอาตมาสวดบทชุมนุมเทวดา เดินจงกรมตามแบบของตน มีการใช้ไม้ตีหลังเช่นเดียว (เริ่มต้นว่า สัคเค....) อันเป็นบทสำหรับสวดนำเริ่มพิธี กับนิกายเซนในเกาหลีด้วย ส่วนนักศึกษาชาวอเมริกัน กรรมของพุทธศาสนาแบบเถรวาทในบ้านเรา อันที่จริง ที่สนใจในไซเซน ก็ลุกขึ้นมาอธิบายการปฏิบัติในนิกาย ก่อนหน้านี้ อาตมาคิดจะใช้บทสวด นะโม ตัสสะฯ เป็น รินไซ และเสนอแนะให้ทุกคนในที่ประชุมสวดมนต์ให้ บทสวดนำ เพราะเข้าใจว่าคงเป็นบทสวดที่มีสวดเหมือน เหมือน ๆ กัน กันหมดในทุกนิกาย แต่ความจริงมิได้เป็นเช่นนั้น เพราะ การประชุมในวันนั้นจึงค่อนข้างวุ่นวายมิใช่น้อย พุทธศาสนานิกายเซนในญี่ปุ่น เกาหลี และในจีน ไม่มี ระยะเวลาที่ทุกคนกำหนดจะให้สำเร็จภายในชั่วโมงเดียว บทสวดมนต์บทนี้เลย ก็กำลังจะหมดลง โดยที่ยังไม่อาจตกลงกันได้ว่าใครจะ เริ่มก่อน ทุกคนจำเป็นต้องปรับทัศนะของตนเองและ เปิดใจให้กว้าง เพื่อทำความเข้าใจกันและกันอย่างมาก งบประมาณที่ทางมหาวิทยาลัยมีให้สำหรับการประกอบ อ่านต่อฉบับหน้า ๕๖ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๖