การละตัณหาเพื่อหลุดพ้น : หน้า 22/113

ไม่จบไม่แล้วจะต้องทุกข์ไม่จบไม่แล้ว จะต้องหน้าดำคร่ำเครียดไม่จบไม่แล้ว จะต้องลำบากยากแค้นไม่จบไม่แล้ว เมื่อคิดดังนี้เข้าใจดังนี้แล้ว ตาธรรมกายก็มองเห็นแจ่ม เราต้อง ละกามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา ละอย่างไร วิธีจะละ ละอย่างไรนะ เออ วิธีจะละ ละท่าไหนกันนะ เห็น ทางทีเดียวว่า อ้อ พระพุทธเจ้าพระ อรหันต์ไปทางนี้ ที่เราเดินมาทางศีล A สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณ ใจต้องหยุด ต้องหยุดทีเดียว ทัสสนะในกายมนุษย์มาถึงกาย มนุษย์ละเอียด ในกายทิพย์มาถึง กายทิพย์ละเอียด ในกายรูปพรหม มาถึงกายรูปพรหมละเอียด ใน กายอรูปพรหมมาถึงกายอรูปพรหม ละเอียด จนกระทั่งมาถึงธรรมกาย ธรรมกายละเอียดนี้ เราต้องเดินใน ช่องทางของศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะนี่เอง ใจ ต้องหยุด ต้องหยุดทีเดียวจึงจะละ กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหาได้ เริ่มต้นต้องหยุดเชียว พอหยุดก เข้าก็ได้การทีเดียว อ้อ พอหยุดก เข้า กามตัณหา ภวตัณหา วิภว ตัณหาดับหมด ถ้าว่าไม่หยุดละก็ เป็นไม่ได้การทีเดียว ไปไม่รอดไม่ พ้นทีเดียว หยุดอะไรล่ะ ใจหยุด หยุด อยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็น กายมนุษย์นั่นแหละ พอถูกส่วนเข้า ก็เห็นดวงศีล หยุดอยู่กลางดวงศีล นั่นแหละ หยุดกลางของกลาง กลาง จึงจะละกามตัณหา ควต้ณหา วิภวตัณหาได้ เริ่มต้นต้อง หยุดเขียว พอหยุดกึกเข้าก็ ได้การทีเดียว อ่อ พอหยุด ตึกเข่า กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหากับหมด ถ้าว่าไม่ หยุดละก็ เป็นไม่ได้การทีเดียว ไปไม่รอดไม่พ้นทีเดียว 99 ของหยุด กลางที่หยุดนั่นแหละ ถ้า ว่าถึงดวงสมาธิ กลางดวงสมาธิ กลาง ของกลางที่หยุดนั่นแหละก็เข้าถึง ดวงปัญญา หยุดอยู่ศูนย์กลางดวง ปัญญา กลางของกลางที่หยุดนั่น แหละ เข้าถึงดวงวิมุตติ หยุดอยู่ ศูนย์กลางดวงวิมุตติ พอหยุดแล้วก็ กลางของกลางที่หยุดนั่นแหละ เข้า ถึงดวงวิมุตติญาณทัสสนะ พอเข้า ถึงดวงวิมุตติญาณทัสสนะแล้ว หยุด อยู่ศูนย์กลางของใจที่หยุดนั่นแหละ กลางของกลาง ๆ ๆ หนักเข้าก็เห็น กายพระโสดา เข้าถึงกายพระโสดา อ้อพอเข้าถึงกายพระโสดาก็รู้จักเชียว นี่พระพุทธเจ้าพระอรหันต์ไปทางนี้ ไม่ใช่ไปทางอื่นเลย แต่พอเข้าถึงกาย พระโสดาละเอียด ทำแบบเดียวกัน อย่างนั้นหยุดอย่างเดียวกันนั่นแหละ หยุดอย่างนั้นแหละ พอหยุดเข้ารูป นั้นจริง ๆ เข้าถึงกายพระสกทาคา สกทาคาละเอียด อนาคา อนา คาละเอียด ก็รู้รสชาติของใจทีเดียว พอเข้าถึงพระอรหัต พระอรหัตละ เอียด เข้าแล้วหลุดหมด กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา ทุกข์ปสม คามิน อย่างนี้เอง ถึงพระนิพพาน เป็นที่ดับแห่งทุกข์ พอถึงพระอรหัต ก็เห็นนิพพานแจ่ม เข้านิพพานไป ได้ทีเดียว นี้ไปอย่างนี้ ไปจริง ๆ อย่างนี้ก็ไปได้เพราะเห็นสัจธรรมทั้ง ๔ แล้ว ก็เข้ามาคลุมสัจธรรมทั้ง ๔ ไว้ ยังไม่ปล่อยทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ ความดับทุกข์ ข้อปฏิบัติให้ถึงความ ๒๐ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๖