การเข้าฌานและการหยุดนิ่ง : หน้า 19/113

เห็นดิ่งลงไปเช่นนี้ เมื่อเข้าปฐมฌาน ก็แน่นิ่งอยู่ ฌานที่ละเอียดกว่านี้มี พอนึกขึ้นมาเช่นนั้นก็อ้อ! ที่ละเอียด ขึ้นมากว่านี้มีอยู่ ก็นิ่งอยู่กลางปฐม ฌานนั่น กลางดวงปฐมฌานนั่นนิ่ง ใจของธรรมกายหยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลาง ดวงธรรมที่ทำให้เป็นธรรมกาย นิ่ง พอถูกส่วนเข้า ฌานนั่นเปลี่ยนแล้ว ใจก็นิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้ ปฐมฌานนั่นจางไป ทุติยฌานมา แทนที่รองนั่ง จะไปไหนไปคล่อง แคล่วยิ่งกว่าขึ้นเครื่องบิน ปฐมฌาน เหมือนกัน ทุติยฌานเหมือนกัน พอเข้าฌานที่ ๒ ได้แล้วก็นึกว่าฌานที่ ๒ มันใกล้ฌานที่ ๑ มันเสื่อมง่าย เป็นธรรมกายนั่น ถูกส่วนเข้าก็นึก ใจก็หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงธรรม ว่าฌานนี้ คล่องแคล่วว่องไวดี แต่ว่า ที่ทำให้เป็นธรรมกายอีก ถูกส่วนนิ่ง ละเอียดกว่านี้มี พอถูกส่วนเข้า เข้าอีกทุติยฌานก็จางไป ตติยฌาน อากาสานัญจายตนฌานก็จางไป มาแทนที่ นิ่งอยู่กลางตติยฌานนั่น วิญญาณัญจายตนฌานเข้ามาแทนที่ พอถูกส่วนเข้าตติยฌานแล้วละเอียด ดวงก็เท่ากัน นิ่งอยู่กลางดวงวิญญา กว่าตติยฌานนี้มี นิ่งอยู่ศูนย์กลาง ณัญจายตนฌานนั้น ว่าละเอียด ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์นั่น กว่านี้มี นิ่งอยู่ศูนย์กลางที่ดวงธรรม ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายธรรมนั่น ที่ทำให้เป็นธรรมกายนั่น แต่ว่าเพ่ง ถูกส่วนเข้าเมื่อนึกถึงฌานตติยฌาน ฌาน นิ่งพอถูกส่วนเข้าวิญญาณัญ ก็จางไป จตุตถฌานเข้ามาแทนที่ จายตนฌานจางไป อากิญจัญญา ยังไม่พอแค่นั้น นิ่งอยู่กลางจตุต ยตนฌานเข้ามาแทนที่รู้ละเอียดจริง ถฌานนั่นละเอียดกว่านี้มีว่าละเอียด นี่เป็นรู้ละเอียดจริง นิ่งอยู่อากิญ กว่านี้มี จตุตถฌานก็จางไป อากา จัญญายตนฌานนั้น ละเอียดกว่านี้ สานัญจายตนฌาน กลางของจตุต มี พอถูกส่วนเข้าอากิญจัญญายตน ถฌานว่างออกไปเท่ากัน ดวงเท่ากัน ฌานจางไป เนวสัญญานาสัญญาย ดวงเท่ากันนี่เรียกว่า อากาสานัญ ตนะเข้ามาแทนที่ เข้าถึงเนวสัญญา จายตนฌาน ธรรมกายก็นั่งอยู่กลาง นาสัญญายตนฌานนึกในใจทีเดียว ของอากาสานัญจายตนฌานเรียกว่า ว่า สนฺตเมต์ ปณีตเมต์นี่ละเอียดจริง เข้าอากาสานัญจายตนฌาน แล้ว นี่ประณีตจริง นี่เข้าฌานดังนี้ นี่เขา เรียกว่า เข้าฌานโดยอนุโลม เข้าฌานโดยปฏิโลม ถอย กลับจากฌานที่ ๔ นั้น จากเนว สัญญานาสัญญายตนะเข้าหาอากิญ จัญญายตนะ มาวิญญาณัญจายตนะ เข้าอย่างไรก็ออกมาอย่างนั้น มาถึง อากาสานัญจายตนะ ถอยจากอา กาสานัญจายตนะมาถึงจตุตถฌาน ถอนจากจตุตถฌานมาถึงตติยฌาน ถอยจากตติยฌานมาถึงทุติยฌาน ถอยจากทุติยฌานมาถึงปฐมฌาน เข้าไปดังนี้อีก นี่เรียกว่าปฏิโลม ถอยกลับ อนุโลมเข้าไปอีก ที่ ๑ ที่ ๒ ๓ ที่ ๔ ที่ ๕ ที่ 5 ที่ ๒ ที่ 6 ไปอีก ถอยจากที่ 4 มาถึงที่ ๒ ที่ 5 ที่ ๔ ที่ ๓ ที่ ๒ ที่ ๑ มาถึงอีก นี่เรียกว่า อนุโลมปฏิโลมไปอย่างนี้ พออนุโลม ปฏิโลมถูกส่วนเข้าก็เห็นทีเดียวว่าอ้อ สัตว์โลกนี่เป็นทุกข์ละ เห็นทุกข์ละ นะ นี่ทางปฏิบัติเห็นทุกข์ละ ตา ธรรมกายเห็นอายตนะที่ดึงดูดของ ที่ สิงหาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๗