การปฏิบัติธรรมและการเข้าถึงสัจธรรม : หน้า 24/113

ทีเดียว รู้แจ้งแทงตลอดเห็นจริงที่ เดียว เห็นปรากฏทีเดียว เมื่อพระ อนาคาเข้าสมาบัติ ดูทุกขสัจ สมุทัย สัจ นิโรธสัจ มรรคสัจในกาย อรูปพรหมเข้า เห็นในสัจธรรมทั้ง ทั้งหยาบทั้งละเอียด เห็นชัดในทุกข- สัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ มรรคสัจ ได้บรรลุพระอรหัต เมื่อเห็นกาย พระอรหัต ทั้งธรรมที่ทำให้เป็นกาย พระอรหัตทั้งหยาบทั้งละเอียด เห็น ชัดทีเดียว นั่นเห็นชัดอันนั้นแหละ ได้ชื่อว่าเป็นปฏิเวธแท้ ๆ เชียว รู้ ใด ถ้าเข้าถึง ทุกขสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ มรรคสัจ ไม่ได้ ไม่เห็น ทุกขสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ มรรคสัจ ดังแสดงมาแล้วนี้ จะปฏิบัติศาสนา เอาเรื่องเอาราวไม่ได้ ถ้าว่าคนละ โมฆชินโณ แก่เปล่า เอาอะไรไม่ได้ เอาเรื่องไม่ได้ เหตุนี้แหละทางพุทธ ศาสนาจึงนิยมนับถือนักในเรื่องสัจ ธรรมทั้ง ๔ ง ๔ นี้ ที่แสดงมานี้ ก็เพื่อจะให้รู้ สัจธรรมทั้ง ๔ เมื่อรู้จักสัจธรรมทั้ง ๔ แล้ว สัจธรรมทั้ง ๔ นี้ใครเป็น คนรู้คนเห็น ธรรมกาย ธรรมกาย นี้ ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ โคตรภูทั้งหยาบทั้งละเอียดธรรมกาย ดังนี้ศาสนามีทั้งปริยัติปฏิบัติ ปฏิเวธ พระโสดาทั้งหยาบทั้งละเอียด ธรรม ดังนี้ ถ้าว่านับถือศาสนา ปฏิบัติ กายพระสกทาคาทั้งหยาบทั้งละเอียด ศาสนา เข้าปริยัติก็ไม่ถูก ปฏิบัติ ไม่ถูก ปฏิเวธก็ไม่ถูก มันก็ไปต่อง แต่งอยู่นั่น เอาอะไรไม่ได้ สัก ๑๐ ปี ๑๐๐ ปี ก็เอาอะไรไม่ได้ ถึงอายุจะ แก่ปานใด จะโง่เขลาเบาปัญญาปาน แจ้งแทงตลอด ๔. ธรรมกายพระอนาคาทั้งหยาบทั้งละ เอียด ธรรมกายพระอรหัตทั้งหยาบ ทั้งละเอียด เป็นผู้เห็นเป็นผู้รู้ เป็นผู้ เห็นทุกขสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ มรรคสัจ เหล่านี้ นี้แหละเป็นธรรม สำคัญในพุทธศาสนา เมื่อได้สดับ ตรับฟังแล้ว จึงมนสิการกำหนดไว้ ในใจของตนทุกถ้วนหน้า เมื่อรู้จัก ธรรมที่พระองค์รับสั่งว่าเอต โข สรณ์ เขม นี้ที่พึ่งอันเกษมผ่องใส เอต สรณมุตฺตม์นี้ที่พึ่งอันอุดมสูงสุด เอต สรณมาคมม มาอาศัยอันนี้เป็นที่ พึ่งแล้ว สพฺพทุกขา ปมุจฺจติ ย่อม หลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้ด้วยประ การดังนี ที่ได้ชี้แจงแสดงมานี้ ตาม วาระพระบาลีคลี่ความเป็นสยาม ภาษา ตามมตยาธิบายเป็นไปในทาง ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ พอสมควร แก่เวลา เอเตน สจฺจวชเชน ด้วย อำนาจความสัจที่ได้อ้างธรรมปฏิบัติ ในเขมาเขมสรณาคีปิคาถา ตาม วาระพระบาลีคลี่ความเป็นสยาม ภาษา ตามมตยาธิบายพอสมควรแก่ เวลา ด้วยอำนาจสัจวาจาที่ได้อ้าง ธรรมเทศนาตั้งแต่ต้นจนอวสานนี้ ขอความสุขสวัสดีจงบังเกิดมีแก่ท่าน ทั้งหลาย ทั้งคฤหัสถ์ บรรพชิต บรรดามาสโมสรในสถานที่นี้ทุกถ้วน หน้า อาตมภาพชี้แจงแสดงมาพอ สมควรแก่เวลา สมมติว่ายุติธรรมิก ถาโดยอรรถนิยมความเพียงแค่นี้ เอว ก็มีด้วยประการฉะนี้ ๒๒ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๖