การให้และการทำบุญ : หน้า 45/113

ไม่ออก... พูดด้วยถ้อยคำที่ไพเราะ พอใจทำเฉพาะสิ่งที่มีประโยชน์... ใจอย่างนี้แหละที่มารกลัว ไม่ อยากเข้าใกล้ ให้คุณโยมใช้ใจที่ประกอบ ด้วยสติ...มีเมตตากรุณา ค่อย ๆ บอก.. ค่อยๆ สอนลูก.. ขณะรู้สึกเหนื่อยและ พ่อแม่เลี้ยงลูกก็อยากให้ ลูกเป็นคนดีด้วยกันทั้งนั้น.. โกรธห้ามสอน... เพราะตอนนั้นจะเปิด เด็ก ๆ เองเขาก็อยากเป็นคนดี หลวงพ่อ ด้วยดวงใจที่เปี่ยมสุข สำหรับเวลานี้ ดิฉันขอกราบ อาราธนาบุญบารมีของพระสัมมาสัม พุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลาย และพระอรหันต์เจ้าทั้งปวง อำนาจ ของพระธรรม พระสงฆ์ รวมทั้งบารมี ธรรมของหลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญ ช่องให้มารเข้าแทรกแซงบงการทำบาป ..อยากให้พ่อแม่รัก..เหตุที่เขา และของหลวงพ่อธัมมชโยที่ได้สั่งสมมา อกุศลต่างๆ ได้.. การให้.. ที่ผู้ให้ได้บุญ.. ผู้รับได้ ประโยชน์...ผู้ให้และผู้รับเป็นสุขด้วย กันทั้งสองฝ่าย ชื่อว่าเป็นการให้ของผู้ มีปัญญา.. ผู้เป็นสุขกับการให้อย่าง แท้จริง” วันนั้น ดิฉันประนมมือและ กล่าวคำว่า “สาธุ” พร้อมกับทุกคนที่ ได้ร่วมฟัง “ธรรม” บทพิเศษนี้จาก เป็นคนดีไม่ได้เพราะใจของเขา ถูกมารครอบเอาไว้..ทําให้เขา คิดเรื่องดี ๆ ไม่ออก.. ทมค่าสอนดี ๆ ไม่ได้.. 99 ดีแล้ว นับภพนับชาติไม่ถ้วน ได้โปรด คุ้มครองท่านที่เป็นคุณพ่อคุณแม่ของ ลูกทั้งหลาย และท่านผู้อ่านทุกท่าน รวมทั้งตัวดิฉันด้วยให้เป็นผู้มีปกติคิดดี พูดดี ทำดี ให้ได้สร้างบุญสร้างบารมี ตามหลวงพ่อไปโดยตลอดรอดฝั่ง ตราบ กระทั่งวันเข้าพระนิพพานด้วยเทอญ สิงหาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๔๓