วัดพระสี่อิริยาบถ : หน้า 82/113

0 1 0 8 0 ปี ณ เ ที่ ย ว เมืองเหนือ (ต่อจากฉบับที่แล้ว) (บน) วัดพระสี่อิริยาบถ อีกวัดหนึ่งที่น้าน้อยให้โชเฟอร์ขับส่วน กวัดหนึ่งที่น้าน้อยให้โชเฟอร์ขับผ่าน (วัดพระยืน) เป็นวัดใหญ่ ในอรัญญิกกลุ่มกลาง สิ่งสำคัญของวัดได้แก่ พระแก้วไปทางทิศตะวันออกนั่นเอง น้าน้อย มณฑปจตุรมุข แต่ละทิศ บอกว่า วัดนี้ก็เป็นวัดใหญ่นะ แต่รองจากวัด ประดิษฐานพระพุทธรูป พระแก้ว มีพระเจดีย์ใหญ่เป็นประธานเช่นกัน ๔ ปางคือ เดิน นั่ง ยืน ฐานสี่เหลี่ยมใหญ่ไม่น้อยนะ กว้างราว ๑๔-๑๕ นอน อยู่โดยรอบทั้งสี่ทิศ ตามลำดับ ปัจจุบันเหลือ เมตรเชียวละ ก่อด้วยศิลาแลงปนอิฐ น้าน้อยว่า เพียงพระยืนขนาดใหญ่ที่ ผังของวัดนี้คล้ายแผนผังวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ สวยงาม พระพักตร์เป็น เมืองสุโขทัยเก่า แต่ลักษณะพระเจดีย์เป็น ลักษณะพระพุทธรูป ศิลปะสุโขทัยหมวด ทรงลังกาอย่างที่เห็นทั่วไปในเมืองกำแพงเพชร กำแพงเพชร คือพระ ซึ่งต่างจากเจดีย์ศิลปะสุโขทัยที่เป็นทรงพุ่มข้าว นลาฎกว้าง พระหนุเสี้ยม บิณฑ์ น้าน้อยให้โชเฟอร์ขับรถวนไปหลังศาล จังหวัด ให้รถจอดแต่ไม่ให้เราลงจากรถ “นักศึกษาคะ นี่คือศาลพระอิศวร เรา สักการะท่านบนรถแล้วกันนะคะ” น้าน้อยพูด จบก็ยกมือพนม ทำปากขมุบขมิบ อธิษฐาน อะไรฉันไม่ได้ยินหรอก ฉันเองก็รีบพนมมือ ขอพรท่าน ขอให้เดินทางโดยปลอดภัย ก็คง เหมือนนักศึกษาคนอื่น นั่นแหละ (คิดเอง นะจ๊ะ) เสียงน้าน้อยแว่วเข้าหูฉันอีกว่า ๆ “เทวรูปพระอิศวรที่อยู่ในศาลนี้ เป็น องค์จำลองนะคะ หล่อด้วยสัมฤทธิ์ในสมัยที่ นายเชาวน์วัศสุดลาภา เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดค่ะ” “พี่ลักษณ์ขา จำลองก็แปลว่าของปลอม ซิคะ ไม่ใช่ของจริง” เสียงกุ้งฝอยกระซิบถาม ฉันเบา ๆ “ก็คล้าย ๆ อย่างนั้นแหละ แต่ทำอย่าง ๆ เปิดเผยไงน้องเลยเป็นของเทียม ไม่ใช่ของปลอม โดย ลักขณา ศกุนะสิงห์ เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๕๙ ปีที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๓๓ ๔๐ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๖