คุณแม่สุนทรี มัมวิบูลย์ : หน้า 34/113

à un un Ŵ IA V คุณแม่สุนทรี มัมวิบูลย์ ต้นไม้....พันธุ์ดี จะเจริญเติบโต ออกดอกและผล แผ่กิ่งก้านสาขาได้ ก็ต้อง อาศัยผู้ดูแล รดน้า พรวนดิน ใส่ปุ๋ยให้ คน....จะเป็นคนที่ดีที่สมบูรณ์ มีชีวิตเพื่อประโยชน์ต่อชาวโลกได้ ก็ ต้องมีบุญเก่าสั่งสมไว้ดีแล้ว พร้อมทั้งมีผู้เลี้ยงดูสนับสนุนอย่างเต็มที่ ณแม่สุนทรี มัฆวิบูลย์ โยมแม่ ของพระวิชา อธิวิชโช แม่ผู้มีดวงใจอันแข็งแกร่ง แต่ ใบหน้าแววตาของท่านดูอ่อนโยน ถ้อย คำของท่านนุ่มนวล น่าฟัง สมแล้วที่ เป็นแม่ของยอดนักสร้างบารมี ท่าน เล่าเรื่องของหลวงพี่ในสมัยเด็ก ๆ ว่า “เด็กๆ ท่านเป็นคนเฉย ไม่ชอบ สุงสิงกับใคร เที่ยวเตร่เฮฮาก็ไม่สนใจ อารมณ์เย็น ไม่ค่อยโกรธใคร ไม่เคย พูดร้าย ๆ กับใคร ขยันขันแข็งมาตั้ง แต่เด็ก กลับมาจากโรงเรียน ก็อาจจะ มีเล่นบ้างนิดหน่อย แล้วก็อ่านหนังสือ ทำการบ้าน การบ้านเยอะ กว่าจะเข้า นอนก็ ๒ ยาม ผลการเรียนของท่าน จึงดีมาตลอด จบชั้น ป.6 ที่อัสสัมชัญ ด้วยเกรด A ทั้งนั้น ท่านไม่เคยทำให้ แม่ต้องเป็นห่วง ไม่เคยหนักใจ ไม่ต้อง ว่าหรือต้องดุ ท่านรู้ด้วยตัวเองว่า สิ่งนี้ ท่านไม่เคยทําให้แม่ต้อง เข็นห่วง ไม่เคยหนักใจ ไม่ต้องว่าหรือต้องดุ ท่านรู้ด้วยตัวเองว่า สิ่ง ถูกสิ่งที่ผิด ร่ว่าน ควร ไม่ควร แม่ไม่เคย ต้องเป็นกังวลกับท่านเลย ถูกสิ่งนี้ผิด รู้ว่านี้ควรนี้ไม่ควร แม่ไม่ เคยต้องเป็นกังวลกับท่านเลย” นี่ก็คงเป็นผลบุญในอดีต ที่ หล่อหลอมอุปนิสัยของท่านให้เป็นผู้ รักสงบ ใฝ่ที่จะศึกษาธรรมะตั้งแต่ เยาว์วัย “ท่านอยากบวชมาตั้งแต่เด็ก เมื่อเข้าเรียนที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปีแรก ท่านก็ได้ไปวัดปากน้ำภาษีเจริญ ไปปฏิบัติธรรมที่บ้านธรรมประสิทธิ์ เป็นประจำ ท่านไปของท่านเอง ไม่มี ใครพาไป ตอนนั้นบ้านเดิมอยู่ที่ตลาด พลู ซึ่งก็ไม่ไกลมากนักจากวัดปากน้ำ ท่านก็หาหนังสือธรรมะมาให้แม่อ่าน แต่เนื่องจากตอนนั้นแม่มีงานมาก จึง ไม่ได้สนใจเท่าไรนัก ท่านเรียนจบที่เตรียมอุดมศึกษา อ่านต่อหน้า ๔๐ ๒๒ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๖