การปฏิบัติธรรมพิเศษที่เชียงใหม่ : หน้า 71/113

ผู้เขียนและครอบครัวในงานบวชพระลูกชาย ณ วัดเบญจมบพิตรฯ ทุกวันขอให้เข้าถึงธรรม และอย่ามีอุปสรรคในการ หมดห่วง หมดภาระ สบายจริง ๆ มีพระอาจารย์ หลวงพี่รังสฤษดิ์ อิทธิจินตโก หลวงพี่ณรงค์ ทันต สร้างบารมีเลย ดิฉันมีโอกาสได้ขึ้นไปปฏิบัติธรรมพิเศษที่ จิตโต หลวงพี่ทวี พรหมเทโว ท่านสอนและคุย เชียงใหม่ เป็นรุ่นที่ ๗ ระหว่างวันที่ ๒-๘ พฤษ- ภาคมนี้ มีกัลยาณมิตรไปปฏิบัติธรรมประมาณเก้า ธรรมะสนุก เป็นกันเอง ฟังแล้วปีติใจมาก แต่ก็นึก ดวงแก้วหรือองค์พระไม่ค่อยออก ตอนบ่ายตั้งใจ เมื่อยไปหมด นึกอะไรไม่ออกเลย สิบกว่าคน ได้ประสบการณ์อัศจรรย์จากการปฏิบัติ มากเกินไป ยิ่งนั่งสมาธิ ยิ่งเครียด ฟังมาก ปวด ธรรมที่ไม่เคยคิดเลยว่า ชีวิตนี้จะมีบุญได้รู้ได้เห็น ได้เข้าถึงและได้พิสูจน์ธรรมะขององค์สมเด็จพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยตัวเองได้ถึงเพียงนี้ เพราะถ้าได้ยินได้ฟังว่าใครเข้าถึงธรรม จะ รู้สึกว่า เขาคงจะเป็นคนมีบุญมากนะ ตัวเราคงจะ ยาก เป็นคนมีบุญน้อย ได้มาวัดอย่างนี้ก็ดีแล้ว รุ่นนี้ พี่เลี้ยงกัลยาณมิตรทุกคนน่ารักมาก ยังนึกชมในใจว่า เด็กรุ่นใหม่นี่มีบุญมากจริง ๆ ได้ เข้าวัดปฏิบัติธรรมสร้างบารมีตั้งแต่อายุน้อย ๆ ทำ หน้าที่ได้อย่างดี เห็นแล้วชื่นใจ วันที่สาม ตั้งใจว่าวันนี้จะเห็นหรือไม่เห็น อะไรจะไม่สนใจ ขอนั่งตรึกให้สบาย ๆ ก็พอใจแล้ว บรรยากาศและสถานที่ปฏิบัติดีมาก ดิฉันชอบเข้า ไปนั่งก่อนที่จะถึงเวลาปฏิบัติธรรม ขณะนั่งมององค์ พระธรรมกายแก้ว ซึ่งตั้งเป็นพระประธานกับรูป เหมือนหลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญ ที่วางอยู่ข้างๆ การปฏิบัติธรรมช่วงยาว ๗ วัน ครั้งแรกดิฉัน ได้ไปเมื่อสองปีก่อน รู้สึกมีความสุขมาก ทำใจได้ สบาย ๆ แต่ก็ยังมีความกังวล ห่วงภาระครอบครัว ที่รับผิดชอบอยู่ ครั้งนี้ก่อนขึ้นไปจึงตั้งใจตรึกนึกถึง แต่เรื่องบุญกุศลตลอด สิ่งไหนเป็นบุญตั้งแต่เก็บ กวาดเช็ดถู งานเล็ก งานใหญ่ ช่วยได้ก็จะช่วยให้ กำลังมองเพลินๆ ก็รู้สึกว่าท่านมองดูดิฉันอย่างมี เต็มที่ เมตตา ยิ้มนิดๆ จึงรีบก้มลงกราบขอพรท่านว่า สองวันแรกที่เริ่มปฏิบัติธรรม ช่วงเช้ารู้สึก ขอให้ดิฉันได้เข้าถึงธรรมด้วยเมื่อถึงเวลาปฏิบัติธรรม สิงหาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๖๙