ความรักของแม่ : หน้า 29/113

ใครหนอ? รักเราเท่าชีวี... โดย รวิวรรณ มีช้าง ความรักลูก เสียสละ อดทน ทำทุกอย่างที่เป็นความสุขของ ลูก เมื่อลูกประสบความทุกข์ แม้จะทุกข์ยิ่งกว่าหลายเท่านัก จิตใจของแม่จะวนเวียนอยู่ที่ ลูก เลี้ยงลูกได้ตั้งแต่เกิด จนกระทั่งตาย ครั้นลูกไปทํา ผิด ๆ พลาด ๆ แม่จะปก ปองอย่างสุดชีวิต และให้อภัย ตลอดเวลา..ในโลกนี้มีใคร ĥ ากมีคนเข้ามาถามท่านว่าในชีวิตนี้ใครรักท่านมากที่สุด เกือบทุกคนคงตอบว่าพ่อและแม่ของเราไง แต่สำหรับฉบับนี้ขอกล่าวถึง “แม่” มากสักหน่อย เพื่อบูชาพระคุณของแม่ในวโรกาสวันแม่แห่งชาติ ๑๒ สิงหาคม ๒๕๓๖ และขอน้อมถวายบุญกุศลที่เกิดขึ้นเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ผู้เป็นพระแม่ของชาวไทยทั้งชาติ ขอเริ่มที่แม่ของผู้เขียนก่อน เพราะเป็นบุคคลที่ใกล้ตัวที่สุด ผู้เขียนเอง เติบโตมาจากบ้านไร่ท้องนา จึงเห็นภาพของแม่ที่ต้องทำงานหนักในไร่นา ทั้งขุด ทั้งถาก คอนกล้า ดำนา เกี่ยวข้าว ฯลฯ บางวันแดดเปรี้ยงขนาดว่าน้ำในนา ร้อนยังกะน้ำต้ม แม่ก็ยังคงทำงานในนาได้สบาย ๆ คืนไหนพระจันทร์เต็มดวงก็ จะทำงานต่อภาคกลางคืนอีก บางครั้งถึงห้าทุ่มเที่ยงคืน ชาวบ้านเขาหลับเขา นอนกันหมดแล้ว แม่ก็ยังดื่ม ๆ อยู่ในท้องไร่ท้องนา ไม่มีหวาดกลัวผีสางนางไม้ งูเงี้ยวเขี้ยวขอ แม่ก็ไม่อินังขังขอบ แม่บอกว่าเย็นดี บางทีไปทำไร่ไกล ๆ ต้อง เดินกันเป็นวัน ๆ สมัยเด็ก ๆ เคยติดตามแม่ไป แล้วก็เดินร้องไห้ไปตลอดทาง ไม่รู้เมื่อไหร่จะถึงซักที ตอนนั้นรู้สึกว่าไกลเหลือเกิน เหมือนกับว่าจะต้องเดินไป ให้ถึงขอบฟ้าข้างหน้า แต่ยิ่งเดิน ขอบฟ้าก็ยิ่งถอยห่างออกไปตา เรื่องในบ้านแม่ต้องดูแลหมดทุกอย่าง ทั้งเรื่องกินอยู่หลับนอนของลูก ๆ 5 คน รวมทั้งของพ่ออีกหนึ่ง ตกค่ำก็ต้องสำรวจว่าลูกทุกคนหลับหรือยัง คอยห่ม บ้านที่เป็นได้และทําได้อย่างแม่ ผ้าให้ คอยจับยุง ไล่แมลง ดึก ๆ เที่ยงคืนเคยตื่นขึ้นมาเห็นแม่นั่งสัปหงกอยู่ข้างๆ ๆ และถ้าพรุ่งนี้ไม่อยากไปโรงเรียนเพราะเล่นเพลินจนลืมทำการบ้าน ก็จะต้องทำ ตัวเป็นผู้ป่วย แม่ก็จะนั่งเฝ้าตลอดยืนยันรุ่ง ปกตินิสัยของแม่เป็นคนที่ชอบทำมากกว่าพูดและไม่เคยร้องขอความเห็นใจ จากใคร ๆ ไม่เคยบ่นให้ใครได้ยินว่าเหนื่อย ชีวิตของแม่สมถะเรียบง่าย... แม่จึง เป็นยอดหญิงที่อยู่ในดวงใจของข้าพเจ้าตลอดเวลา.. เมื่อใดท้อแท้ ท้อถอย นึกถึง แม่.. แล้วทำให้ใจมีพลัง... แม่เกิดมาเพื่อทำหน้าที่ของผู้ให้อย่างแท้จริง สิงหาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒๗