ข้อความต้นฉบับในหน้า
ประสบการณ์
จาก การ ปฏิบัติธรรม
ที่สามารถพิสูจน์ได้ ด้วย ตั ว เ อ ง
หลวงพี่ณรงค์นำนั่งสมาธิ รู้สึกโล่งโปร่ง สบาย ๆ
ตัวเบาไม่ติดอะไรเลย นึกถึงศูนย์กลางกาย ก็เห็น
ตัวเองใส่ชุดอุบาสิกาสีขาวนั่งอยู่ มีองค์พระธรรม
กายแก้วซ้อน ๆ ขึ้นมาหลาย ๆ ชั้น ขยายใหญ่ขึ้นๆ
จนรู้สึกว่า คลุมสถานที่ที่มาพักปฏิบัติธรรม องค์
พระยังขยายซ้อนขึ้นไปเรื่อย ๆ จนเต็มท้องฟ้า ตัว
เองกลายเป็นแก้วใสหายไปเลย
ขณะนั้นดิฉันนึกถึงคำว่า สะกดจิต ลอง
สำรวจขยับตัวว่า ยังปกติดีหรือเปล่า? มีความรู้สึก
ตัวไหม ทุกอย่างก็ยังมีความรู้สึกปกติดีอยู่นี่นา
นิสัยดิฉันเป็นคนดื้อ รู้เรื่องอะไรแล้วชอบเก็บมา
คิดเงียบ ๆ หลาย ๆ รอบ
บๆ
ช่วงบ่าย หลวงพี่ณรงค์ได้สอบถามประสบ
การณ์การปฏิบัติธรรมของทุกคน ส่วนมากนั่ง
สมาธิกันดี ๆ เห็นลูกแก้วกันมาก พอถึงดิฉันก็เล่า
ให้ท่านฟัง ท่านบอกให้มององค์พระไปเรื่อย ๆ
ช่วงค่ำก่อนจะนอน ดิฉันยังสงสัยว่า ทำไม
ส่วนมากเห็นลูกแก้วผุดขึ้นมา ๆ แต่ดิฉันไม่เห็นลูก
๗๐ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๖
แก้วเลย ดีหรือเปล่านะ ขณะที่เตรียมตัวจะไปล้าง
หน้า ล้างตา ใจนึกตรึกเข้ากลาง ก็เห็นทั้งองค์พระ
และลูกแก้วผุดขึ้นมาเรื่อย ๆ ตั้งใจนับลูกแก้วจน
เหนื่อย ไม่หมดสักที จะหยุดนับก็หยุดไม่ได้อีก
ต้องคิดว่าไม่นับแล้วนะ เหนื่อยแล้วนะ ลูกแก้วถึง
หายไป แต่องค์พระอยู่ตลอด
วันที่สี่ ดิฉันตื่นนอนประมาณตีสี่ ปกติอยู่ที่
บ้านก็จะตื่นเวลานี้ แล้วมานั่งสมาธิ ทำวัตรเช้าจัด
เตรียมอาหารใส่บาตร ซึ่งจะมีพระหลายรูปจาก
สองวัดใกล้ ๆ บ้าน มาบิณฑบาตประมาณ 5 โมง
เข้าเสมอ ขณะที่ตั้งใจจะลุกจากเตียงนอน ไปล้าง
หน้า แล้วจะรีบนั่งสมาธิ กลัวว่าองค์พระที่เห็นเมื่อ
วันก่อนยังไม่ชัดจะนึกไม่ออก เพียงแค่คิดเท่านั้น
ก็เห็นองค์พระ สวย ใส สะอาด ชัดมาก เย็นตา
เหมือนแก้วมาลอยอยู่ข้างหน้าท้อง จึงนึกให้ท่าน
เข้าไปอยู่ในท้อง และนึกขยายใหญ่ เล็กหรือซ้อน ๆ
กันหลายองค์ก็ทำได้ แต่จะนึกให้ตัวเองเข้าไปใน
องค์พระเหมือนวันแรกกลับทำไม่ได้ นึกองค์พระ