ความเชื่อมั่นในบุญ : หน้า 40/113

เดินถูกทางแล้ว อนุโมทนาที่เขาได้ เข้าวัดกันตั้งแต่อายุยังน้อย แรก ๆ พ่อเขาก็ไม่ค่อยเห็นด้วย เป็นห่วง แต่ เดี๋ยวนี้พ่อเขาบอกว่า ถ้าลูกทุกคนเป็น เหมือนลูกนัส พ่อก็จะไม่เป็นกังวล” คุณแม่ธรรมนูญ ตีระวนิช ต่อจากหน้า ๓๔ คุณแม่ธรรมนูญ ตีระวนิช โยมแม่ของพระสุธรรม สุธัมโม ใบหน้าที่ประดับด้วยรอยยิ้ม ตลอดเวลาที่ได้สนทนากับท่าน ทำให้ ๒๘ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๖ เมื่อพูดถึงอนาคต “แม่ไม่เป็นห่วงหรอก แม้ว่า เขาจะเป็นผู้หญิง เพราะแม่เชื่อมั่นใน บาตร มีความสุขกันทุกคน เพราะบุญ ช่วยกลั่นให้เรามีความสุข เมื่อนึกต้อง การอะไรก็ได้ ไม่มีติดขัด ไม่มีเครียด กัลยาณมิตรวิชญา ไตรวิเชียร บุญ คนที่อยู่ในบุญจะไม่พบกับคำว่าอด ไม่มีโกรธ โปร่งเบา สบาย คำว่าไม่มี คำว่าไม่ได้ จะไม่ปรากฏ เมื่อยามแก่เฒ่า ถ้าเขามีบุญมาก ๆ ก็ ผู้เชื่อมั่นในบุญเชื่อมั่นในการสร้างบารมี จะมีคนมาดูแลเอง แม่ไม่กังวลเลย สั่งสมบุญเพื่อถากถางหนทางพระนิพ การอยู่ในวัดเขาได้สร้างบุญสร้างความ พาน แล้วทุ่มเทชีวิตจิตใจ สร้างความดี ดีอย่างเต็มที่ มีเวลาบำเพ็ญประโยชน์ มาก การเกิดมาชาตินี้ก็คุ้มค่า อายุคน เราไม่ได้ยืนยาวมากนัก เวลาที่จะสร้าง บุญสร้างความดีก็มีน้อย ลูกเขาโชคดี ที่เขาตัดสินใจมาทางนี้ ส่วนแม่เองก็นั่ง สมาธิปฏิบัติธรรมทุกวัน ๆ เห็นแต่ องค์พระ สบายใจ ไม่มีทุกข์ ไม่มีกังวล คุณพ่อเขาก็สวดมนต์ทุกวัน เช้าก็ใส่ อีกด้วย ทุกรูปแบบโดยไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค มี ความอดทนมั่นคงแน่วแน่ในมโนปณิ ธานที่ตั้งไว้ อุทิศชีวิตทั้งหมด...เพื่อบุญ แล้วมั่นใจว่านอกจากจะทำที่พึ่งภายใน ให้กับตนเองได้แล้ว ยังจะเป็นที่พึ่ง ทางใจให้กับบุคคลรอบข้างพ่อแม่พี่น้อง และชาวโลกทั้งมวลได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด เบิกบานใจไปกับท่านด้วย ดวงหน้า เสี่ยงบารมีเล่มนั้น ที่เกือบจะเป็น แววตาของท่านเป็นประกายฉายแสง กระดาษที่ไร้ค่าได้กลายเป็นยอดกัล แห่งความสุข คุณแม่ธรรมนูญได้เริ่ม ยาณมิตรที่ผูกชีวิตของเด็กหนุ่มคน ต้นเล่าเรื่องในอดีตของหลวงพี่อย่าง หนึ่งไว้ ให้อยู่บนเส้นทางธรรม มีชีวิต ที่สะอาดบริสุทธิ์ และงดงามยิ่งใน ภูมิใจว่า “เมื่อประมาณ ๒๐ กว่าปีมาแล้ว แม่ได้หนังสือเดินไปสู่ความสุข จาก ปัจจุบัน “แล้วท่านก็ได้ติดตามหมู่คณะ แม่ค้าผลไม้ เขากำลังจะฉีกพับถุงอยู่ ของคุณยายอาจารย์จากบ้านธรรมประ แล้ว แม่ขอ เขาก็ให้ด้วยความเต็มใจ สิทธิ์ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ มาร่วมพลิก มาถึงบ้านเอาวางไว้บนโต๊ะ แล้วก็เข้า ผืนนาให้เป็นวัดพระธรรมกาย เป็น ครัวทำกับข้าว ท่าน (สุธัมโม ภิกขุ) ก็ ศูนย์กลางการปฏิบัติธรรมของชาวพุทธ หยิบอ่าน รุ่งขึ้นท่านก็ไปตามหาที่มา ของหนังสือเล่มนั้น แล้วกลับมาเล่าให้ แม่ฟังว่าได้ไปบ้านธรรมประสิทธิ์วัด ปากน้ำ ภาษีเจริญ ได้กราบคุณยาย อาจารย์อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง และ ได้ฝึกสมาธิวิชชาธรรมกายด้วย” แทบไม่น่าเชื่อเลยว่า หนังสือ ในปัจจุบัน และในปี ๒๕๑๗ ท่านได้ อบรมธรรมทายาท ท่านก็พูดชักชวน โน้มน้าว น้อมนำใจให้รู้คุณค่าของ ธรรมะ จนเกิดความศรัทธาเลื่อมใส ได้มาช่วยสร้างวัด ทำอาหารมาเลี้ยง พระ เลี้ยงคนที่มาช่วยสร้างโบสถ์ ช่วย ขนอิฐ ขนปูน ช่วยเทปูน สร้างโบสถ์