การไม่ผูกพัน : หน้า 10/128

ส่องธรรม มา ด โดย : อิ่มธรรม เกิดมาสู่ ไม่ใช่เกิดมาเศร้า บ่อยเกิดก็บ่อยทุกข์ บ่เกิดก็ทุกข์ บ่อยรักก็บ่อยทุกข์ บ่รักก็บทุกข์ บ่อยรักก็บ่อยน้ำตา บ่รักก็บน้ำตา ใดใดในโลกล้วน หลอกให้หา ล่อ ให้หวง หลงให้ห่วง ที่สุดก็หาย แล้วก็ หวนกลับมาหลอกให้หาอีกอย่างไม่รู้จบ อย่าอาลัย อย่าติดใจกับคน สัตว์ สิ่งของจนเกินไป ไม่ว่าคนที่สุดรัก ของ ที่สุดของหวง ลาภ ยศ สรรเสริญ เพราะว่าทุกสิ่งทุกอย่างมีผ่านมาก็มีผ่านไป โสจติ ปุตเตหิ ปุตติมา โคมิโก โคห์ ตเถว โสจติ อุปธีห์ นรสฺส โสจนา น หิ โส โสจติ โย นิรูปธ ผู้มีบุตรย่อมเศร้าโศกเพราะบุตร ผู้มีโคย่อมเศร้าโศกเพราะโคเหมือนกัน, นรชนมีความเศร้าโศก เพราะอุปธิ, ผู้ใดไม่มีอุปธิ ผู้นั้นไม่ต้องเศร้าโศกเลย ova (สํ.ส.๑๕/๙) (อุปธิ = สิ่งนุงนัง, สิ่งที่ยังระคนด้วยกิเลส) อยู่อย่างไม่ผูกพัน อยู่อย่างรู้เท่าทัน ได้มาไม่ตื่น กระหาย เสียไปไม่ให้หวน ไม่โหยหาไม่หวงแหนใด ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างมีไว้สำหรับสร้างบารมีเพียงอย่างเดียว สู้เรื่อยไปเพื่อบารมีสดใส บารมีที่เต็มเปี่ยมเท่านั้น ที่จะทำให้เราหลุดพ้นจากกองทุกข์ทั้งปวงได้ © มัวแต่รัก มัวแต่โศก โลกนี้หนา หาหวงห่วง ให้ปวดหัว สู้อุตส่าห์ บารมี ไยไม่สร้าง ทางของตัว ทำลายรั้ว กิเลสา ให้ปราชัย ๘ มิถุนายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร