การไม่ดูหมิ่นกัน : หน้า 15/128

พระธรรมวินัยของพระบรมศาสดา อุบาสก อุบาสิกาก็ดูหมิ่นกัน อุบา ขอสัตว์ทั้งปวงเหล่านั้นจงเป็นผู้มีตน สกก็ดูหมิ่นอุบาสกในอุบาสกซึ่งกัน อยู่เป็นสุขเถิด ให้ตั้งใจอยู่อย่างนี้ และกันเอง หรืออุบาสกดูหมิ่นอุบา ที่เราเป็นภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ให้ตั้งใจเมตตาในสัตว์เหล่า นี้ดังนี้ เมื่อตั้งใจอย่างนี้แล้ว อีก ท่อนหนึ่ง น ปโร ปร์ นิกุพเพก สัตว์ เหล่าอื่นอย่าข่มเหงสัตว์อื่นเลย นา ติมญเญถ กตฺถจิ น กิญจิ อย่าดู หมิ่นอะไรๆ เขาในที่ใด ๆ เลย การ ดูหมิ่นเขาน่ะมันมีอยู่ทุกคน ภิกษุก็ ดูหมิ่นภิกษุ สามเณรก็ดูหมิ่นสาม เณร ภิกษุดูหมิ่นสามเณร สามเณร ดูหมิ่นภิกษุ ดูหมิ่นกัน ดูหมิ่นกัน ต้องเกิดเรื่อง ไม่ได้รับความสุข หรือ สิกา หรืออุบาสิกาดูหมิ่นอุบาสก หรือ ชนชาวบ้านดูหมิ่นชาววัด หรือ ชาววัดดูหมิ่นชาวบ้าน การดูหมิ่น กันอย่างนี้แหละ ปราศจากเมตตา ในกันและกัน ให้กลับใจเสียใหม่ ภิกษุก็ไม่ดูหมิ่นภิกษุ ในชั้นสูง ชั้น กลาง ชั้นต่ำ สามเณรก็ไม่ดูหมิ่น สามเณรในชั้นสูง ชั้นกลาง ขั้นต่ำ หรือภิกษุไม่ดูหมิ่นสามเณร สาม เณรไม่ดูหมิ่นภิกษุหรือคนมั่งมีดูหมิ่น และกันจึงจะกลับเป็นคนดีกับเขาได้ บางที่ดูหมิ่นเขาไม่รู้ตัวว่าดูหมิ่นเขา ดูหมิ่นเป็นอย่างไร คำ “ดู หมิ่น” น่ะ เขาเล็กกว่าสู้ไม่ได้ พูด เอาตามชอบใจ ว่าเอาตามชอบใจ ไม่ไพเราะ พูดอย่างกักขฬะ ๆ หยาบ ช้ากล้าแข็ง บ้างด่าว่าเขาต่างๆ ชอบ อกชอบใจ เหล่านี้เรียกว่าดูหมิ่นเขา อยู่แล้ว ถึงเขาจนก็ดูหมิ่น พูดไม่ เคารพคารวะในกันและกัน พูดใช้ เสียงกระด้างไม่น่าฟังถ้อยคำเหล่านั้น ตวาดด้วยประการต่างๆ เหล่านี้ ดูหมิ่นเขาอ้ายลักษณะดูหมิ่นเป็นข้อ คนจน หรือคนจนดูถูกคนมี หรือ สำคัญนัก เขาจึงได้ยืนยันไว้ว่า เรือน คนชั้นสูงดูถูกคนชั้นต่ำ คนชั้นต่ำ ดูถูกคนชั้นสูง หากเลิกดูหมิ่นซึ่งกัน ยอดที่จะทำลายลงด้วยไฟไหม้น่ะ เพราะไหม้แต่เรือนย่อยขึ้นไป กระ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๗ ๑๒