การแบ่งกลุ่มคนและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม : หน้า 46/128

ที่สอนไม่ได้ สำหรับการทำงานพระพุทธองค์ ทรงแบ่งคนไว้ ๓ กลุ่มใหญ่ๆ ดังนี้คือ ๑. กลุ่มคนระดับบน คือคนที่มี อำนาจวาสนาอยู่ในสังคมระดับบน ๒. กลุ่มคนระดับล่าง หมายถึง คนที่ไม่มีอำนาจวาสนาอะไร ๓. กลุ่มคนระดับกลาง คนพวกนี้ อยู่ถ้ำกึ่ง อาจจะเป็นต้นทางทำหน้าที่ แก้ไขพัฒนาประเทศชาติบ้านเมือง หรือ แก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมก็ได้ หรือจะ เป็นต้นทางแห่งการทำลายก็ได้ ยิ่งกว่านั้นยังทรงแบ่งกลุ่มคน ระดับบนออกเป็น ๔ ประเภท กลุ่มคน ระดับล่างเป็น ๓ ประเภท กลุ่มคน ระดับกลางที่เป็นต้นทางแห่งการแก้ไข มีอยู่ ๑ ประเภท กลุ่มระดับบนซึ่งมีอยู่ ๔ ประ เภทใหญ่ ๆ มีทั้งคนดีและคนเลว พวก ๆ เราที่เป็นพระสงฆ์มักถูกกระทบกระทั่ง จากคนระดับนี้มาก ในเวลาเดียวกันก็ ได้รับการอุปถัมภ์ค้ำชูจากคนในกลุ่ม ระดับสูง หรือระดับบนนี้มากอีกเหมือน กัน กลุ่มคนระดับบนที่พระพุทธองค์ทรง แบ่งไว้ มี ๔ ประเภท ดังนี้ ๑. นักการเมือง ในพระไตรปิฎก พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงใช้คำว่า อนุยนต์กษัตริย์คือผู้ที่เป็นเจ้าแว่นแคว้น เจ้าประเทศราชต่างๆ หรือกลุ่มที่มีพลัง ขอให้มองภาพกันให้ชัด ๆ มองให้กว้าง ๆ ไกล ๆ แล้วเราจะพบว่า ตลอดชีวิตที่ผ่านมาบุคคลเหล่านี้ ได้ทำความเสียหายให้แก่วัด ให้กับประชาชน ให้กับสังคมและประเทศชาติของเราอย่างไร? สิ่งแวดล้อมกลุ่มแรกคือนักการเมืองเลวๆ ที่ขึ้นมาบริหารประเทศเมื่อไหร่ ป่าไม้ ก็วอด แผ่นดินก็ถล่มทลาย มันโกงกัน สะบั้นหั่นแหลกไปหมด คงพอจะรู้จัก กันบ้างนะครับว่าคนไหนบ้าง ก็พวก ซื้อเสียงทั้งหลายนั่นแหละ ตอนซื้อ เสียงก็ลงทุนไปก่อน พอได้เป็นขึ้นมา ก็ต้องถอนทุนคืน ถอนยังไงถึงจะเร็ว ก็ต้องโกง เราก็เลยถูกโกง ตกลงรู้ แล้วว่านักการเมืองเลวๆ เป็นผู้ทำลาย สิ่งแวดล้อม แต่ว่าเขาอยู่ระดับบน เรา ชาวบ้านต้องยกมือไหว้ เพราะเขามี อำนาจอยู่ในมือ แต่ถ้าพูดในเชิงบวก พวกนักการเมืองที่ดีๆ ก็ทำให้บ้านเมือง เจริญขึ้นมาได้เหมือนกัน ๒. เสนาบดี หมายถึงข้าราชการ ชั้นผู้ใหญ่ประเภทกังฉินคือขี้โกง ฉ้อ ราษฎร์บังหลวงเรื่อยไปอาศัยข้าราชการ ในทางการเมือง ถ้าพูดในเชิงติดลบให้ ที่ดีๆ มีอยู่มาก จึงช่วยกันพยุงบ้าน เข้าใจกันง่ายๆ คือขณะนี้ ผู้ที่ทำลาย ๔๔ มิถุนายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร เมือง จนกระทั่งอยู่ได้จนถึงปัจจุบันนี้ สิ่งแวดล้อมถูกทําลายเพราะพวกมี เหรียญตราตั้งตำแหน่งใหญ่โตพวกหนึ่ง ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นพวกขี้โกง ใช้อำนาจ บาตรใหญ่ ทำลายสิ่งแวดล้อมของเรา ๓. นักวิชาการ พวกที่เป็นตัวอัน ตราย คือนักวิชาการประเภทหลงตัวเอง คิดว่ารู้แล้วแต่ความจริงไม่รู้ แต่ว่าเรา ชาวบ้านก็จำต้องยกมือไหว้อีกเหมือน กัน เขาสำคัญตัวผิด คิดว่ารู้ดีกว่า พระพุทธเจ้า วิจารณ์พระธรรมคำสอน กันเสีย ๆ หาย ๆ พระสงฆ์องค์เจ้าโดน ด่าหมด คือเขาไม่รู้ตามความเป็นจริง แต่คิดว่าตัวเองรู้ เรียกว่าหลงตัวเอง นี่ ประเภทหนึ่ง อีกประเภทคือ รู้ว่าอะไร เป็นอะไร แต่เห็นแก่อามิสสินจ้าง เลย ตกเป็นเครื่องมือของนักการเมืองเลวๆ บ้าง ข้าราชการผู้ใหญ่หรือเสนาบดี เลวๆ บ้าง ใช้เครดิตความเป็นนักวิชา การของตนเองไปถูกเป็นผิด ชี้ผิด เป็นถูก ค้ำประกันให้คนชั่วทำลายสิ่ง แวดล้อมอย่างเลือดเย็น ๔. เศรษฐี เศรษฐีใจดีบำรุง พระศาสนาที่มาสร้างศาลา สร้างกุฏิ ให้พระเราได้ใช้กันก็มีมาก แต่เศรษฐี เลว ๆ ที่เห็นแก่ได้ มีนิสัยฟุ่มเฟือย อย่างที่ว่าไว้ก็มีอยู่อีกมากเช่นกัน นี่คือกลุ่มคน ๔ ประเภทซึ่งอยู่ ระดับบน ปัจจุบันมีทั้งดีและเลว พวก เลวๆ ได้ก่อปัญหาให้สิ่งแวดล้อมมาแล้ว ตั้งแต่ในอดีตจนกระทั่งถึงปัจจุบัน และ คงต่อไปข้างหน้าอีกไม่รู้กี่ร้อยกี่พันปี