การทำสมาธิและความสุข : หน้า 67/128

และที่แปลกไปยิ่งกว่าคือ ไม่มี ร้อย แล้วหลอมละลายเข้าหากันกลาย เด็กคนไหนล้มป่วยปวดหัว หรือว่าได้ เป็นลูกเห็บลูกใหญ่ใสฉ่ำอยู่กลางท้อง ไข้เลย ทุกคนกลับยิ่งสนุกสนานโดย สำคัญคือ เวลานึกเด็กๆ จะพูด เฉพาะเมื่อถึงเวลาย่ำค่ำก่อนนอน เวลา ไปด้วย เล่าไปด้วย ทำให้ผู้ใหญ่ได้แก่ ของการทำสมาธิอย่างง่ายๆ ก่อนจะ พ่อแม่ พี่ป้า น้าอา ต่างพลอยพากัน กลับไปนอนหลับให้สบายยังที่พัก นึกตามไปด้วย เลยต่างคนต่างมีลูก- ธรรมชาติ สภาวะนั้นขจัดความอึดอัด หม่นมืดทั้งใจและกาย ให้หายไปได้ โดยฉับพลันทันที ต่างรู้สึกสดใสโปร่ง เบากายใจ ทำให้แข็งแรงกระฉับกระเฉง เป็นหนุ่มเป็นสาวขึ้นได้อีกหลายปี สภาวะแห่งความสว่างใสที่ เด็กๆ นึกได้ ที่ผู้ใหญ่สัมผัสถึง คือ ระดับหนึ่ง ส่วนหนึ่งของสภาวะแห่ง ธรรมกายที่นักวิชาการมากมายพยา ยามให้คำจำกัดความ เพียงแต่เป็น สัมผัสที่เป็นเบื้องต้น เท่านั้น เป็นรากฐาน เพียงเบื้องต้นเพียงรากฐานแห่ง สภาวะของสมาธิ ยังสุขสบายกระจ่าง ใสเพียงเท่านี้ แล้วหากเป็นสภาวะ ของธรรมกายโดยแท้เล่า จะวิลาสวิไล สักเพียงไหน จะเกิดสุขได้สักเพียงใด ยังไม่มีนักวิชาการคนใดจำเพาะลง เด็กต่างพากันนึกถึงก้อนลูกเห็บ เห็บใสสวยเย็นเจี๊ยบอยู่ในท้องได้เหมือน ไปได้ นอกเสียจากผู้ได้เข้าถึงจริง กลมใส บางคนนึกทีเดียวลูกเห็บก็ใส กันหมด ไม่มีใครน้อยหน้ากว่าใคร เลย บางคนนึกให้เหมือนความเป็น จริงที่สุด คือเมื่อนึกใหม่ๆ ต้องนึกให้ และเมื่อสภาวะแห่งสมาธิที่จะ การไปเที่ยวในฤดูร้อนจัดจ้าบน นำไปสู่ “ธรรมกาย” ให้ความสุขได้ พื้นที่เย็นสบายจึงสนุกอย่างไม่น่าเชื่อ ถึงเพียงนี้ “ธรรมกาย” จริงๆ จึงจะ ลูกเห็บอุ่นก่อนเหมือนเมื่อตอนที่ตก ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ต่างได้รู้จักความเพลิด ต้องสำคัญยิ่งใหญ่อย่างประมาณมิได้ เพลินจากธรรมชาติ และสมาธิ ได้ จนเป็นเหตุให้เมื่อมีการก่อสร้างพุทธ สัมผัสความใกล้ชิดระหว่างวัย ได้ เจดีย์ สิ่งแรกที่จะต้องพยายามจารึก เข้าใจความอบอุ่นของคำว่า “ครอบครัว ใหญ่” ที่ทุกคนล้วนมีความสำคัญ ล้วน ผูกพันกันด้วยใจและใจ ลงมาใหม่ๆ ลูกเห็บจะยังไม่ใสทีเดียว แล้วสักพักลูกเห็บถึงจะค่อยๆ แผ่ความ ใสออกไปจากกลางเม็ด เด็กหลายคน นึกอย่างนั้น นึกให้เหมือนลูกเห็บจริงๆ คือขุ่นก่อนตอนแรก แล้วค่อยแผ่ความ ใสออกไปจากกลางลูก จนกระทั่งใสปิ๊ง ได้ในที่สุด เด็กวัยรุ่น และผู้ใหญ่หลายคน ที่เมื่อใดหลับตา จะเกิดความรู้สึก และเด็กทุกคนจะไม่นึกเพียง เหมือนตัวเองลื่นไหลลงในท่อแห่งความ ลูกเดียว หากจะนึกกันคนละหลายๆลูก สว่างใส ไหลลงไปอย่างอิสระไร้ความ เป็นสิบ เป็นร้อยลูกก็มี ด้วยนานา กังวลหน่วงเหนี่ยวใดๆ เกิดความรู้สึก สารพัดเทคนิค บางคนนึกให้ลูกเห็บ โล่งใสขึ้นภายใน จนต้องออกปากว่า ใสปิ้งอยู่ในท้องทีละลูกๆ ลูกเก่าหาย “สบายจริงๆ” ได้อย่างไม่รู้เบื่อ เพราะ ไปลูกใหม่ขึ้นมา บางคนนึกให้ขึ้นมา นั่นคือใจที่รินไหลลงในสภาวะกลางของ รวมกันเป็นกลุ่มจากหนึ่งถึงห้าสิบ ถึง กลางความโล่งสว่างที่เกิดขึ้นมาเองโดย ไว้ให้จงได้ นั่นคือสภาวะแห่งธรรมกาย อันหมายถึงความหลุดพ้นแล้วจากทุกข์ ทั้งปวง ฉบับหน้านะคะ.... เราจะเริ่มต้น เข้าสู่สาระแห่งธรรมกายเจดีย์กันอย่าง เป็นเรื่องเป็นราว คิดว่าท่านผู้อ่านคง ให้การต้อนรับ เพราะธรรมกายเจดีย์ คืออีกสิ่งหนึ่งที่พึงศึกษาอย่างยิ่งค่ะ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๗ ๖๕