อนุโมทนา : หน้า 68/128

จองดีจาก พระ ต ร ปี 0 0 โดย แก้วปริยัติ ๖๖ มิถุนายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร อนุโมทนา รากศัพท์ของคำว่า อนุโมทนา เป็นภาษาบาลีล้วนๆ แยก ได้ ๓ ศัพท์ คือ ๑. อนุ เป็นคำนำหน้า (อุปลัด) นพระพุทธศาสนา มีจริยประ แปลได้ว่า น้อย ภายหลัง ตาม ๒. มุท ธาตุ ในความยินดี ๓. ยุ ปัจจัย (เป็นปัจจัยที่ทำให้ ศัพท์บาลีเป็นคำนามได้) ประกอบวิเคราะห์ทางบาลีได้ว่า เพณีที่ดีงามอย่างหนึ่งที่สืบเนื่อง หนึ่งที่สืบเนื่อง “อนุโมทติ เอตายาติ อนุโมทนา (วา มาแต่โบราณกาลแล้วว่า เมื่อมี จา) เขาย่อมยินดีด้วยวาจานั้น เหตุ ใครคนใดคนหนึ่งทำบุญให้ทาน นั้น วาจานั้นชื่อว่า เป็นเครื่องยินดี” ประกอบคุณงามความดี ป่า ส่วนรวม คนรอบข้างหรือคนที่ได้ทราบ (พจนานุกรมบาลีไทยของ ป.หลงสม เพ็ญประโยชน์ทั้งส่วนตนและ บุญ หน้า ๓๖) คำนิยามของศัพท์ว่า อนุโมทนา ข่าวก็จะพลอยชื่นชมยินดี กิริยาเช่นนี้ นี้จึงแปลความได้ว่า “การพลอยชื่นชม ยินดีกับความดีของผู้อื่น” ศัพท์พระพุทธศาสนา เรียกว่า “อนุ” โมทนา" คำว่าอนุโมทนานี้ แม้รากศัพท์ เป็นภาษาบาลีล้วนๆ แต่เมื่อนำมาใช้ เป็นภาษาไทย เป็นได้ทั้งคำกิริยาและ คำว่า อนุโมทนานี้เป็นคำที่คุ้นหู คุ้นใจชาววัดเป็นอย่างดี เพราะเหล่า กัลยาณมิตรเมื่อพบสาธุชนทำบุญเนื่อง คำนาม ในวาระต่างๆ ใบหน้าที่สดใสอิ่มเอิบ ด้วยรอยยิ้มแห่งมิตร ภาพจะฉายแวว ชื่นชมอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับเปล่ง คำกิริยา แปลได้ว่า พลอยยินดี ยินดีตาม ยินดีด้วย คำนาม แปลได้ว่า ความยินดี เมื่อเราทราบคำนิยามของศัพท์ ถ้อยคำว่า “ขอกราบอนุโมทนาบุญด้วย ด้วย การพลอยยินดี ครับ (ค่ะ)” การอนุโมทนาต่อผู้ที่ทําความดี ว่าอนุโมทนาแล้ว พุทธศาสนิกชนที่ดี เป็นการกระทําที่คู่ใจพุทธศาสนิกชน จึงควรใช้คำว่าอนุโมทนาให้ถูกต้องตาม มาตั้งแต่เริ่มมีพระพุทธศาสนาทีเดียว วัตถุประสงค์ของบรรพบุรุษ เพราะ และยังเป็นการเสริมสร้างกำลังใจของ ในสมัยก่อนปู่ย่าตายายของเรา จะ ผู้กระทำให้เข้มแข็งและองอาจในการ กล่าวคำอนุโมทนาก็ต่อเมื่อพบเห็นผู้อื่น สร้างความดีให้ยิ่งๆ ขึ้นไปอีกด้วย กระทำความดี เช่น ทำบุญตักบาตร