ความรักและเมตตาในพระพุทธศาสนา : หน้า 18/128

มนุษย์เข้าใกล้ดีทีเดียว ร้องทีเดียว แผ่ปีกที่เดียว เพราะรักลูกออกห่าง จากลูกไม่ได้ ถ้ารักษาไม่ได้แล้ว ขอสะกิดใจว่านั่น ไม่มีเวร ไม่มีภัยกับใคร อสปตต์ แหละพรหมวิหารในพระพุทธศาสนา ไม่มีศัตรู ไปไหน ไม่มีศัตรู ไม่มี จะทำอะไรในพระพุทธศาสนาสำเร็จ ใครทำร้ายเพราะเมตตาพรหมวิหาร จิตดวงนั้นสัตว์ดิรัจฉานก็ ทุกสิ่งทุกประการ นี่ให้รู้จักหลักฐาน ยังใช้ในลูก สัตว์สี่เท้า สองเท้า เท้า พระพุทธศาสนาแน่นอนอย่างนี้ เหี้ยน ใช้ในลูกเหมือนกันหมดว่า เมื่อรู้จักเช่นนี้แน่นอนแล้ว แม่ลูกอ่อนใช้ในลูกละก็ให้จำจิตดวง เข้าใจแล้ว ท่านจึงได้ยืนยันว่า เมต นั้นไว้ นั่นแหละทำให้เป็นขึ้นเถอะ ตญฺจ สพฺพโลกสมี มานสมภารเย จิตดวงนั้นน่ะให้เป็นแก่มนุษย์ทั่วไป อปริมาณ บุคคลผู้เจริญเมตตาที่มี ละก็ บุคคลนั้นแหละจะทำอะไรละก็ ในใจไม่มีประมาณไปในสัตว์ทั้งสิ้น ในพระพุทธศาสนามีบริบูรณ์ด้วยข้าวปลา ธัญญาหารทั้งนั้น ไม่ขาดตกบกพร่องอย่างใด ถ้ามัวเพลินแต่กินแต่นอนเสียเช่นนี้ มรร ผลก็ไม่ได้เสียเวลาไปนี่ทำให้มีเป็นธรรมกาย ขึ้นนั่นน่ะเป็นแก่นสาระในพระพุทธศาสนา ในมนุษย์โลกสำเร็จหมดสำเร็จหมด เจริญ อย่างนี้แหละ อุทธ์ ในเบื้องบน ทีเดียว จะสร้างประเทศก็สำเร็จ หมด ในเบื้องบนก็ตลอดขึ้นไปจะมีสัตว์ สร้างวัดสร้างวาเป็นสำเร็จหมด ใช้ เท่าไรในอากาศ ในเบื้องต่ำ ใน อย่างนั้นแหละคนต้องมาช่วยทำให้ แผ่นดินมีมากน้อยเท่าไร ทั่วไป สำเร็จทุกประการ เหมือนอย่างกับ หมดแบบเดียวกัน สัตว์ในแผ่นดิน แม่ลูกอ่อน รักลูกเอิบอาบดึงดูดกระ อุทธ์ อโธ จ ติริยญจ ในเบื้องขวาง ฉับกระเฉงแน่นแฟ้นในลูกลูกจะแอะ ในเบื้องขวางตลอดไปหมด พ้นจาก ก็ไม่ได้ละ แม่ก็ต้องควักละนั่นแหละ เบื้องบนเบื้องต่ำเบื้องขวางตลอด ฉันใด ลูกนั่นก็ทำใจหยุดดีมั่นคงดี หมด ให้แผ่ไปอย่างนี้ทั่วไป อสม. แม่มีความกระสันแน่นแฟ้นในลูกยิ่ง พาธ์ เป็นธรรมไม่คับแคบ อเวร์ ไม่ นักหนา จิตดวงนั้นแหละผู้เจริญ มีเวร หาเวรมิได้ ไม่มีเวรมีภัย ไป เมตตาให้รักษาไว้อย่าให้คลาดเคลื่อน ข้างไหนก็สบายไม่ต้องมีศัสตราอาวุธ เป็นเสียแล้ว เพราะมีแต่เขารักใคร่ เท่านั้น ติฏฐญจร เมื่อเจริญเมตตา ถึงขนาดนั้นแล้ว ยืนอยู่ก็ดี เดินอยู่ ก็ดี เดินไปก็ดี นิสินโนวา นั่งแล้วก็ดี สยาโน วา นอนแล้วก็ดี เป็นผู้ ปราศจากความง่วงนอนทีเดียว ไม่มี ง่วงเหงาหาวนอนฉันใด เอวมปี สพฺพภูเตสุ มานสมภาวเย อปริมาณ ผู้ประกอบด้วยเมตตามีในใจไม่มี ประมาณเช่นนี้ ย่อมเป็นผู้มีตนเป็น สุขโดยส่วนเดียว ไม่มีทุกข์ เหตุนั้นผู้ที่ประกอบด้วยเมต ตาเห็นสภาวะปานฉะนี้ ย่อม ประกอบด้วยทัศนะความเห็นคือเข้า ถึงซึ่งความเป็นพระโสดาปัตติมรรค ทีเดียว เมื่อเข้าถึงซึ่งความเป็นพระ โสดาปัตติมรรคเช่นนี้ กาเมสุ วิเนย- ย เคธี ควรนำความหมกมุ่น เค แปลว่าตัวกิเลส ควรนำความหมก มั่นในกามทั้งหลายไปเสีย อย่าไป เกี่ยวข้องด้วยกามนัก มันทำให้ พรหมวิหารเสีย ถ้าไม่เกี่ยวข้องด้วย กามแล้วพรหมวิหารไม่เสีย ถ้าเกี่ยว ข้องด้วยกามเสียแล้วเสียพรหมวิหาร มีความปรารถนาในกามเสียแล้วไม่ เป็นพรหมวิหาร “พรหมวิหาร” ไม่ ปรารถนาในกาม ปรารถนาเหมือน อย่างกับมารดารักลูกลูกออกใหม่ๆ ดังนั้น มารดารักลูกออกใหม่ๆ ด้วย กรุณาอย่างเดียว ด้วยเมตตา กรุณา ๑๖ มิถุนายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร