อุบัติเหตุทางการบิน : หน้า 83/128

โดย : ฐานวุฑโฒ ภิกขุ กาฏมัณฑุ...กล่องดำ และการรับฟังความเห็นของผู้อื่น 6 การบินไทย” สายการบินแห่งชาติของ เราชาวไทยนั้นจัดเป็นหนึ่งในสายการบิน ชั้นนำของโลก ที่มีมาตรฐานการบริการสูงเยี่ยม พนักงานได้รับการฝึกอบรมมาอย่างดี มีการบริการ เป็นที่ประทับใจ ผู้ที่เคยโดยสารย่อมทราบถึงความ แตกต่างจากสายการบินอื่น นักบินเองก็มีความ สามารถสูงเป็นที่ยอมรับ ทั้งยังเป็นสายการบินที่มี สถิติการเกิดอุบัติเหตุน้อยที่สุดสายการบินหนึ่ง หนึ่งในจำนวนน้อยครั้งนั้นเกิดขึ้นที่กาฏมัณฑ ซึ่ง เมื่อเกือบสองปีที่ผ่านมานี้ เครื่องบินการบิน ไทยเที่ยวบินที่ TG 301 บินจากกรุงเทพฯ ไปยัง กรุงกาฐมัณฑุ ประเทศเนปาล ขณะที่ใกล้จะถึงที่ หมายได้ประสบภัยภาวะอากาศแปรปรวน เครื่อง บินบินผิดทิศทางชนภูเขา ผู้โดยสาร ๑๓๓ คนเสีย ชีวิตหมดทั้งลำ ปกติเครื่องบินประสบอุบัติเหตุ สิ่ง ที่จะเป็นกุญแจไขปริศนาให้เรารู้สาเหตุได้ดีที่สุดคือ หมู่คณะที่ จะเจริญ ก้าวหน้า ไปได้อย่าง มนคง ขณะนั้นภาวะอากาศภายนอกมืดครึ้มมาก มอง อะไรไม่เห็น ต้องบินโดยอาศัยเครื่องบอกทาง ขณะ ที่บินวนอยู่นั้นกัปตันเข้าใจว่า เครื่องกำลังบินวน ลงมาทางใต้ ซึ่งเป็นที่ราบโล่งแล้ว แต่นักบินผู้ ช่วยแย้งว่า เครื่องน่าจะกำลังบินขึ้นไปทางเหนือ ซึ่งเต็มไปด้วยเทือกเขาสูงมากกว่า กัปตันไม่ฟัง เพราะคิดว่าตนมีประสบการณ์มากกว่า บินต่อไป อีกสักพัก เครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์เตือนภัยก็ส่ง สัญญาณเตือนขึ้นว่า “เครื่องกำลังเข้าใกล้พื้นดิน.... ปลอดภัย เครื่องกำลังเข้าใกล้พื้นดิน...” เพราะระดับพื้นดิน นั้น บุคคล ทางตอนเหนือที่เป็นเทือกเขาลาดชันสูงขึ้นอย่าง ในระดับ รวดเร็ว NHK ได้นำเทปอัดเสียงเหตุการณ์ช่วง ๑๕ ผู้นำจำเป็น วินาทีสุดท้ายก่อนเครื่องจะพุ่งชนภูเขามาออกอากาศ ต้องเป็นผู้ที่ ในท่ามกลางเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังระงมว่า “เครื่องกำลังเข้าใกล้พื้นดิน.... เครื่องกำลังเข้าใกล้ กล่องดำ ซึ่งบันทึกการทำงานของเครื่องบิน ทิศ รู้จักรับฟัง พื้นดิน” บทสนทนาของนักบินผู้ช่วยที่พูดด้วยน้ำ ทางการเคลื่อนที่ รวมทั้งคำสนทนาของนักบินไว้ ในนั้น เนื่องจากในครั้งนี้มีชาวญี่ปุ่นโดยสารไปกับ เครื่อง และเสียชีวิตหลายคน สถานีโทรทัศน์ NHK จึงได้นำผลการตรวจสอบกล่องดำ ทำเป็นสารคดี ออกอากาศ สรุปได้ความว่า..... เมื่อวันเกิดเหตุมี พายุฝนฟ้าคะนอง อากาศแปรปรวนมาก ทำให้ เครื่องไม่สามารถลงจอดได้ทันที ต้องบินวน ใน ความคิด เห็นของ บุคคลอื่น ด้วย เสียง หวั่นวิตกซ้ำแล้วซ้ำเล่า กับคำตอบด้วยน้ำ เสียงที่มั่นใจของกัปตัน เป็นสิ่งที่อธิบายเรื่อง ราวความเป็นไป ได้ดีที่สุด vad “กัปตัน เลี้ยวกลับเถอะ” “เฮ้ย! สัญญาณเตือนผิดพลาดน่ะ” “กัปตัน เลี้ยวกลับเถอะ” “เฮ้ย! สัญญาณเตือนผิดพลาดน่ะ” เสียงทั้งหมดขาดหายลงเพียงเท่านี้ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๗ ๘๑