การต่อสู้ของชาวม้ง : หน้า 100/128

ชาวม้งดำ มีความสุขเมื่ออยู่กับหลาน เฉพาะญาติ เหมือนที่อยู่ในเมืองไทยแหละ จึง ถูกน้าต้อน หันมายักคิ้วให้ฉันๆ ก็ได้แต่ยิ้มไม่ ยากที่จะต่อสู้เพื่อรักษาเอกราชของตน ในที่ กล้าโต้ตอบ เดี๋ยวโดนลูกหลงทั้งขึ้นทั้งล่อง สุดชาวม้งก็พ่ายแพ้ต่อชาวจีน ส่วนหนึ่งยอม “ชาวม้งที่ถอยหนีไปตามถิ่นทุรกันดาร ตกอยู่ใต้อำนาจของจีนและยอมรับวัฒนธรรม ได้ตั้งอาณาจักรอิสระย่อยๆ หลายครั้ง ต่างมี ของจีน แต่มีหลายกลุ่มที่ไม่ยอมอยู่ใต้อำนาจ หัวหน้าของตนปกครองในแต่ละแห่ง คงทำนอง ก็หลบหนีเข้าไปอยู่ตามป่าเขา และรุ่นไปอยู่ทาง ตะวันตกคือแถวมณฑลเสฉวน และมณฑล เกี่ยวกับชนเผ่าไทยในสมัยโบราณ ที่มีพ่อขุน ปกครองนครรัฐนั่นแหละค่ะ บางครั้งกษัตริย์ ตังเกี๋ย ซึ่งอยู่ทางใต้ ในสมัยขงจื้อเอกสารจีน จีนบางพระองค์ก็ดำเนินกุศโลบายยกย่องให้ กล่าวถึงชาวม้งว่าเป็นส่วนหนึ่งของอนารยชนแห่ง ตำแหน่งขุนนางในทำเนียบจีนแก่หัวหน้าเผ่าม้ง ขุนเขา” “แหม! ฟังแล้วเก๋ดีนะลักษณ์ น้าน้อย เข้าใจเรียก” “ทำไมล่ะพี่นิภา” ฉันฉงนในประโยค สุดท้ายของพี่นิภา “ก็ถ้าแปลตามตัวก็ไม่น่าฟังนะ” ฉันได้ คำตอบก็เลยหัวเราะ “แปลตามตัวยังไงคะ พี่นิภาขา” เสียง อ่อนเสียงหวานจะเป็นใคร เบญจ์ต้องรู้เองแน่ โดยไม่ต้องสงสัย “แหม... ยายกุ้งเต้น แปลตามตัวก็ว่า คนเถื่อนแห่งขุนเขาไง ก็คนป่าคนคอยนั่น แหละ เราอยากเป็น” พี่นิภาแกล้งทำเสียงรวนๆ กุ้งฝอยหน้าจ๋อย “ช่างแหย่น้องจริงนะเรา” น้าน้อยปราม พร้อมค้อนหน่อยหนึ่ง พี่นิภาหัวเราะชอบใจที่ ๙๘ มิถุนายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร กลุ่มต่างๆ โดยมีข้อแม้ตอบแทนว่า กลุ่มม้ง เหล่านั้นจะไม่รบพุ่งกับจีน และส่งบรรณาการ ให้กับกษัตริย์จีน และยุแหย่ให้หัวหน้าตั้งกลุ่ม ต่างๆ รบพุ่งกันเองอยู่เนืองๆ “ “ก็เท่ากับเป็นการตัดกำลังของพวกมึงเอง นะสิครับ” “ใช่ค่ะ ตัดกำลังไปในตัว ใครเคยดู ภาพยนตร์จีนโบราณในทีวี ที่รบพุ่งกันไม่รู้จักจบ นั่นก็เป็นการเล่าเรื่องที่เผ่าต่างๆ ต่อสู้เรียก ร้องอิสรภาพจากจีน” “อ้อ...เหรอคะ หนูดูบ่อยค่ะสนุกดี” เสียง ปวีณานั่นเอง “ชาวม้งได้อาศัยอยู่ในถิ่นต่างๆ ของจีน ในลักษณะดังกล่าวมาหลายร้อยปีเชียวนะ จน กระทั่งประมาณคริสต์ศตวรรษที่ ๑๓ ก็คือช่วง พุทธศตวรรษที่ ๒๓-๒๔ นั่นแหละ ราชวงศ์