การปฏิบัติเมตตาและกรุณา : หน้า 19/128

ถ้าว่าผู้ใดทำใจได้เช่นนี้ ผู้นั้นได้ชื่อ ว่าเป็นที่ไหว้ที่บูชาของมหาชน คน มุทิตา มารดาบิดารักลูกออกใหม่ๆ มารดาบิดาเป็นบุรพาจารย์ของ เดียวตายทีเดียว ไม่กลับมานอนใน มีเมตตารักใคร่จะให้เป็นสุข ไม่ บุตร เพราะสอนบุตรและธิดามา ครรภ์ ในกามภพอีกต่อไป อันนี้ก็ ต้องการอะไรเลยในลูก กรุณาอยาก ก่อนใคร มารดาบิดาเป็นพระอรหันต์ ได้ชื่อว่าเพราะอานิสงส์เมตตาส่งให้ จะช่วยลูกให้พ้นทุกข์ มุทิตาเมื่อลูก ของบุตร บุตรจะเพาะเลี้ยงมารดา เดินได้นั่งได้คลานได้ ไปในทิศานุ” บิดาด้วยประการใดก็ได้ชื่อว่าเลี้ยง ทิศได้ เลี้ยงตัวได้ก็ยินดีด้วย โมทนา พระอรหันต์แท้ๆ เหตุนี้แล ด้วย หรือถึงความวิบัติพลัดพรากที่ พรหมวิหารนี้ท่านทั้งหลายผู้เป็นเมธี เหลือวิสัยที่จะช่วยได้ก็อยู่ในอุเบกขา จึงมนสิการกำหนดไว้ในใจของตน อย่างนั้น มารดาที่รักลูกน่ะ รักใคร่ ทุกถ้วนหน้า ถ้าผู้ใดประพฤติปฏิบัติ เมตตา v ทงหลาย เรื่องนี้ปรากฏอยู่ครั้งในตอน ไม่รู้ช้านัก เขาเล่าลือในเมืองเชียง ใหม่ พระศรีวิชัย (ครูบาศรีวิชัย) ลูกน่ะ ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกน่ะ ได้ในเมตตาพรหมวิหารดังกล่าวแล้วนี้ ประกอบเมตตาพรหมวิหารเป็นอย่าง ไม่ประกอบด้วยกาม ประกอบด้วย พรหมวิหารแท้ๆ ถึงได้กล่าวว่ามารดา บิดาเป็นพรหมของบุตร พระพุทธเจ้าก็เป็นพรหมของ บุตร เป็นพุทธเจ้าด้วย เป็นพรหม ด้วย ย่อมไม่เข้าถึงซึ่งความนอนในครรภ์อีก โดยแท้ทีเดียว แตกกายทำลายขันธ์ แล้ว ถ้าเป็นพระโสดาบันไม่เข้าถึง ซึ่งความนอนในครรภ์อีก ก็ชาติเดียว เท่านั้นได้ไปเป็นพระสกทาคา อนา คาอรหัตทีเดียว เรียกว่า เอกพีซี ชาติ นี้แหละ แกจะทำอะไรเป็นสำเร็จ หมดทุกประการ ผู้มีปรีชาญาณ เช่นนั้น มนสิการกำหนดไว้ในใจ ของตนทุกถ้วนหน้า วัดปากน้ำถ้า จะพลิกวิชชานี้ ก็จะใช้จิตอย่างนี้ก็ ไม่รู้ยาก มีจำนวน ผู้รู้ใน ในทางธรรม กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๗ ๑๗