การจัดการน้ำในวัดและการปลูกต้นไม้ : หน้า 52/128

จะใช้คนก็ต้องหัดให้เขาฟังคำสั่งเป็นตั้งแต่เริ่มแรกก่อน การฝึกให้คนฟังคำสั่งเป็นก็ต้องใช้กุศโลบายพอสมควร กุศโลบายนุ่มนวลที่ควรใช้มาก ๆ เลยคือ เชิญให้โยมกินข้าว วิธีก่าจัด ด า าเข้าในวัด เสีย ก็มานึกได้ว่า ปู่ย่าตายายได้ทำให้ อีกเรื่องหนึ่งที่ผมทำได้สำเร็จแล้ว ก็สบายใจ คือ ตามวัดต่างๆ มักมี ปัญหาว่าแม้มีพระไม่มาก แต่ที่หลังครัว มักจะมีน้ำคร่ำ น้ำเน่า วัดพระธรรม กาย ขณะนี้เลี้ยงพระเณร ๔๐๐ กว่ารูป อุบาสกอุบาสิกาอีก รวมทั้งหมดประ มาณ ๗๐๐ ชีวิต โรงครัวของวัดก็โต พอสมควร แต่ที่หลังครัวไม่มีน้ำคร่า ว่าปลูกมา ๒๐ กว่าปี ดูแล้ว คือตามริมคลองริมดูต้องปลูก หมาก มะพร้าว ปาล์ม เพราะเป็น ไม่มีน้ำเน่า เนื่องจากมีการจัดระบบ ต้นไม้ประเภทใบโต ตกลงไปในน้ำก็ลาก ขึ้นมาได้ แต่พวกเรามันไม่เฉลียวจึง ปลูกประดู่ ปลูกนนทรีซึ่งมีใบเล็ก ๆ ใบร่วงลงไปเท่าไหร่เก็บไม่ได้เลย โง่ มาก่อนฉลาด ครั้นจะตัดทิ้งก็เสียดาย ป้องกันน้ำเสียในโรงครัวได้ดีพอสมควร บ้านเมืองที่ไม่มียุง วิธีทำโดยคร่าว ๆ คือเราจัดถังเทเศษ อาหาร ส่วนเศษอาหารที่ไหลมาตามน้ำ จากการล้างภาชนะก็มีตะแกรงคอยดัก เมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้วกระผม วกระผม ไปสหรัฐอเมริกา เมืองลอสแองเจลิส ไปถึงแล้วก็แปลกใจมาก คือบ้านเมือง เศษอาหาร พอเศษอาหารมาติดก็ยก ของเขาไม่มียุง ถามเขาว่าเมืองนี้ไม่มี เททิ้ง น้ำนอกนั้นก็ไหลไปยังบ่อพักที่ ยุงมานานแล้วหรือยัง เขาก็บอกว่า ทำให้เกิดระบบการหมุนเวียนของน้ำ เมื่อก่อนเมืองนี้ยุงชุมมาก และพวกเขา ในบ่ออยู่เสมอ น้ำก็เลยไม่เน่า ส่วน เคยทำแบบคนไทยมาก่อน คือ ตบยุง รายละเอียดขอนิมนต์ไปชมกันนะครับ แต่ยิ่งตบก็ยิ่งมาก ไม่รู้มันมากขึ้นเพราะ นี่เป็นตัวอย่างคร่าวๆ ที่ผมทำ อะไร ใช้ยาฉีดฆ่ายุง ฉีดแล้วก็ไม่หมด มา ถามว่าประสบความสำเร็จทุกเรื่อง มิหนำซ้ำทำให้คนเป็นโรคภูมิแพ้อีกด้วย ไหม ยังครับ ยังมีเรื่องที่ต้องแก้ไขกัน เขาก็มาประชุมกันทั้งเมือง ให้ช่วยกัน ไปตลอดชีวิต เช่น หมู่คณะอยากเห็น ง่ายๆ ๒ เรื่อง คือ ความร่มรื่นภายในวัด ก็ลงมือปลูก ๑. กำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ยุง คือ ต้นไม้ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ปลูก ไม่ให้มีน้ำเสีย น้ำคร่ำ ไม่ให้มีน้ำขัง ให้มากเข้าไว้จะได้ร่มรื่น แต่ว่า คนเรา น้ำเน่าในเขตบ้านเพื่อป้องกันและกำจัด ต่อให้ฉลาดอย่างไรก็ตาม ถ้าไม่เฉลียว ก็โง่ได้เหมือนกัน คือตอนแรกเราเผลอ แหล่งเพาะพันธุ์ยุง ๒. ปล่อยปลากินลูกน้ำ คือกำ ไปปลูกต้นไม้ริมคลองริมคูน้ำมากไป หนดชนิดของปลาที่จะปล่อยลงตาม ใบไม้ร่วงหล่นไปในดู ทำให้น้ำในคู แหล่งน้ำ ผมไปพบกฎข้อนี้ด้วยตัวเอง คลองเกิดอาการเน่า พอน้ำเริ่มเน่าเริ่ม คือ ตามธรรมเนียมไทย เมื่อทำบุญ ๕) มิถุนายน ๒๕๓๓ กัลยาณมิตร สงกรานต์จะมีการปล่อยปลาด้วย วัน นั้นก็เอาปลาไปปล่อย ตำรวจอเมริกัน เห็นเข้า เขารีบปราดเข้ามาทันทีเลย ขอดูปลาแล้วบอกว่า ปลาชนิดนี้ปล่อย ได้ แต่ปลาบางชนิดไม่ได้ แล้วเขาก็ อธิบายให้ฟังว่าปลาที่มีอยู่ตามคลอง ตามแหล่งน้ำต่างๆ ในเมืองของเขา ไม่ใช่เกิดตามธรรมชาติเท่านั้น แต่ เป็นปลาที่เขาช่วยกันปล่อยลงไป ทาง รัฐบาลให้นักวิทยาศาสตร์มาวิจัยว่าปลา ชนิดใดบ้างที่กินปลา ปลาชนิดใดที่กิน ลูกน้ำ ถ้าเป็นปลากินลูกน้ำละก็เอาไป ปล่อยเถอะเขาชอบ แต่ถ้าเราเอาปลา ชนิดกินปลา ไม่กินลูกน้ำไปปล่อย เขา จับครับ เขาละเอียดถี่ถ้วนกันขนาดนี้ มิน่าล่ะเขาจึงสามารถปราบยุงได้จนเป็น บ้านเมืองที่ไม่มียุง ผมขอถวายไว้นิดหนึ่งในฐานะ ที่เรียนจบเกษตรมา และเรียนเรื่องยา ฆ่าแมลงมาพอสมควร ทราบไหมครับ ว่า ดีดีทีที่เราฉีดยุงตาย แมลงสาบตายนี้ มันมีฤทธิ์ตกค้างอยู่นานเท่าไหร่ จึง สลายตัว มันอยู่ได้นานตั้ง ๑๔-๒๐ ปี เชียวนะครับ เพราะฉะนั้นบ้านเมือง เราที่ฉีดดีดีที่เข้าไปแล้วขอบใจว่า ยุงตาย แมลงสาบหนีนะ จริงๆ แล้วเราต้อง นอนแช่ดีดี อย่างเบาะๆ ก็นานถึง ๑๔- ๒๐ ปี พิษของมันจึงจะสลายตัวไป ก่อนบวชผมมีอาชีพขายยาฆ่าแมลงครับ เพราะฉะนั้นที่กลัวที่สุดคือ ยาฆ่าแมลง โรคภูมิแพ้ที่เป็นกันอยู่ก็มาจากดีดีที ที่