การปฏิญญาของพญามาร : หน้า 107/128

พระอุปคุตตเถระกล่าวแก่พญามาร ในที่สุด พญามารน้อมถวายนมัสการ พระเถระ แล้วลากลับไปสู่วิมานของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านจะได้ มหาบุรุษ ๓๒ ประการ พร่างพราว เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างแน่ ไปด้วยฉัพพรรณรังสี แผ่ออกมา นอน เพราะพระพุทธองค์ทรงพยา- โดยรอบกาย งดงามเป็นที่สุด ทรง กรณ์ไว้ว่า ท่านจะถูกพระอุปคุตต์ ดำเนินมาพร้อมกับอัครสาวกเบื้อง ทรมานแล้วจะปฏิญญาเป็นพระสัม- ซ้ายเบื้องขวาและมหาสาวกทั้ง ๒๐ มาสัมพุทธเจ้า พญามาร...อาตมา องค์ ปรากฏอยู่ท่ามกลางพระภิกษุ ได้ใช้ฤทธานุภาพของท่าน ปราบ อยากจะขอร้องอะไรท่านสักอย่าง และมหาชนทั้งหลาย ตน การที่พระอุปคุตเถระท่าน พญามารจนได้ปฏิญญาแห่งการเป็น หนึ่ง นับตั้งแต่พระพุทรองค์อุบัติ พระอุปคุตตเถระเห็นดังนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาอีกองค์หนึ่ง ขึ้นในโลกจนกระทั่งปรินิพพานไป ดวงจิตอันเปี่ยมไปด้วยมหาปีติก็แผ่ นั้น นับเป็นพระคุณอันประเสริฐต่อ นานแล้ว อาตมาได้เห็นแต่พระธรรม ส่วนจากภายใน โลมชาติชูชันปลาบ กายของพระองค์ ไม่เคยเห็นพระ ปลื้มจนลืมสัญญาที่ให้ไว้แก่พญามาร ขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแต่ละ รูปกายของพระองค์เลย ขอท่านจง สรรพสัตว์ทั้งหลาย เพราะการบังเกิด และด้วยศรัทธาที่มั่นคงแน่วแน่ พระ องค์นั้น ย่อมหมายถึงการกอบกู้หมู่ สัตว์ให้หลุดพ้นไปจากผองภัยใน ใช้ฤทธานุภาพเนรมิตพระรูปกายของ เถระได้น้อมตัวก้มลงกราบพระรูป พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พร้อมทั้ง กายของพระพุทธองค์และมหาสาวก วัฏฏสงสาร เข้าพระนิพพานอันเป็น อัครสาวกทั้งสองให้อาตมาเห็นสัก ทั้งหลาย พญามารเห็นดังนั้น จึง บรมสุขอย่างแท้จริง หน่อยเถิด อาตมาอยากจะเฝ้าพระ เนรมิตให้ภาพทั้งหมดเลือนหายไป จะมีใครสักกี่คน ที่มีดวงใจ องค์ ขอเจริญพร” พญามารฟังคำขอร้องของ พระเถระแล้ว จึงต่อรองว่า ในพริบตา “ทำไมท่านจึงกราบข้าพเจ้า อันกว้างใหญ่และเสียสละดุจเดียว กับดวงใจของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เล่า เราสัญญากันแล้วไม่ใช่หรือว่า ทั้งหลาย ที่ทรงบังเกิดขึ้นเพื่อการนี้ “หากข้าพเจ้าเนรมิตกายให้ ไม่ให้ท่านกราบข้าพเจ้าเป็นอันขาด” อย่างแท้จริง พระอุปคุตเถระท่าน ท่านเห็นพระพุทธองค์แล้ว ขอท่าน พญามารต่อว่าพระเถระ จงอย่ากราบข้าพเจ้าเป็นอันขาด” ได้ทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์ที่สุดแล้ว “อาตมาไม่ได้กราบท่าน ด้วยการอุทิศตนประดุจชนวนให้เกิด พระเถระตกลงตามข้อต่อรอง อาตมากราบพระรูปกายของพระ บุคคลที่มีความสำคัญและยิ่งใหญ่ นั้น พญามารจึงเข้าไปในพงไพร พุทธองค์และพระมหาสาวกทั้งหลาย เช่นนี้ แห่งหนึ่ง ส่วนพระอุปคุตตเถระได้ ต่างหาก” นิมนต์พระภิกษุเป็นจำนวนมากใน ด้วยมหากุศลแห่งการตั้ง ทันใดด้วยฤทธิ์ของท่าน เหล่าพระ ความปรารถนาของพญามารที่จะ ภิกษุที่ปรารถนาจะเห็นพระพุทธองค์ เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นดวงจิต ต่างก็น่าธูปและเครื่องหอมมายืนรอ อันหยาบช้าดุร้ายก็โจนอ่อนลางเดือน เฝ้ากันอย่างเนืองแน่น และแล้วใน กระทั่งมลายหายไป กลับกลายเป็น ทันใดนั้น พญามารได้เนรมิตกายตน ความอ่อนน้อมศรัทธาในพระพุทธ เป็นพระรูปกายของพระสัมมาสัม ศาสนาอย่างมั่นคง ไม่เสื่อมคลาย พุทธเจ้า อันอุดมไปด้วยลักษณะ “ท่านจงไปโดยสุขสวัสดีเถิด” หนังสืออ้าง ง เกระ ๑. ชีวประวัติพุทธสาวก ของจำเนียร ๒. โลกบัญญัติ ของพระสัทธรรมในย ๓. ปฐมสมโพธิกถา ของสมเด็จพระ มหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๕๗ ๑๐๕