การสรรเสริญพระธรรมคุณและพระสังฆคุณ : หน้า 44/164

การสรรเสริญพระธรรมคุณและพระสังฆคุณ พระธรรมที่พระพุทธองค์ตรัสไว้นั้น เป็นสิ่งที่ดีเลิศ แล้ว เป็นความจริงแท้ ที่มีความงดงามทั้งในเบื้องต้น ท่ามกลาง และงามในที่สุด ผู้ใดประพฤติปฏิบัติตามแล้ว ย่อมเห็นผลชัดเจนด้วยตนเอง ผู้ใดไม่ปฏิบัติ ก็ยากจะเห็น คุณอันประเสริฐแห่งพระธรรม ธรรมของพระพุทธองค์ เป็นสิ่งที่ไม่ล้าสมัย ไม่ขึ้นกับกาลเวลา พร้อมเมื่อใดก็ สามารถบรรลุธรรมได้เมื่อนั้น ผู้ปฏิบัติจึงสามารถพิสูจน์ ได้เมื่อเห็นคุณค่า จึงเป็นสิ่งที่ควรน้อมเข้ามาในตน และ เป็นสิ่งที่รู้ได้เฉพาะตน นั่นคือรู้ประจักษ์แจ้งได้ด้วยตนเอง ส่วนพระสงฆ์สาวกแห่งพระผู้มีพระภาคเจ้านั้นเป็น ผู้ประพฤติดี เป็นผู้ปฏิบัติตรง ปฏิบัติชอบ ปฏิบัติควร เป็นผู้ควรแก่สักการะที่เขาน่ามาบูชา เป็นผู้ควรแก่การ ต้อนรับ เป็นผู้ควรรับทักษิณาทาน เป็นผู้ควรแก่การ เคารพกราบไหว้ และพระสงฆ์คือเนื้อนาบุญอันเยี่ยมของ โลก เป็นผู้ที่จะนำค่า สอนแห่งพระบรมศาสดาออกเผย แผ่ไปสู่ชาวโลก เมื่อเรามีพระพุทธ พระธรรมที่เลิศกอปร คุณอันวิเศษเช่นนี้ หากเราพบพระสงฆ์ผู้ทรงคุณอันเยี่ยม ดำรงตนสมกับความเป็นสาวกของพระพุทธองค์แล้ว ย่อม เป็นบุญอันมหาศาลของมหาชนทั้งหลาย เพราะเราคงไม่ มีโอกาสได้เห็นรูปกายของพระพุทธองค์ จะมีก็เพียงแต่ ธรรมกายที่ยังคงอยู่ เราก็ได้แต่เพียงหวังเป็นอย่างยิ่งว่า หากเรามีพระภิกษุสงฆ์เป็นแบบอย่างที่ดี เป็นที่ตั้งแห่ง ศรัทธาของเราแล้ว ก็ถือเป็นความโชคดีอันสุดจะประมาณ ได้ แม้ค่าสอนจะดีเลิศเพียงใด หากไม่มีพระภิกษุผู้ประ พฤติดีปฏิบัติชอบนำพาเราแล้ว ก็ยากที่จะทำให้เรารู้คุณ ค่าแห่งพระธรรมอันประเสริฐได้ ดังนั้นพระภิกษุสงฆ์ที่ ประพฤติดีปฏิบัติชอบนี้ จึงเป็นผู้ประเสริฐ เป็นผู้ทำให้ มหาขนทั้งหลายยังคงยึดมั่นในพระรัตนตรัย อันเป็นที่พึ่ง ที่ระลึกที่แท้จริง เมื่อมีพระภิกษุสงฆ์รูปใดปฏิบัติดีปฏิบัติ ชอบแล้ว เราทั้งหลายก็ปรารถนาจะเคารพสักการบูชา มุ่งที่จะเชิดชูคุณธรรมในฐานะแห่งปูชนียบุคคล รูปกายและธรรมกายแห่งพระพุทธองค์ แม้รูปกาย อันได้แก่ พระพุทธสรีระของพระพุทธ องค์จะสิ้นสลายไปแล้ว แต่ธรรมกายนั้นยังคงอยู่จนปัจจุบัน ดังนั้น คำว่า “ธรรมกาย” เป็นสิ่งที่มีมาแล้วแต่สมัยพุทธ กาล ปรากฏอยู่ในพระไตรปิฎกหลายแห่ง แต่การปฏิบัติ ให้เข้าถึงธรรมกายนั้น ไม่มีการอธิบายให้ชัดเจนแจ่มแจ้ง จนกระทั่ง หลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญ ได้ปฏิบัติจน พบแนวทางเข้าถึงธรรมกายได้ ท่านจึงได้ชื่อว่าเป็น “ผู้ ค้นพบวิชชาธรรมกาย” นั่นคือเอาแนวการปฏิบัติเพื่อการ เข้าถึงธรรมแห่งองค์พระบรมศาสดามาเผยแผ่แก่ชาวโลก ในยุคปัจจุบัน ซึ่งกล่าวกันว่าวิธีการปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึง ธรรมกายนั้น สามารถปฏิบัติได้ไม่จำกัดภูมิรู้ บางท่าน อ่านหนังสือไม่ออกหรือแม้จะเป็นเด็กเล็กก็สามารถปฏิบัติ ให้เห็นจริงได้ เพราะเหตุนี้ การเผยแม่วิชชาธรรมกาย จึงเป็นที่ปรากฏอย่างแพร่หลาย และที่สำคัญคือ มีคน เป็นจำนวนมากสามารถปฏิบัติตามได้ ดังนั้น หลวงพ่อ วัดปากน้ำจึงมีศิษย์มาเข้ารับการสอนมาก กอปรด้วย คุณธรรมและเมตตาธรรมของท่านเป็นที่ปรากฏแก่ชนทั้ง หลาย แม้ท่านจะล่วงลับไปแล้ว ก็ยังมีการสอนสืบแนว ปฏิบัติต่อมาอย่างไม่ขาดสาย ดังนั้น คนทั้งหลายจึง ปรารถนาจะแสดงกตัญญูกตเวทีต่อหลวงพ่อ ซึ่งการแสดง กตัญญูกตเวทีต่อหลวงพ่อวัดปากน้ำ มีทั้งการปฏิบัติบูชา และสักการบูชาด้วยเครื่องบูชาต่างๆ และขณะนี้คณะ กัลยาณมิตร/ 7 พฤศจิกายน ๒๕๓๘