การสร้างธรรมกายเจดีย์ : หน้า 116/164

ขิกดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก ช้างบนซ้ำๆ อีกแล้ว หนูอาจจะเบื่อที่จะอ่าน แต่จริงๆ ก็ เป็นอย่างนั้น คือต้อง “หยุด” อย่างไม่มีทางเลือกอย่างอื่น พอ “หยุด” แล้วแม่ถึงได้เห็นความประทับใจในกลางใน งานตอกเสาเข็มอย่างยากที่จะลืม ล้าทุกๆ คนได้เห็นคงมี กำลังใจที่จะร่วมมือร่วมแรงในการสร้างธรรมกายเจดีย์ได้ สำเร็จให้เร็วที่สุด จริงๆ แล้วธรรมกายเจดีย์ก็เป็นสิ่งที่ จำลองมาจากภพละเอียด เป็นสิ่งละเอียดที่ต้องทำใจให้ หยุดไปถึงขั้นของความละเอียดให้เท่ากับอายตนะที่จะได้ พบกับธรรมกายเจดีย์ ขณะนี้แม่ก็กำลังนึกท่าใจหยุดเพื่อ ศึกษาความรู้ภายในต่อ ความละเอียดของใจก็ไปได้ถึงเรื่อง ของภพต่างๆ เป็นเรื่องเป็นราวที่น่าดูน่าศึกษามาก แหม! อะไรๆ ก็ไม่พ้นต้องทำใจ “หยุด” หยุดไม่รู้จบไปเรื่อยๆ มองจากความเป็นจริงภายในแล้ว งานทางโลกในการสร้าง บารมี หมายถึงงานบุญต่างๆ ที่เรากำลังทำกันอยู่ ล้วน แล้วแต่เป็นการประสานงานกันระหว่างภพละเอียดกับภพ หยาบอย่างพวกเรา พละเอียดท่านก็ทำงานของท่าน ล่วงหน้าเอาไว้แล้ว พวกเราเพียงแต่สร้างตามหลังท่าน ท่านก็ส่งกำลังบุญมาช่วยทุกครั้งเพื่อให้งานหยาบสําเร็จเร็วๆ เราไม่ได้ทำงานอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายเลย อยู่ในสายดา ในบุญของอายตนะละเอียดๆ เบื้องบนตลอดเวลา หนูก็ กัลยาณมิตร เช่นเดียวกัน ควรจะภูมิใจที่ได้เป็นหนึ่งในกองทัพธรรมนะ จะ เราไม่เหนื่อยเปล่าหรอกจ๊ะ เราเหนื่อยอย่างคุ้มค่าที่ เกิดมาอย่างมีเป้าหมาย และได้ทำหน้าที่ตรงต่อความจริง ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ หนูจะได้เรียนรู้ว่า เรามีเวลา น้อยมากในโลกมนุษย์ เพราะฉะนั้นเบื่อได้มาเกิดเป็น มนุษย์แล้วควรรีบใช้เวลาที่มีอยู่อย่าง “น้อยนิด” นั้น ให้ คุ้มค่า นักเรียนอภิญญาอย่างหนูก็ควรหมั่นเล่าเรียนศึกษา ธรรมะทั้งทางปริยัติและปฏิบัติ ศึกษาด้วยความเคารพนะ จ๊ะ อย่าง่วงเหงาหาวนอนหรือเบื่อหน่ายในการเรียน ยิ่ง เป็นวิชาธรรมศึกษา ลูกได้เรียนรู้พุทธประวัติและประวัติ ของพระสาวก ยิ่งเป็นเรื่องที่น่าศึกษา เราได้เรียนรู้แบบ อย่างของบรมครูที่ยิ่งใหญ่ของโลกและจักรวาลที่จะนำพา เราไปสู่ความพ้นทุกข์ อย่าลืม กใจให้หยุดนิ่งด้วยนะจ๊ะ พฤศจิกายน ๒๕๓๔ รักและคิดถึงลูก คุณแม่