ประสบการณ์ของแม่ในงานตอกเสาเข็ม : หน้า 115/164

ป๊ากดวงใจแXI หมดครบทุกคนแล้ว แม่จึงเดินไปหาที่ของแม่เอง จึงได้มา พบที่เต็นท์ ๆ หนึ่งห่างจากกลุ่มของแม่ไปได้ ๒ เต็นท์ แม่ พบที่ว่างและพบเพื่อนกัลยาณมิตรท่านหนึ่งคือ คุณตุ่ม ซึ่ง กำลังหาที่นั่งด้วยเหมือนกัน เราจึงได้มานั่งอยู่ใกล้ๆ กัน สักพักหนึ่งจึงมีสาธุชนมานั่งเต็มหมดทุกทีในเต็นท์นั้น ซึ่ง เป็นเต็นท์สุดท้ายที่เหลือ ซึ่งอยู่ใกล้ๆ เต็นท์ที่ลูกเด็ก น.ร.อภิญญานั่งอยู่นั่นแหละจ๊ะ แม่ภูมิใจที่เห็นลูกอยู่ในชุด น.ร.ที่ดูงามสง่า และได้เห็นพวกหนูทั้งหมดในอิริยาบถที่ งดงาม แม่ได้นั่งตอกเสาจำลองใกล้ๆ ลูกด้วยจ้ะ หนู อาจมองไม่เห็นแม่แต่แม่เห็นหนูตลอดเวลา แม้แต่ขณะที่ ตอกและย้อนหลุดจากหัว แม่ยังเห็นเลยจะ พอดี ขณะที่หลวงพ่อน่า พวกเรานั่งสมาธิ ใจแม่หยุดนิ่ง เมื่อหลวงพ่อท่านกล่าวอัญเชิญพระพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ในอายตนนิพพาน และเหล่าเทวดาทุกๆ ขั้นลง มาร่วมอนุโมทนาบุญกับงานตอกเสาเข็มนั้น แม่ได้เห็น พระธรรมกายของพระองค์ลงมาเต็มในงานของเรา เต็ม ไปด้วยภาพขององค์พระธรรมกายของพระพุทธองค์สว่าง อยู่ครอบคลุมเค็มท้องท้า พร้อมด้วยเหล่าทวยเทพยดา เนืองแน่นเป็นระเบียมเรียบร้อย สว่างครอบคลุมบริเวณ งานและปริมณฑลรอบๆ งาน มีองค์พระธรรมกายองค์ ใหญ่คลุมครอบอยู่ทั้งหมด ภาพที่เห็นในกลางนี้ ให้ความ สุขความปีติใจในการมาร่วมงานบุญที่ศักดิ์สิทธ ไม่ใช่งาน ธรรมดาๆ ที่มองด้วยตาเนื้อเมิน ๆ ก็ธรรมดาจริงๆ คือ แบบเรียบง่ายจริง ๆ แต่ที่เห็นในกลางไม่ใช่งานธรรมดา เป็นงานที่สักขีพยานที่สำคัญสุดๆ คือ พระพุทธเจ้า และ พระอรหันตเจ้า และเหล่าเทวดา ท่านมาเป็นสักขีพยาน มารับรู้ว่างานการตอกเสาเข็มนั้นเป็นการเริ่มสร้างสิ่งที่สำคัญ ที่สุด ที่บางคนอาจมองเห็นเป็นการสร้างสิ่งที่เป็นพระรัตนฯ ดรัยที่เป็นวัตถุ แต่จริงๆ แล้วเป็นพระรัตนตรัยที่เป็นๆ พระรัตนตรัยเป็นสิ่งที่มีอยู่ เห็นได้ และพิสูจน์ได้ด้วยการ หยุดนิ่งของใจเป็นหลัก หยุดอย่างเดียว ที่หลวงพ่อท่าน ได้ปรารภเสมอๆ ว่า หลวงพ่อจะพูดซ้ำๆ กันในสภา ธรรมกายเสมอทุกอาทิตย์ต้นเดือน และงานบุญใหญ่ ถึง คำ ว่า “หยุด” คำ เดียว และไม่เบื่อที่จะพูด เพราะ “หยุด” อย่างเดียวเป็นตัวสำเร็จ หยุดเข้าไปในกลางทุกขั้นตอน ของความละเอียด เราก็จะได้รู้ได้เห็นธรรมะภายใน ได้ เรียนรู้ประสบการณ์ภายในที่มีค่าต่อชีวิตที่เป็น “ความจริง” ว่าที่เราเกิด ๆ กันมาเป็นมนุษย์นี้ ไม่ได้มากินมานอนมา ทำ มาหากินกันไปอย่างเดียวเพื่อเลี้ยงชีวิตเราเท่านั้น อ้าว! พอพูดเรื่อง “หยุด” ทิไร แม่เป็นต้องพูดประโยค กัลยาณมิตร COM พฤศจิกายน ๒๕๓๘