การตอกเสาเข็มธรรมกายเจดีย์ : หน้า 112/164

ป๊ากดวงใช้ลูกที่รักแม่มากที่สุดในโตก วันหนึ่งที่ที่เห็นตรงนี่ป๊ะเห็นเป็แ ธรรมกายเจดีย์เป็นสีทอง และมีองค์พระเต็มไปหมด ใครได้มาเห็นคงจะมีความสุข มาถึง หนูเห็นหลวงพ่อเบิกบานมากเลยค่ะ หนูก็รู้สึกเบิก บานเช่นเดียวกัน ในความรู้สึกของหนูๆ รู้สึกเหมือนกับว่า การตอกเสาเข็มเป็นการเริ่มต้นอย่างมั่นคงจริงจัง คือหนูรู้ ว่า งานเริ่มตั้งนานแล้ว เริ่มบอกบุญอะไรพวกนี้ นาน หลายเดือนแล้ว แต่มันก็ยังไม่ได้เห็นส่วนหนึ่งของเจดีย์ชะ ที วันนี้ได้เห็นยิ่งมั่นใจใหญ่เลยว่า ต้องได้เห็นธรรมกาย เจดีย์ที่เสร็จสมบูรณ์ในไม่ช้า ทำให้รู้สึกดีใจมากขึ้น ที่ตรง ที่หนูนั่งคือเต็นท์คุณยาย มองตรงไปข้างหน้าจะเห็นลาน เจดีย์ซึ่งเป็นพื้นทรายเรียบๆ เป็นวงกลม ตรงกลางมีเสาเอก อยู่แล้วรอบๆ เป็นเสาจำลองหลายพันต้น มองแล้วคิดว่า วันหนึ่งที่ที่เห็นตรงนี้จะเห็นเป็นธรรมกายเจดีย์เป็นสีทอง และมีองค์พระเต็มไปหมด ใครได้มาเห็นคงจะมีความสุข และรู้สึกว่าสงบมากๆ เลย หนูอยากเห็นเร็วๆ จังเลยค่ะ อากาศที่ลานเจดีย์ในวันงานดีมากเลยเพราะไม่ร้อน เนื่องจากมีลมพัด แดดก็ไม่ค่อยมี แถมฝนไม่ตกอีกต่างหาก อย่างนี้เขาเรียกว่าฟ้าดินเป็นใจรึเปล่าคะ พอหนูนั่งไปอีก สักพักพิธีก็เริ่มขึ้น ประธานไปจุดธูปเทียน แล้วหลวงพ่อ จึงน่า บูชาพระ เมื่อบูชาพระเสร็จ หลวงพ่อกล่าวเกี่ยวกับ ธรรมกายเจดีย์สักพักหนึ่ง แล้วค่อยนำ นั่งสมาธิไปเรื่อยๆ หนูนั่งรอบนี้ใจหยุดนิ่งสนิทดีค่ะ แต่มีง่วงบ้าง (ก็อากาศดี นี่คะ) เมื่อนั่งสมาธิเสร็จก็ประกอบพิธีต่อ โดยประธาน เดินไปที่เสาเอกเพื่อทาขี้ผึ้งและปิดทอง หนูเห็นเสาเอกสูง ประมาณ ๒๐ ม. ได้ (ไม่รู้ว่าสูงหรือเตี้ยกว่านั้นรึเปล่า สายตาหนูยิ่งไม่ค่อยดีอยู่) เคลือบด้วยสแตนเลส ท่าทาง มั่นคง ทนทานมากเลยค่ะ และก็มีปั้นจั่นสำหรับตอกเสา หนูเห็นมีธงอยู่ที่ยอดปันจั่นด้วยค่ะ เป็นผ้าสีขาว มีรูป ธรรมกายเจดีย์สีทองบนพื้นผ้า กัลยาณมิตร ๑๑.X. เมื่อประธานเดินออกไปที่เสาเอกแล้ว สาธุชนกับ น.ร.อภิญญาจึงเดินไปที่เสาเข็มจำลอง เสาเข็มจำลองสูง ชัก ๕๐ ซ.ม. ท่า ด้วยไม้รอบนอกทาสีเหลือง มีข้อนวางอยู่ ข้าง ๆ เสาเข็มจำลอง เห็นซ้อนแล้วเสียวกลัวตอกพลาด ไปโดนมือเลยค่ะ หนูไปถึงก็ปูพลาสติกนั่ง แล้วก็ทาขี้ผึ้ง ปิดทอง เมื่อปิดทองเสร็จ พระภิกษุจึงเริ่มสวดขยันโต พร้อมกับที่ปั้นจั่นเริ่มตอกเสาเอก ตอกไปทีหนึ่ง พื้นดิน สะเทือนเลยค่ะ (ประทับใจตอนนี้แหละ) ส่วนหนูก็เริ่ม ตอกเสาเข็มจำลองด้วยเช่นกัน ไม้ที่หนูดอกมันปักเอียง ๆ ท่า ให้ตอกไม่ค่อยลง ตอกไปตอกมาหัวข้อนมันก็หลุดออกมา แต่มันค่อยๆ หลุดเลยไม่กระเต็นโดนหน้า (แต่ก็เกือบไป) หนูก็เลยเปลี่ยนร้อน เสาลงไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว ตอกไป เรื่อยๆ หัวข้อนหลุดอีกแล้ว หนูก็นึกในใจว่า จะเสร็จมั้ย เนี่ย เอ้อ! คนข้างๆ เขาใจดี เขาจึงเปลี่ยนข้อนให้ หนู เริ่มตอกใหม่อีก ตอกจนจะสุดแล้ว หัวร้อนก็ค่อยๆ หลุด หนูก็ร้อง โอ้ยอีกแล้วหละค่ะ คนข้างเคียงคงสงสารมั้งคะ เลยช่วยตอกให้ แล้วหนูก็ตอกอีกนิดนึงจนเสร็จ โล่งใจไป ทีค่ะ กว่าจะเสร็จ ระหว่างที่เสาเอกถูกตอก พระภิกษุกับ สาธุขนออกไปเดินเวียนรอบ เป็นระเบียบสวยงามมาก สาธุชนที่มาวัดนี่ให้ความร่วมมือดีจังเลยค่ะ พอเขาประกาศ พฤศจิกายน ๒๕๓๘