การเดินทางในพม่า : หน้า 96/164

ตามสักฆณ์เที่ยว A โดย : ลักขณา สกุนะสิงห์ เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๕๔ ปีที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๕ (บน) เจดีย์พม่าใน มัณฑะเลย์ มองเห็น แม่น้ำอิระวดี อ!เภอแม่สอด (ต่อจากฉบับที่แล้ว) เ ราเดินไปเรื่อยๆ ในที่สุดก็ไปเจอกับขบวน น้าทั้งสามท่าน ก็เลยเดินตามกันไปเป็น ขบวนรถไฟ เราเดินดูตามร้านค้าพลอย ซึ่งมัก ขายผ้าซิ่นพม่าด้วย ฉันเดินตามน้าน้อย นา แหม่ม น้าวันทนี เลาะตามตู้กระจกที่โชว์ ทับทิม หยก จากพม่า โดยใจไม่นึกปรารถนา แม้สักเล็กน้อย พี่นิภาเรียกสินค้าประเภทนี้ว่า “สินค้าฟุ่มเฟือยสำหรับคนจน” แถมยังอรรถา ธิบายอีกว่า “ประดับแล้วเกิดกังวลใจ ต้องคอยระวัง ตัวกลัวถูกจี้หรือว่า หล่นหาย เดยวนคนเขา นิยมใส่ของปลอบกันเยอะออกจะตาย พวก เศรษฐีเขาต้องมีเพชรพลอย ๒ ขุดนะ ขุดหนึ่ง ปลอบ ขุดหนึ่งแท้ ของแท้เขามีไว้เก็บ ใส่แต่ ของปลอบ นอกจากเวลาไปงานใหญ่จริงๆ จึง จะเอาของแท้มาแต่งโชว์” “เอ...อย่างนี้ขโมยก็ชอบใจชิคะ วางแผน ไปดักคอยปล้นงานใหญ่ๆ ลักหน กินไปได้นาน “แหม...ยายลักษณ์ งานใหญ่ๆ เขามี หน่วยรักษาความปลอดภัยเพียบเลยจ้ะ อีกทั้ง ตั้งกล้องโทรทัศน์ไว้คอยจับตาหัวขโมยตลอด เวลาด้วยจ้ะ” อันที่จริงนะเบญจ ฉันก็ได้แต่เลียบกระจก ดูเท่านั้น ไม่นิยมชมชื่นอะไรนักหนา แล้วข้อ สำคัญฉันไม่มีปัญญาซื้อหรอก แม้แต่เศษพลอย ก็มีราคาหลายอัฐอยู่นี่นา เราดูไม่เป็น ไม่รู้ ว่าของแท้ของเทียม ชินซื้อไปแล้วปรากฏว่า กัลยาณมิตร ภัฐิ ? พฤศจิกายน ๒๕๓๘