การพบกับดุสิตา : หน้า 143/164

แสงสว่างระยิบระยับตลอดทางที่ นุชมณีม่านเข้าไปสู่มิติแห่งกาลเวลา... เจ้าจงหลับตาของเจ้าลง” นุชมณีค่อยๆ คีมตาชั้นอย่าง ช้าๆ ความรู้สึกที่บอกกับตนเองคือ ท่านจะพบความมหัศจรรย์ นุชมณี เหมือนในโลกมนุษย์ เขาเพียงแค่ ท่าใจให้หยุดนิ่งในกลางของกลาง แล้วดุสิตาก็เข้ามาสัมผัสมือ แล้วร่างทั้งสองก็เข้าไปสู่ “กลางของ แล้วพนมมือต่อหน้าพระพุทธรูปก็ จะได้สิ่งที่ตนเองปรารถนา” กลาง” "เพราะเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น ภาพที่ปรากฏต่อหน้ายามที่ กำลังอยู่บนดาวดวงหนึ่งที่ใสเหมือน บุญมณีคีมตาขึ้นคือ คนจำนวนมาก แก้ว พอกวาดลายตามองก็พบดวง ว่า ซึ่งนั่งสมาธิล้อมรอบพระพุทธรูป ดาวนับล้านควงส่องแสงอยู่ในบรรยา- ปางสมาธิ โดยมีพระสงฆ์นั่ง(ปืน กาศภายนอก “(ราคายแล้วหรือซัง? (ราอู ประธานอยู่บนอาสน์ เป็นภาพที่ คล้ายๆ กับภาพบนโลกมนุษย์ แต่ ที่ไหน? ทำไมจากใต้น้ำจึงมาปูควง สิ่งที่นุชมณีสังเกตเห็นคือ ทุกๆ คาวในบรรยากาศ? หรือปากถ้ำได้ แม่น้ำโขง คือ 8(31- ^3(0?" คำถามมากมายเกิดขึ้นในใจ จับใจยิ่งนัก จึงหันกลับมาคุยกับ ขณะที่กำลังสับสนในใจก็ปรากฏมี ดุสิตาที่ยืนอยู่ข้างๆ ว่า แสงสว่างซึ่งมีรัศมีแม่ออกมาเป็นสี แลงสว่างเคลื่อนที่มาถึงตัวนุชมณี “เพราะผู้คนที่นี่ ถือศีลเจริญ “เพราะทรัพย์สมบัติ ความ สุข ความสําเร็จเป็นของกลาง ใคร มีบุญวาสนาก็ได้ไป คนที่อยู่ที่นี่จะ ท่าทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ซึ่ง ในทางพุทธศาสนา ถือว่าเป็นหัวใจ หลัก การปฏิบัติทั้ง ๔ อย่างนี้ก่อ ให้เกิดบุญมากมายมหาศาล “นุชอยากให้บนโลกของนุช มีดินแดนที่สงบสุขอย่างที่แห่งนี้บ้าง คนที่นั่งอยู่ในที่นี้ล้วนแล้วแต่มีรัศมี แผ่ออกมานอกตัว เป็นภาพที่งดงาม จังเลย” “บนโลกมนุษย์ของเธอจะ “ดุสิตา ท่าไมคนที่นี่ถึงมี สงบสุข ก้ามีสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น” ทอง ค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้ รัศมีที่งดงามเพียงนี้” “สิ่งนั้นคืออะไร?” นุชมณี ถามออกไปอย่างรวดเร็ว อย่างรวดเร็ว ภาพที่ปรากฏต่อหน้า ภาวนา และสร้างบารมี” “ธรรมกายเจดีย์” ดุสิตาตอบ พร้อมกับรอยยิ้ม “เวลาของเธอหมดแล้ว การ ได้พบกันถือว่าเรามีบุญวาสนาต่อกัน นุชมณีทันกลับไปมองภาพ แต่การพบกันก็ย่อมต้องมีการจากกัน เราขอให้เธอโชคดี ได้พบทางสว่าง บนโลกมนุษย์ คือ หญิงงามมากนางหนึ่ง งาม “ผู้งดงามด้วยรัศมีแห่งธรรมะ ชนิดไม่มีหญิงใดในโลกมนุษย์จะ งามยิ่งกว่าผู้ที่คิดแล้วว่างามแสน งามเท่า หญิงผู้นั้นกล่าวกับนุชมณี งาม” ว่า “สว่างดี อาคันตุกะของเรา ฝูงชนที่กำลังนั่งสมาธิอยู่รอบๆพระ นามของเราคือ คุสิตา” พุทธรูป ก็เห็นมีเด็กคนหนึ่งเดินไป นุชมณีงงงวยกับค่า ทักทาย หยุดต่อหน้าพระพักตร์ของพระพุทธฯ รูปแล้วพนมมือไหว้ พลันอาหารทิพย์ นั้น แต่ก็ย้อนถามออกไปว่า “ที่นี่ ที่ไหน” “ทีนี่คือจุดกึ่งกลางของจักร- วาล ไม่ใช่ภพมนุษย์ สวรรค์ และ นรก มาเถอะเราจะพาท่านเข้าไปสู่ ปรากฏต่อหน้า “เอ๊ะ!” นุชมณีเปล่งอุทาน ออกมาอย่างอัศจรรย์ใจ “ท่านไม่ต้องแปลกใจ คนที่ กลางของกลางของคาวควงนี้ แล้ว นี่ไม่ต้องทามาหากินให้เหนื่อยยาก ล้าเธอมีบุญพอนะนุชมณี เธอ จะได้มีส่วนในการสร้างธรรมกาย เจดีย์ ซึ่งธรรมกายเจดีย์จะทําให้ โลกมนุษย์พบกับสันติสุขที่แท้จริง” “คุสิดา เธอคือกัลยาณมิตร ของเรา เราจะไม่มีวันคีมเธอ” ปรากฏรอยยิ้มอ่อนๆ ของ กัลยาณมิตร do หฤศจิกายน ๒๕๓๔