การตอบคำถาม : หน้า 137/164

รอสักครู่ก่อน เราจะไปหาพระมาร กัสสปะเถระด้วยพร้อมๆ กับพวก เขา” ท่ามกลางความเป็นไปต่างๆ ของที่ประชุม พระยาปายาสิกกล่าว กับพระกุมารกัสสปะเถระชนทันทีว่า * กระมมได้ นกิตติต้นท์ ขอวนระเถระว่า ท่านเป็นอรหันตสาวก ความ^ มีการกษา มาก เป็นนักปราชญ์ มีความกลาดสามารถ กล่าวใต้ตอช ญหาธรรม ไต้ต้าใจแจ่มแต้ว มีเหตุมีมล เหตุผลที่พระยาปายาสิจะ “ข้าแต่ท่านกุมารกัสสปะผู ออกไปหาพระกุมารกัสสปะด้วยนั้น เจริญ ข้าพเจ้ามีความเห็นว่าโลก เนื่องจากพระยาปายาสินึกกลัวว่า หน้าไม่มี สัตว์ที่เกิดขึ้นเองแล้วโด พระกุมารกัสสปเถระบวชมานาน ทันทีไม่มี ผลวิบากของกรรมที่สัตว์ จะมาลอนให้ประชาชนชาวเสดพยา ทั้งหลาย ดี ชั่วนั้นไม่มี แล้ว นคร มีความคิดเห็นที่เชื่อว่าโลก ท่านละจะว่าเช่นไร” หน้ามีจริง สัตว์ที่เกิดซันเองแล้วโด ทันทีมีจริง ผลของการทำ ตีว่า ชั่วมี จริง ซึ่งค้านกันอย่างสิ้นเชิงต่อความ คิดเห็นของพระยาปายาสินั่นเอง ชัดคะอำมาตย์รับ ของ พระยาปายาสีแล้ว พระยาปายาสิก “เจริญพร พระยาปายาสิ พระกุมารกัสสปเถระเอ่ยชั้นด้วย น้ำเสียงนุ่มนวล แล้วเอ่ยต่อว่า “อาตมาภาพก็เคยทราบมา ว่าท่านมีความเห็นเช่นนี้ แต่เพราะ สาเหตุใดกันหรือ ท่านจึงคิดเห็นว่า ริบออกไปสมทบกับชนทั้งหลาย โลกหน้าไม่มี สัตว์ที่เกิดซ้นเอง พอถึงที่ทักของพระกุมารกัสสปเถระ แล้วโตทันทีไม่มี ผลของการทำ ตี แล้วก็กล่าว ปราศรัยกับท่านก่อน ทํา ชั่วไม่มี จึงนั่งลงในที่อันสบควรแก่ฐานะ ฝ่ายชาวเมืองทั้งหลายเมื่อ เจริญพร ท่านเจ้าเมือง อาตมาอยากจะขอถามความเห็น ไปถึงต่างก็แสดงกิริยาอาการต่างๆ ของท่านเกี่ยวกับดวงอาทิตย์และดวง กัน บางพวกยกมือไหว้แล้วนั่งลง จันทร์ว่า ทั้งสองดวงนี้ เป็นสิ่งที่มี บางพวกกล่าวปราศรัยแล้วจึงนั่งลง อยู่ในโลกนี้หรือโลกหน้า เป็นเทวดา บางพวกบอกชื่อและส ชื่อและลกุลวงศ์ของ หรือเป็นมนุษย์ ขอให้ท่านคอบ ตนแล้วจึงนั่งลงบางพวกก็นั่งสูงทั้งๆ อาตมาข้อนี้ก่อน” ที่ไม่ไหวและไม่กล่าวอะไรทั้งสิ้น ที่ เป็นเช่นนี้เพราะชาวเมืองต่างยังไม่ เคยรู้ชนบธรรมเนียมสำหรับฆราวาส ที่จะพึงปฏิบัติต่อพระภิกษุสงฆ์ใน พระพุทธศาสนาเลย เพียงแต่มีใจที่ ใครจะได้ฟังข้อธรรมจากพระเถระที่ พวกเขาได้รับรู้ถึงกิตติศัพท์ความ สามารถของท่านเท่านั้น พฤศจิกายน ๒๕๓๘ ©) กัลยาณมีดร อานตอฉบับหน้า