การถามตอบในราชสำนัก : หน้า 141/164

ถ้าว่าพระดูบาล ธรรมเนียมไม่เห็นมี มีโองการตรัสทันที ผู้ขาย จะมีครรภ ได้ฟังวาจา ผ่านฟ้าหุนทัน จึงถามไปพลัน มีขาทันใด จึงทูลตอบท้าวไท เหตุอันใดพระทรงธรรม ใครคิดมาให้ โคผู้จะมีครรภ พระทรงธรรม์ได้ออกไป ถ้อยค่า นี้ไซร้ ช่างมาแก้ไข แต่ขาวคามวาลี ให้ไคนี้คดอดจงไว ปริศนาประเสรีร ล้ำเลิศฟันใจ ถ้าวาคลอดมีได้ จะปรับไหมชาวคามา จงบอกเราไป ให้รคดี บุรุษคนนั้นไซร้ จ๋า ค่า ไปไม่เคลื่อนคลา บุรุษนั้นไซร้ จึงท่า ตามวาจา แก้วอ่าลาไปด้วยดี กราบทูลท้าวไท มิข้าทันที ครั้นลิงซึ่งวังใน นั่งร้องไห้ไม่พาที มโหสถกุมาร คิดอ่านทั้งนี้ วิท พระดูมี พระพันปีถามทันใจ ลูกท่านเศรษฐี ประจิมคามา ดูรากระทาขาย ผมสยายมาร่ำไร ดูราเสนก " ร้องไท้หตุอันใด จงบอกไปตามกิจจา มโหสถทารก เลิศล/ๆโลกา บัดนั้นกระทาขาย ทูลขยายเหมือนสั่งมา คิดได้ทุกวัน สารพันนานา ดังคำ ปราชญ์ปรีชา สั่งสอนมาทุกสิ่งอัน ตอบได้เข้ามา ได้ดังอารมณ์ เสนกอาจารย กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ ทูลแกดูบาล เมื่อนั้นจอมไตร สมเด็จท้าวไท วิท ทรงธรรม พฤศจิกายน ๒๕๓๘ จะส่งสาลันไป ให้หุงข้าวสม O กัลยาณมิตร ผ่านฟ้าอย่าชม แก่ขาวนิคม จะลองปัญญา อ่านคอฉบับหน้า