การเป็นแบบอย่างแห่งความดี : หน้า 47/164

เคารพอย่างสูงเช่นนี้ เป็นเพราะท่านเป็นแบบอย่างแห่ง ความดี เป็นกำลังใจให้เรามุ่งมั่นที่จะสั่งสมบุญบารมีให้ ยิ่งๆ ขึ้นไป นอกจากท่านจะเป็นผู้รู้แล้ว ท่านยังสามารถ เป็นแบบอย่างน่า ในการปฏิบัติจนให้เห็นผลจริงอีกด้วย รู้จริงและรู้แจ้ง มีเรื่องน่าคิดที่เป็นตัวอย่างของความเป็นผู้รู้ และ น่า ความรู้มายังให้เกิดประโยชน์ประการหนึ่งคือ พระ ทิพย์ปริญญา ซึ่งเป็นข้าราชการชั้นสูงในสมัยก่อน ท่าน ได้ไปปฏิบัติธรรมกับหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ และ ได้เขียนหนังสือบันทึกไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๒ ว่า ในสมัย นั้นมีการพิมพ์หนังสือแสดงค่า ถวายวิสัชนาของพระเถรา นุเถระ ๑67 รูป ในหนังสือนั้นกล่าวถึงพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวมีพระราชปุจฉาถึงเรื่อง “นิพพาน” ว่าคืออะไร พระเถรานุเถระ ๑67รูป ก็ถวายความเห็นด้วยโวหารต่างๆ กัน แต่ที่สุดมีพระเถระรูปหนึ่งถวายวิสัชนาหลักแหลม ท่านกล่าวว่า คำแปลของ “นิพพาน” นั้นไม่ยาก ข้อยาก อยู่ที่ "ท่า ให้แจ้ง" ท่านพูดทิ้งไว้เพียงเท่านี้ ทำให้เรามา ได้ข้อคิดประการหนึ่งว่า ความรู้นั้นอาจรู้ได้ทุกคน เมื่อ รู้แล้วก็สามารถจะตีความหรืออธิบายความแตกต่างกันไป ตาบภูมิรู้และตามความเข้าใจ แต่การนำ มาปฏิบัติจริง นั้นเป็นเรื่องยาก ดังนั้น นอกจากรู้จริงแล้วยังต้องรู้แจ้ง คือปฏิบัติได้ด้วย ล้าปฏิบัติได้เช่นนี้ ได้ชื่อว่าเป็นบุคคลผู้ สมควรได้รับการสักการะยกย่องในฐานะแห่งปูชนียาจารย์ พฤศจิกายน ๒๕๓๘ แม้ท่านจะยังมีชีวิตอยู่หรือล่วงลับไปแล้ว ท่านก็เสมือน กับนั่งอยู่ในหัวใจของมหาชนอยู่เสมอ “วิชชาธรรมกาย” ก็เช่นเดียวกัน เป็นสิ่งที่เกิดขึ้น จากการปฏิบัติจนเห็นผลจริง และได้นำ ออกเผยแผ่โดย หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ สมัยที่หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านยังมีชีวิตอยู่ ค่า ว่า “ธรรมกาย” ดูยังเป็นของใหม่ ยังไม่เป็นที่คุ้นหูของผู้คน เท่าใดนัก บางคนก็ไม่สนใจ แต่บางคนก็กลับคิดไปว่า หลวงพ่อท่านคิดบัญญัติขึ้นมาใหม่ เป็นการอุตริบัญญัติ ขึ้นใช้ตามแนววิธีการสอนของท่าน บางคนก็ว่าท่านอวด อุตริมนุสสธรรม บางคนก็พูดเหยียดหยามว่า ใครอยาก เป็นอสุรกายก็จงไปเรียนธรรมกายที่วัดปากน้ำ เคยมีพระ มหาเถระได้ปรารภเรื่องนี้กับหลวงพ่อวัดปากน้ำ หลวงพ่อ วัดปากน้ำท่านจึงได้กล่าวไว้ว่า “คนเช่นเราไม่ใช่ไร้ปัญญา ชั่วก็รู้ ดีก็เห็น เราจะฆ่าตัวเราเองเพราะความปรารถนาลามกทำไม ที่ขาพูดหาว่าเราอย่างนั้น บางคนคงจะไม่รู้จักค่า ว่า ธรรมกาย, มีอยู่ที่ไหน หมายเอาใคร เขาอาศัย ความไม่รู้มาว่าเรา ตั้งใจปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ เมื่อ ผู้ไม่รู้มาติเดือนเรา ความไม่รู้ของเขาจะลบล้าง ตัจธรรมของพระพุทธศาสนาได้อย่างไร ถ้าจะลบก็ ลบได้เพียงชั่วคราว ไม่ขาดวงแก้วของพระพุทธ ศาสนาก็จะเปล่งรัศมีให้ผู้มีปัญญาเห็นด้วยสายตาของ ตนเอง” กัลยาณมิตร