การอบรมและการเข้าวัด : หน้า 53/164

ครูบาอาจารย์คนใดที่ว่าเก่ง พ่อแม่เป็นต้องพยายาม เสาะหาฝากฝังให้ลูกจนสุดกำลัง เพื่อหวังให้ลูกได้มีวิชา ความรู้ติดตัวไว้จะได้ไม่ลำบากในภายภาคหน้า ในส่วนของคุณธรรมความดีที่จะเป็นเครื่องประคับ ประคองชีวิตของลูกให้มั่นคงปลอดภัยนั้น พ่อกับแม่ก็ได้ พยายามอบรมปลูกฝัง หวังจะให้ลูกเป็นคนดี เป็นคนมี หลัก เป็นที่รักใคร่นับถือของผู้คนต่อไปในวันข้างหน้า คิดถึงเรื่องนี้แล้ว พ่อกับแม่ก็อดหนักใจไม่ได้ เพราะสังคมทุกวันนี้มีแต่การแก่งแย่งแข่งขัน ทุกคนต้อง ทำงานแข่งกับเวลา พ่อกับแม่ก็ต้องใช้เวลาส่วนใหญ่ไป กับการทำมาหากิน วันๆ หนึ่งจะมีเวลาอยู่ด้วยกันอย่าง พร้อมหน้าพร้อมตา ได้พูดคุยอบรมสั่งสอนกันได้น้อยเต็มที่ หรือล้าแม้มีเวลา พ่อกับแม่ก็คงจะสามารถอบรมสั่งสอน ลูกได้เพียงแค่คุณธรรมในระดับพื้นฐานเท่านั้น ส่วนคุณ ธรรมที่ลึกซึ้งซึ่งจะเป็นที่พึ่งอันแท้จริงต่อไปได้ ก็ดูจะเกิน กว่าภูมิปัญญาของพ่อและแม่ที่จะถ่ายทอดให้ลูกได้ อย่างไรก็ดีพ่อกับแม่ก็หาทางออกเรื่องนี้จนได้ โดย พยายามหาโอกาสพาลูกๆ ไปวัดเป็นประจำ ในวันหยุดสุด สัปดาห์ และวันสำคัญทางศาสนา เพราะพ่อแม่รู้ดีว่าวัด เป็นสถานที่ที่ดีและเหมาะสมอย่างยิ่งต่อการปลูกฝังสร้าง คุณธรรมให้แก่ทุกคน ด้วยวัดมีทั้งบรรยากาศและผู้ที่ สามารถสอนศีลธรรมได้ดีที่สุดก็คือพระสงฆ์ เพราะท่าน เป็นศาสนทายาทของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยตรง ได้ ผ่านการฝึกฝนอบรมตนมาแล้วอย่างดี มีศีลาจารวัตรอัน งดงาม น่าเคารพเลื่อมใส อยู่ในฐานะที่เป็นได้ทั้งผู้แนะ และผู้นำทางด้านศีลธรรมจรรยา พ่อกับแม่ได้พบว่า การพาลูกเข้าวัดเป็นประจำ นั้น ได้ช่วยทำให้ลูกๆ คุ้นกับความดี คือได้พบเห็นต้นแบบที่ ดีๆ ได้พบปะกับคนดีๆ สิ่งแวดล้อมที่ดีๆ จนลูกสามารถ ซึมขับรับเอาความดีไว้ในจิตใจได้ไม่น้อยเลย พ่อกับแม่ยินดีและพอใจที่เห็นลูกๆ ชอบเข้าวัด ชอบ ฟังพระเทศน์ และนั่งสมาธิได้ครั้งละนานๆ อย่างน่าแปลกใจ เวลากราบพระก็กราบได้สวย สมกับเป็นยุวชนชาวพุทธ และสิ่งที่ลูกๆ ดูเหมือนจะสนใจกันเป็นพิเศษก็คือภาพของ เหล่าสามเณรน้อยที่เดินแถวตามหลังหมู่พระสงฆ์มาอย่าง เป็นระเบียบเรียบร้อย ดูน่ารัก น่าศรัทธา และน่าทึ่งใน ความสงบสำรวมเกินกว่าวิสัยของเด็กทั่วไปในวัยเดียวกัน “คุณพ่อครับ คุณแม่ครับ ลูกอยากจะบวชเณร” ค่า พูดประโยคนี้ของลูกชาย เป็นเสมือนแสงสว่าง ที่แวบเข้ามาในใจ ท่า ให้พ่อกับแม่ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า เราก็ มีลูกชายที่อยู่ในวัยพอจะบวชเณรได้เช่นกัน การบวชคือ โอกาสอันยิ่งใหญ่ที่จะช่วยให้ลูกชายของเราได้นำ หัวเข้าไป นึกฝนเรียนรู้พระธรรมค่า สั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อย่างดีที่สุด เพราะธรรมขาติของเด็กในวัยนี้มีทั้ง ทั้งความซื่อ ความใส ความบริสุทธิ์ ความกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ และความพร้อมที่จะพัฒนาอยู่ตลอดเวลา เราจะมารีรอ อะไร? รอให้เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่กว่านี้หรือ? ทำไมเราจึง ไม่ว่า ให้เขามีโอกาสได้รับสิ่งที่ดีงามที่สุดเสียตั้งแต่วันนี้? ดังนั้น พอทราบข่าวว่าทางวัดพระธรรมกายจะจัด ให้มีการอบรมบรรพชาสามเณรในช่วงปิดภาคเรียน พ่อ กับแม่จึงได้พาลูกมาสมัครเข้าร่วมในกิจกรรมนี้ทันที เพราะ พ่อกับแม่ได้พิจารณาถึงปัจจัยต่างๆ โดยรอบคอบแล้วว่า ที่วัดนี้มีความพร้อมและเหมาะสมหลายประการ เช่น มี ประสบการณ์ในการจัดฝึกอบรมอย่างต่อเนื่องมาหลายปี กัลยาณมิตร ๕๑ พฤศจิกายน ๒๕๓๔