การบูชาบุคคลผู้ควรบูชา : หน้า 48/164

บางครั้งมีคนสบประมาทท่าน มีคนเล่าถวาย ท่าน ก็ยิ้มรับโดยไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เพียงแต่บอกว่า “น่าสงสาร พูดไปอย่างไร้ภูมิ ไม่มีที่มาเขาจะบัญญัติขึ้นได้อย่างไร" การที่หลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านปฏิบัติธรรม เข้าถึง ธรรมและเห็นธรรมแจ่มแจ้งเช่นนี้ ท่านจึงมีความองอาจ และสง่างามในเวลาแสดงธรรม ธรรมะในคัมภีร์ต่างๆ ท่านสามารถชี้ให้เห็นแนวการปฏิบัติให้เกิดผลแห่งธรรมนั้น ได้ตามสมควรแก่การปฏิบัติ จึงกล่าวได้ว่าท่านสามารถ เป็นแบบอย่างและสามารถถ่ายทอดแนวการปฏิบัติได้เป็น อย่างดี ดังนั้น ค่ายกย่องสรรเสริญท่าน จึงไม่เกินเลย คุณธรรมอันยิ่งใหญ่ของท่านเลย บูชาบุคคลผู้ควรบูชา คนทั้งหลายเมื่อเกิดมาแล้วต่างต้องการที่พึ่งที่ระลึก ในยุคก่อนๆ ที่คนเรายังไม่ทราบว่าอะไรเป็นที่พึ่งที่แท้จริง ก็พากันบูชากราบไหว้ ภูเขา ต้นไม้ใหญ่ จอมปลวก เป็นต้น แต่เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น ชาวโลกทั้งหลาย จึงรู้ว่าอะไรคือที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง พระรัตนตรัย อัน ได้แก่ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ จึงเป็นที่พึ่งที่ระลึก ของผู้คนทั้งหลายตลอดมาตราบจนปัจจุบัน และการที่ เราทั้งหลายร่วมกันบูชาคุณและสรรเสริญคุณแห่งพระสงฆ์ สาวกผู้ควรแก่การยกย่องบูชาคือหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษี เจริญ (พระมงคลเทพมุนี) นี้ นอกจากจะเป็นการบูชา พระสงฆ์ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบแล้ว ยังเป็นการบูชาพระ ธรรม อันเป็นสิ่งพิสูจน์ยืนยันว่า พระธรรมเป็นสิ่งที่ประ พฤติปฏิบัติได้จริง และก่อให้เกิดความดีแก่ผู้ประพฤติ ปฏิบัติจริง จนบุคคลธรรมดากลายเป็นบุคคลผู้มีคุณธรรม สูงส่ง เป็นที่ยกย่องบูชากราบไหว้ของมหาชนทั่วไป และ ในที่สุดก็เป้นการบูชาสักการะในพระพุทธองค์ผู้ทรงตรัสรู้ และจาแนกธรรม น่า เอาความประเสริฐนี้ออกเผื่อแผ่แก่ ชาวโลก ยังให้เกิดความสุขความเจริญ น่า ไปสู่, สันติสุข อันแท้จริงแก่โลกได้ ดังนั้น การบูชาบุคคลผู้ควรบูชา และการยึดถือสรณะที่เที่ยงแท้เป็นที่พึ่ง ย่อมจะยังประ โยชน์แก่ชีวิตอย่างสูง ควรค่าแก่การได้เกิดเป็นมนุษย์ ในชาตินี้อย่างแท้จริง ผู้นำา บุญจึงได้ชื่อว่าเป้นผู้ที่รู้จักบูชาบุคคลผู้ควรบูชา เป็นผู้น่า ตนไปสู่สั่งที่ประเสริฐ ตั้งแต่การบูชากราบไหว้ พระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ท่าให้เห็นคุณค่าแห่งพระธรรม และน้อมนำจิตให้รำลึกถึงองค์สมเด็จพระบรมศาสดา มุ่ง มั่นที่จะประพฤติปฏิบัติตาม เพื่อการเข้าถึงธรรมกาย ภายในตนสืบต่อไป กัลยาณมิตร/๔๖ 2) พฤศจิกายน ๒๕๓๘