การเปิดใจและการนั่งสมาธิ : หน้า 111/164

ทํากควงใจ อ รักแม่ม - สุดในโอ0 เรื่องของตัวเองมีเยอะแยะ แต่เรามักจะไปสนใจเรื่องของ คนอื่นมากกว่า ถ้ามีใครมาถามเราว่า คนนั้นคนนี้เป็น ยังไง มีนิสัยอย่างไรบ้าง เราจะอธิบายรายยาวได้อย่าง ละเอียดลออ ยิ่งถ้าเราไม่ขอบเขา จะพูดได้หมดเปลือก ทีเคียวเพราะคอยสังเกตจับผิดบ่อยๆ นั่นเอง แต่ถ้ามีคน มาถามเราว่า เรามีนิสัยอย่างไรมักจะตอบกันได้ไม่หมด ยิ่งข้อเสียจะหาไม่ค่อยเจอทีเดียว เพราะเราไม่สังเกตการ กระทำ คำพูด ใจของเราเท่าที่ควร ไม่ก็อ่านใจตัวเองไม่ ออก หรือไม่ยอมรับว่าเราคิด พูด ท่า ไม่ดี หนูประคองใจให้หยุดถึงเวลาเย็นซึ่งเป็นเวลาที่มีการ พูดเปิดใจ เพราะใครไม่พอใจใครเรื่องอะไร จะได้พูดออก มา ไม่ต้องปล่อยให้ค้างคาใจกันอีก ใจจะได้ปลอดโปร่ง โล่งสบายในวันงาน เราก็นั่งล้อมวง ๑๒ คน คุยกันตั้งแต่ ธ: โมงเย็นจนถึง ๒ ทุ่มครึ่งเลยค่ะ เวลา ๒ ทุ่ม พวกเรา ไคถวายปัจจัยเสาเข็บกับหลวงพี่เป้เพราะท่านแวะมาเอาเทป ธรรมะมาให้พอดี เราคุยกันหลายเรื่องเป็นเวลา®: ช.ม.กว่า ส่วนมากที่ไม่พอใจกันจะเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ท่า ลาย ความรู้สึกที่ดีต่อกันมาก เพราะเราไม่เข้าใจกัน ความเห็น ไม่ตรงกัน คนหนึ่งดีกว่า ทำถูกแล้วแต่จริงๆ มันไม่ถูก ต้อง ไม่ถูกใจคนอื่นเขา เรื่องถูกใจไม่ถูกใจนี่เป็นเรื่อง ใหญ่จริงๆ เมื่อเราคุยกันเสร็จ ก็เหมือนกับได้ยกสิ่งไม่ดี ที่หมักหมมอยู่ในใจออกไปเลยค่ะ เวลา ๓ ทุ่ม เราก็ริบ นอนกัน เพื่อพรุ่งนี้จะได้ไม่ง่วงนอนและไม่หลับในพิธียัน ตักดิ์สิทธิ : คืนนั้นหนูนอนหลับสนิทจนถึงเวลา 1.00 น. ตื่นขึ้น มาแปรงฟัน ล้างหน้า แล้วไปสวดมนต์ นั่งสมาธิ ตอนนั่ง หนูหลับไม่รู้เรื่องเลยเพราะง่วงมากน่ะเอง 5 โมงเช้าไปรับ บุญท่า ความสะอาดห้องปฏิบัติธรรมจนถึง ๗ โมงกว่าแล้ว ทานข้าว อาบน้ำ แต่งตัว พอไปถึงที่สภาธรรมกายสากล สาธุชนที่มาในงานมอง น.ร.อภิญญากันเยอะมาก แถม บางคนยังยกมือไหว้อีก ทำให้หนูเขินและอาย พูดถึงเรื่อง ยกมือไหว้แล้ว หนูได้ฟังมาจากหลวงพี่ว่า เวลาคนยกมือ ไหว้ เราต้องคิดว่า เราทำ ตัวเหมาะสมให้เขาไหวไหม อะไรทำนองนี้ หนูเองก็คิดว่า คนเขาไหว้เราเพราะศีลที่ หคสจิกายน ๒๕๓๘ เราถืออยู่ต่างหากไม่ใช่ตัวเรา เขาเคารพในคุณธรรมและ ศีลที่เรามีอยู่ เราจึงต้อง” ตัวให้เหมาะสมกับความเคารพ ที่เขามีให้เรา พวกหนูเดินไปจนถึงที่นั่ง พอได้เวลาก็เริ่ม ท่า พิธีบูชาครู แล้วจึงนั่งสมาธิ หนูพยายามนั่งให้หลังตรง ที่ลุค ช่วงแรกก็เมื่อยมาก พอผ่านไปลัก ธ.๕ นาที ความ รู้สึกปวดหลังก็หายไปใจกลับมารวมกันที่ศูนย์กลางกายอีก หยุดนิ่งจนใจสบาย ความรู้สึกหงุดหงิดเนื่องจากอากาศ ร้อนหายในใหนกไม่รู้รู้แต่ว่าใจมีความสุขที่ได้หยุดนิ่งอย่าง นี้ อยากนั่งต่ออีกนานๆ รู้อยู่แค่นี้เอง ทั้งๆ ที่ตอนแรก อยากจะลุกออกไปเพราะอากาศร้อนมากด้วยซ้ำ นั่งเสร็จ ท่าพิธีต่ออีก รู้สึกชอบมาก และดีใจที่ได้มาร่วมพิธีบูชา ครูด้วย เพราะหนูไม่เคยได้มาเลย เสร็จแล้วจึงกล่าว อาราธนาศีล และศ ถวายสังฆทานไปเรื่อยจนจบพิธี น.ร. อภิญญาทั้งหมดจึงเดินออกมาจากสภาธรรมกาย แล้วเดิน ไปจนถึงหมู่บ้านปฏิบัติธรรม หนูรู้สึกร้อนและเมื่อยขามากเลย กลับมารีบเดินไป ดื่มน้ำแล้วนั่งพัก จนถึงเวลา ๑๑ โมงกว่าจึงทานอาหาร กลางวัน วันนี้ทุกคนทานอย่างระมัดระวังเป็นพิเศษเพราะ กลัวชดเขื่อน เมื่อทานเสร็จแล้วหนูก็ไปนั่งอ่านหนังสือ รู้สึกจะเป็นพวกประวัติของภิกษุณีในสมัยพุทธกาล อ่าน ไปจบจบเล่ม ๆ ได้อยู่คนเดียว ประวัติแปลกดีค่ะคือเกิด มาเป็นคนสวยมาก พอถึงวัยสาว มีคนมาขอแต่งงานมาก มาย ไม่ว่าจะเป็นเจ้าชาย หรือพราหมณ์ที่มีฐานะร่ำรวย ปรากฏว่านิดาไม่รู้จะยกให้ใครดี จึงไปถามลูกสาว ลูก ลาวตอบว่าเบื่อ อยากออกบวชเป็นภิกษุณีมากกว่า พ่อจึง อนุญาต ตอนหลังลูกสาวได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ อ่าน เสร็จแล้วก็นั่งเล่นนอนเล่น รักษาใจไปเรื่อย ๆ ถึงบ่าย ๒ โมงกว่า จึงนั่งรถไปที่ลานเจดีย์ หนูเพิ่ง จะเห็นว่าคนมาเยอะมากๆ แปลกจริงๆ ทั้งที่เป็นวันศุกร์ แท้ๆ แสดงให้เห็นถึงความศรัทธา และความไม่ประมาท ในจีวศ แล้วคนที่มาก็ยิ้มแย้มแจ่มใส ไม่มีสีหน้าเบื่อหน่าย ว่าต้องเดินทางไกล หรือหงุดหงิดเพราะอากาศร้อนเลย หนูชื่นชมและยอมรับว่า เจ๋งจริงๆ พอไปถึงพิธียังไม่เริ่ม เลยค่ะ พวกหนูเข้าไปนั่งในบริเวณพิธี สักพักหลวงพ่อก็ (๑๐๘, กัลยาณมิตร