การท่องเที่ยวและวัฒนธรรมริมแม่น้ำ : หน้า 98/164

(ขวา) น้ำดกทลอขี้นี้เอง นักท่องเที่ยวมากมาย นิยมมาล่องแก่ง ซึ่งทง ตื่นเต้น และได้ผ่านพบ ธรรมขาดที่งดงาม อีกด้วย สองยาง ตลอดถึงจังหวัดแม่ฮ่องสอน บรรจบ ฟังรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง แต่เอ้อ...พวกเขาก็ กับแม่น้ำสาละวิน แล้วจึงไหลเข้าในเขตพม่า พูดกันรู้เรื่องนะ เห็นคุยโต้ตอบศัพท์ภาษาปนกัน วกไปลงอ่าวมะตะบัน น้ำในอ่าวน้ำเมยจะมี ไทยบ้าง พม่าบ้าง กะเหรี่ยงบ้าง แต่เสียงมอญ น้อยมากในฤดูร้อน จนบางทีเดินลุยได้เป็นช่วง ไม่ยักได้ยินเลยไม่รู้ว่าแถวนี้มีมอญบ้างหรือเปล่า ส่วนใหญ่ต้องใช้เรือจะ แต่บางปีน้ำมากในปลาย ฝน ก็ท่วมบ้านช่องทั้ง ๒ ฝั่งเหมือนกันนะ เดินกันจนหมดร้านค้า เลยกลับมาขึ้นรถ ในขณะที่นักศึกษาต่างทยอยขึ้นรถเช่นกัน รถ อ้อ...แม่น้ำสาละวินในแผนที่ประเทศจีนเรียก แล่นย้อนมานิดเดียว ฉันก็เห็นวัดที่มีลักษณะ แม่น้ำคงจะ แปลกกว่าทุกวัดที่เคยเห็น เพราะเห็นเจดีย์ใหญ่ ไทยเชื้อสายจีน ไทยใหญ่ ชาวไทยภูเขาเผ่า บริเวณริมฝั่งแม่น้ำเมยมีทั้งชาวไทย ขาว ทรงพม่าล้อมด้วยเจดีย์เล็กๆ มากมาย นาน้อย บอกว่านั่นคือวัดมณีไพรสณฑ์ เสียดายไม่ได้ ความรู้แก่ผู้นั่งในรถทุกคนว่า ที่เห็นเป็นเจดีย์ ใหญ่นั้น ที่จริงเป็นตัววิหารนะ แต่หลังคา ต่างๆ บ้างเล็กน้อย ชาวกะเหรี่ยงชาวพม่าที่ ถ่ายรูป เพราะเริ่มพลบเสียแล้ว แต่น่าน้อยให้ มีบุตรภรรยาเป็นคนไทย ตลอดชายไทยที่มี ภรรยาเป็นชาวพม่าชาวกะเหรี่ยงด้วย มันเป็นธรรมดาใช่มั้ยเบญจ์ที่คนอยู่คน เป็นทรงเจดีย์ไม่ใช่หลังคาโบสถ์วิหารอย่างที่เรา ละฟากฝั่งแม่น้ำจะรักกัน แต่งงานกัน ก็แม่น้ำ ไม่กว้างนักนี่ เรือแพก็มีอยู่ ช่วยให้คนไปมา หาคู่กันสะดวก แล้วบางทีนะเบญจ์ กามเทพก็ เคยรู้จักกัน แล้วเจดีย์น้อยที่เรียงรายล้อมอยู่ นั้นมีถึง ๒๓๓ องค์ แล้วยังมีพระพุทธรูปเล็กๆ แบบพระพิมพ์ถึง ๕ แสนกว่าองค์ ฉันเข้าใจว่า ซุกซนแผลงศรรักใส่หนุ่มสาวด้วยไม่สนใจว่าหนุ่ม คงเป็นลักษณะองค์เล็กๆ ขนาดพระพุทธรูปที่ สาวเหล่านั้นเป็นชนชาติเดียวกันรึเปล่า ด้วยเหตุนี้แหละ พอเรามาถึงริมแม่น้ำ เราแขวนคอกันกระมัง ถึงได้มีมากมายขนาด นั้น ฉันไม่มีโอกาสได้ดูใกล้ ๆ ไม่มีโอกาส เมย จึงได้ยินศัพท์ล่าเนียงหลากเสียงหลายภาษา สัมผัสเลยฝอยให้เบญจฟังไม่ถูกจะ กัลยาณมิตร /O\ ****** พฤศจิกายน ๒๕๓๔