พระวิหารมหาโพธิ : หน้า 22/116

CHUT: 10ATION ผู้เขียนและคณะขณะฟังคำบรรยายแล ปฏิบัติธรรมร่วมกัน ใกล้แท่นวัชรอาสน์ ใต้ต้นโพธิ์ประวัติศาสตร์ ตรงมุมสี่เหลี่ยมทั้งสี่ด้าน าน สร้างเป็นพระเจดีย์ยอดแหลม ประดิษฐานพระพุทธรูปไว้ ส่วนยอดสูงสุดของพระวิหารนั้น เป็นพระเจดีย์ซึ่งมีลักษณะของพระเจดีย์ครบถ้วนทีเดียว มองโดยรวมแล้วคิดถึงพระธาตุพนมของบ้านเรา พระวิหารมหาโพธิ พุทธคยา นับเป็นศิลปะที่ ล้ำค่าทางพระพุทธศาสนาอย่างมาก เมื่อได้เห็นความ อลังการเช่นนี้แล้ว รู้สึกสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณและ ตั้งจิตอนุโมทนาบุญกับพระเจ้าอโศกมหาราช กษัตริย์ ผู้ทรงโปรดให้สร้างพระวิหารแห่งนี้ไว้เป็นอนุสรณ์ เพื่อให้ พุทธศาสนิกชนได้กราบไหว้ระลึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อย่างต่อเนื่องมายาวนานนับพันปี ด้านหลังของพระวิหาร คือ ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เป็นต้นโพธิ์ที่มีขนาดใหญ่มาก รอบลำต้นน่าจะสักขนาด สามคนโอบ แผ่กิ่งก้านสาขาเป็นวงกว้างใหญ่ ให้ความ ร่มเย็นทั้งแก่ผู้คนที่มาลักการะและหมู่นกกา ต้นโพธิ์ต้นนี้ เป็นหน่อของต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่พระสัมมาดัมพุทธเจ้า ทรงประทับบำเพ็ญเพียรจนกระทั้งตรัสรู้ มีผู้รู้เล่าว่าต้นนี้ เป็นหน่อรุ่นที่ ๔ แล้ว มีเกร็ดประวัติเกี่ยวกับต้นพระศรีมหาโพธิ์ว่า ใน สมัยพระเจ้าอโศกมหาราช พระมเหสีของพระองค์ ชื่อ พระนางมหิสุนทรี ได้เอายาพิษมาราดที่โคนต้น ด้วยความ ริษยา ที่พระสวามีให้ความดูแลใส่ใจต้นพระศรีมหาโพธ มากกว่าตน เรื่องนี้จึงเป็นต้นเหตุที่น่าความปวดร้าวใจมา สู่พระเจ้าอโศกมหาราชอย่างที่สุด เมื่อต้นพระศรีมหาโพธิ์ ตาย พระองค์ทรงร่ำไห้คร่ำครวญ แล้วโปรดให้นำน้ำนมมา รดที่โคนต้น และสวดมนต์อ้อนวอน ตั้งจิตอธิษฐานขอให้ ต้นพระศรีมหาโพธงอกขึ้นมาใหม่ หาไม่แล้วพระองค์จะ นอนคว่ำหน้า เอาพระอุระแนบกับแผ่นดินอยู่อย่างนี้ ไม่ยอม ลุกขึ้นอีกเลย ด้วยพุทธานุภาพ และอำนาจของใจที่แน่วแน่ เด็ดเดี่ยว บันดาลให้เกิดเป็นหน่อพระศรีมหาโพธงอกขึ้น มาใหม่เป็นหน่อที่ ๓ พระองค์ดีพระทัยมาก โปรดให้มีการ ทะนุบำรุงอย่างดี ต้นโพธิ์เจริญงอกงาม แตกกิ่งก้านสาขา เรื่อยมา จากนั้นต้นโพธิ์ก็ถูกทำลายอีกครั้งด้วยน้ำมือของ พระเจ้าศศังการ์ กษัตริย์นอกศาสนาแห่งแคว้นเบงกอล แต่น่าอัศจรรย์ที่ต่อมาก็บังเกิดหน่อโพธิ์ต้นที่ 4 ขึ้น ณ ที่เติมอีก และเจริญงอกงามแตกกิ่งก้านสาขาจนถึงทุกวันนี้ ที่บริเวณต้นโพธิ์ซึ่งอยู่ติดกับผนังพระวิหาร ด้านหลัง มีแท่นหินใหญ่มีความยาวกว่า ๗ ฟุต กว้าง ประมาณ ๔ ฟุต สูง ๓ ฟุต แท่นนี้มีชื่อว่า แท่นวัชรอาสน์ เป็นแท่นที่พระเจ้าอโศกมหาราช โปรดให้สร้างคร่อมทับ แท่นเดิมที่พระพุทธองค์ประทับนั่งบำเพ็ญเพียรก่อนตรัสรู้ แท่นวัชรอาสน์นี้สร้างด้วยหินทั้งแท่ง เพื่อเป็นการน้อม รำลึกถึง วันเพ็ญเดือนวิสาขะ ที่พระพุทธองค์ทรงตั้งสัจจ อธิษฐานว่า “แม้หนัง เอ็น กระดูก จะเหลืออยู่ โดยเลือดเนื้อ ๒๐ กัลยา ปตา สิงหาคม พ.ศ. ๒๕:5:4