ข้อความต้นฉบับในหน้า
มากมายมหาศาล จะผลักออกอย่างไรก็ไร้ความหมาย
จึงได้แต่คิดว่า เราคงต้องตายแน่แล้ว พยายามนึกถึง
หน้าพ่อหน้าแม่ คิดถึงครูอาจารย์ก็นึกไม่ออก รู้สึกว่า
ทุกสิ่งทุกอย่างมืดมนอนธการไปหมด เรี่ยวแรงก็
หดหายลงไปทุกที จึงหมดหนทางที่จะต่อสู้
สุดท้ายก็ปลงตกคิดเพียงว่า ถ้าเราจะตายก็
ขอให้ตายอย่างมีสติสัมปชัญญะหน่อยเถอะ ว่าแล้วก็
คลายมือออกจากไม้ นอนหงายและก็หลับตาพริ้มลง
เบาๆ พร้อมกับภาวนา สัมมา อะระหัง ๆ ๆ ไปเรื่อยๆ
การรับบุญประจำวันในยามเย็น ชอบงาน หลบไป
นอนเล่นอยู่คนเดียวดีนัก เลยเจอของจริงเข้า กลัวว่า
เพื่อนจะหัวเราะเยาะให้เราเจ็บใจซะเปล่าๆ จึงไม่ได้
พูดอะไร เพียงแต่เก็บเป็นความลับไว้เงียบๆ เรื่อยมา
ว่าแต่หากใครขวัญอ่อนเจอด้วยตัวเองอย่างนี้ก็
นกตองขน
หัวลุก นอนจับไข้หัวโกนไปหลายคืนแน่ แต่โชคดี
ผู้เขียนไม่เป็นอะไรมาก พึ่งรู้ว่าที่วัดนี้มือมนุษย์และ
เทพคอยดูแลความเรียบร้อย และสนับสนุนให้พวกเรา
รักในการสร้างบารมีไม่น้อยทีเดียว เพราะเคยได้ยินทั้ง
พระภิกษุสามเณรหลายองค์เจออาคันตุกะผู้ไม่ได้รับ
เพราะเป็นคำที่คุ้นเคยที่สุดเวลานั่งสมาธิ จากนั้นสิ่งที่
ไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้น ทันทีที่ภาวนา สัมมา อะระหัง
เพียงไม่กี่ครั้งเจ้าวิญญาณร้ายตนนั้นก็เกิดอาการรุ่มร้อน
ไปทั่วทั้งตัว มันจึงรีบปล่อยไม้ที่ใช้กดคอของผู้เขียน
พร้อมกับถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็วด้วยความหวาด
สะดุ้งเหมือนกลัวอานุภาพของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ อะไรสักอย่าง
ขณะนั้นนั่นเอง ความคิดเอาตัวรอดก็เกิดขึ้น เมื่อรู้ว่า
เจ้าผีร้ายถอยออกไปแล้ว จึงรวบรวมกำลังเฮือกสุดท้าย
รีบกระโดดขึ้นจากโต๊ะ แล้วกระโจนออกทางหน้าต่าง
โกยแนบออกจากห้องเรียนทันที
เพื่อนๆ สามเณรเห็นผู้เขียนวิ่งแจ้นร้อยเมตร
ด้วยความกระหืดกระหอบมาอย่างนั้นก็รุมเข้ามาไต่ถาม
กันใหญ่ แต่บังเอิญว่า ผู้เขียนเอาเปรียบเพื่อนๆ ใน
๕๖๖ยาณปี ห สิงหาคม พ.ศ. ๒๕ ช.
เชิญมาเยี่ยมยามราตรีอยู่บ่อยๆ แต่อาศัยการสวดมนต์
เจริญภาวนา จึงได้แผ่เมตตาให้ไปสู่ที่ชอบๆ กันมากมาย
ท่านผู้อ่านอยากเจออย่างนี้กันบ้างไหมครับ เห็นแล้ว
จะหนาว !! อย่าอยากเจอดีกว่านะครับ..
เห็นมั้ยครับว่า แค่คำภาวนา สัมมา อะระหัง
คำเดียวยังมีฤทธานุภาพทำให้ธรรมรักษ์ รอดพ้น
ภยันตรายมาตวัดปลายปากกาอยู่ถึงทุกวันนี้ได้ นี่ถ้า
ตั้งใจปฏิบัติจนเข้าถึงพระธรรมกายภายใน อมนุษย์
เหล่านั้นได้เห็นแค่แสงสว่างก็ต้องมานอบน้อมคอย
อารักขาในทุกสถานอย่างแน่นอน จะได้หลุดพ้นจาก
สภาวะที่ลำบากยากเข็ญซะที นะเจ้าผีเอ๋ย... แต่ก็ขอ
อย่ามาหลอกมาหลอนกันอีกเลยนะ !!!