การทำใจหยุดนิ่ง : หน้า 41/116

“แต่ไหนแต่ไรมา ยังไม่มีใครบรรลุถึงที่สุดโลกด้วยการเดินทาง และเพราะยังบรรลุถึงที่ สุดโลกไม่ได้ จึงไม่พ้นไปจากทุกข์ เหตุนั้นแล คนมีปัญญาดี รู้แจ้งโลก ถึงที่สุดโลกแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว เป็นผู้สงบ แล้ว จึงไม่หวังโลกนี้และโลกอื่น" จะเห็นได้ว่า วิธีการของพระพุทธองค์ ที่จะไปให้ถึงที่สุดของโลกนั้น ต้องทำใจหยุดนิ่ง อย่างเดียว ไม่ต้องมัวเสียเวลาแสวงหายานพาหนะใดๆ ถ้าฝึกใจให้หยุดได้ เป็นสำเร็จหมด รู้ได้ หมดโลก หมดภพ ทั้งกามภพ รูปภพ อรูปภพ ภพสาม นิพพาน โลกันตร์ จะอยู่ที่ตรงไหน หรือละเอียดลึกซึ้งเพียงใด ใจไปถึงได้ทั้งนั้น ใจที่หยุดนิ่งดีแล้ว จะมีอานุภาพยิ่งกว่าสิ่งใดๆ ในโลกและจักรวาล ไม่มีสิ่งใดที่เร็วกว่า ใจและไกลเกินกว่าที่ใจจะไปถึงได้ เพราะทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจ ดังนั้นเราจึงควรหมั่นสกใจให้ หยุดนิ่ง ตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ และหลวงพ่อธัมมชโยท่านสอนเอาไว้ ขอเพียงอย่ายอมแพ้ตั้งแต่ต้นเสียก่อน เส้นทางสายนี้มิใช่จะเข้าถึงได้อย่างง่ายๆ เพราะศิลปะ แห่งใจหยุดนิ่งเป็นสุดยอดแห่งศิลปะทั้งปวง แต่ผลที่ได้คือเข้าถึงความสุขอันเป็นอมตะ ผู้เขียน จึงได้แต่เพียงมอบบทกลอนเป็นกำลังใจแด่ผู้รักการทำใจหยุดนิ่งพ่อมุ่งไปสู่ทางที่ไม่ต้องเกิดเอาไว้ว่า ยอมแพ้ ยอมแพ้ พญามาร ยอมชนะ ย่อมชนะ นะเออ สันดาน ขี้แพ้ พ่ายเสมอ คือเธอ ผู้ชนะ นิรันดร..... กัล 1ณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ ๓๙