ข้อความต้นฉบับในหน้า
ฉะนั้นเมื่อนึกถึงพระคุณใครขึ้นมา สิ่งแรกที่จะต้องท่า
คือตัวของเราเองจะต้องสร้างบุญก่อน เอาบุญตุ้นใส่
กระเป๋า ตุนเอาไว้ในใจก่อน
ลักษณะพิเศษของบุญก็คือ
๑.บุญนั้นมีลักษณะพิเศษอยู่ว่า แม้เกิดทีละ
น้อยก็ค่อยๆ สะสมได้ เหมือนน้ำฝนทีละหยดทีละ
หยาดก็รวมกันเข้าจนกระทั่งเต็มโอ่งเต็มทุ่มได้ บุญมี
ฤทธิ์อย่างนี้
๒.บุญนั้นสามารถอุทิศไปให้กับผู้อื่นได้ แม้อยู่
กันคนละโลกคนละภพ เหมือนน้ำที่อยู่ไกลๆ บนยอดเขา
ยอดป่า เมื่อรวมกันแล้วก็ไหลเป็นห้วยหนองคลอง
บึงลงไปสู่ทะเล แม้ทะเลจะอยู่ห่างไกลเป็นร้อยเป็นพัน
ไมล์ แต่น้ำจากยอดเขาก็ไหลไปถึงได้ บุญที่คนทำอยู่
ในโลกมนุษย์นี้ ก็สามารถอุทิศให้กับคนที่ละโลกไปแล้ว
ได้เช่นเดียวกัน
ประการที่ ๒ ผู้ที่ละโลกไปแล้ว จะต้องอยู่ใน
ภาวะที่จะรองรับบุญได้
คือผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว จะเป็นลุงป้าน้าอา ปู่ย่า
ตาทวด หรือครูบาอาจารย์เรา ใครก็ตามที่เรารักเคารพ
คิดถึง ท่านเหล่านั้นจะต้องไม่ก่อกรรมหนักจนเกินเหตุ
ไป เมื่อเขาละโลกไปแล้ว ถึงแม้จะลำบากอะไรไปบ้าง
ก็พอรับบุญได้ทีเดียว
ไม่เฉพาะแต่คนที่เสียชีวิตไปแล้ว ขอยก
ตัวอย่าง ผู้ที่มีชีวิตอยู่นี่แหละ สมมติว่าเราเองไปทำ
การค้าต่างประเทศได้กำไรมาก จึงซื้อรถเก๋งงามๆ มา
๓ คัน คันแรกตั้งใจจะเอามาให้พี่ชายคนโต ปรากฏ
ว่าพี่ชายคนโตก่อกรรมหนักไว้ ไปค้าขายเฮโรอีนจึง
ต้องติดคุกตลอดชีวิต เราจะเอารถมาให้แต่พี่ชายรับไม่
ได้เพราะติดคุก ก็เลยให้พี่สะใภ้และหลานๆ เอาไว้ใช้แทน
นี่กรณีที่หนึ่ง กรณีที่สอง ขับรถคันที่สองจะไปให้พี่
ชายคนรอง ปรากฏว่ายังป่วยอยู่ เพิ่งจะลุกขึ้นเดินได้
ยังต้อง ใช้ไม้เท้าพยุงตัวอยู่ ส่งกุญแจรถให้ แต่พี่ชาย
ยังขับรถ ไม่ได้ หายป่วยแล้วจะขับ คนที่สามน้องเล็ก
แข็งแรงดี ขับรถก็เก่ง พอส่งกุญแจให้ กระโดดขึ้นรถ
1. 1) 1,ชิต2 สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๑