การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศ : หน้า 45/116

อรุณสกษณ์ ไชยนันทน์ (3/3กลาอ[email protected] ท นังสือเทศ - หนังที่อุธรรม : เจตโลกทัศน์ความรู้ที่เกี่ยวกับพุทธศาสนาในต่างประเทศ การเผยแผ่พระพุทธศาสนา ไปทางตะวันตกในสมัยโบราณ เมื่อสามร้อยปีก่อนศาสนาคริสต์ พระเจ้าอโศกมหาราชทรงส่งคณะ ธรรมทูตออกไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาทางตะวันตก แล้วยังทรงส่งคนไปสร้าง สถานที่พักและที่ปฏิบัติธรรมอีกด้วย เพื่อรองรับคณะธรรมทูตไม่ว่าจะไกลแค่ ไหนก็ตาม นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงจ้างคนให้เดินทางไปดูแลอำนวยความ สะดวกแด่พระสงฆ์เหล่านั้น เพื่อมิให้ท่านต้องเดือดร้อนจากคนอิจฉาริษยา หรือโทษทัณฑ์ของบ้านเมืองที่อาจเกิดมีได้ พระสงฆ์ในคณะธรรมทูตจะได้สอน ให้คนเคารพชีวิตของกันและกันและมีความเมตตากรุณาต่อกันในคัมภีร์มหาวังสะ ทีปวังสะ และเล่มที่พระพุทธโฆษาจารย์รจนาไว้ชื่อ สุตตวิภังคะ บันทึกว่าชาว โยนกหรือชาวกรีกได้หันมานับถือ พระพุทธศาสนาในรัชกาลพระเจ้า อโศกมหาราช พระเถระที่ไปสอน ชาวกรีกมี พระมหารัก ขิตโต หัวหน้าคณะ ได้เทศนาเรื่องสุดตกาล กรรมให้ชาวกร็กจำนวนมากฟัง ท่าให้คนนับพันๆ คนเป็นชาวพุทธ มีพระกรีกรูปหน้ง ฉายาว่า พระธรรมรักขิตโต เป็นพระเถระที่ พระโมคคลขิตโตเถระ ส่งให้ไปแสดง ธรรมที่อะปารันตกะ ซึ่งเป็นดินแดน ที่อยู่ไกลออกไปมากทางตะวันตก พระโมคคลขิตตะสอนเรื่องอัคคิขัน โธปมสูตร ทำให้ชาวอะปารันตกะ ประกาศตนเป็นพุทธมามกะกันมาก มายโดยเฉพาะผู้หญิง เสาหินจารึกของพระเจ้าอโศกมหาราชที่สารนาถ อินเดีย เรื่องนี้มีหลักฐานยืนยันในเสาหิน จารึกของพระเจ้าอโศกมหาราชที่ต้นพบไกลออกไปทางทิศตะวันตกในประเทศ อัฟกานิสถานเมื่อทศวรรษ ๒๕๐๓ ทำให้เราทราบว่าพระองค์ทรงวางแผน เตรียมการเผยแผ่ทางซีกโลกตะวันตกและการติดตามผลไว้อย่างรอบคอบเพียงใด ไม่เพียงแต่พระองค์จะทรงประกาศเป็นพระบรมราชโองการให้มีคณะธรรมทูต กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ ๔๓