โลกสีฟ้า : มณีทัศน์ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2544 ฉบับที่ 8 หน้า 75
หน้าที่ 75 / 116

สรุปเนื้อหา

เหลือเกิน สายฝนที่โปรยปรายเป็นสาย เพียงได้ยินเสียง หัวใจก็ชุ่มฉ่ำอยากให้ตกทั้งกลางวันกลางคืน เวลานอนได้ ห่มผ้าห่มอุ่น ลมที่พัดมาก็เย็นยะเยือกครับ ความสุขกับ สายฝน อีกความสุขน้อยๆ ของผมสมัยเด็ก ก็คือ นอนดู ดาวกลางคืน ผมชอบนอนดูดาว เพราะบ้านนอกสมัยก่อนไม่ มีไฟฟ้า มีแต่ตะเกียงเจ้าพายุ ทั้งตลาด เวลาเดือนมืดจะ เห็นดวงดาวเต็มท้องฟ้า แต่ละดวงกะพริบน้อยๆ สวยงามเหมือนฝัน กำมะหยี่และมีกากเพชรโรยเต็ม เหมือนเพลงๆ หนึ่งที่บอกว่า 1000 ET 3 เลโ ถ้าเมื่อไรที่คุณรู้สึกเหงาและเปล่าเปลี่ยวให้แหงนดูดวงดาว ข้างบน นั่นคือเพื่อนปลอบใจ ลูซิว่าดวงไหนคือดาว ประจำตัวของคุณที่จะสุกใส่ส่องแสงเสมอ ผมมานึกหวนถึงความหลังเหล่านี้ เมื่อนั่งเรือบิน เที่ยวค่าจากแอลเอจะไปแอตแลนตา เครื่องบินบินสูงไม่ มากนัก ฝ่าความมืดมาตลอด จนกร

หัวข้อประเด็น

- โลกสีฟ้า : มณีทัศน์

ข้อความต้นฉบับในหน้า

โลกสีฟ้า : มณีทัศน์ เยี่ยมเมืองแห่งดาวธรรมกาย TU วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย คนวันนี้ฝนตกอีกแล้วอากาศชื่นเย็นสบาย เหลือเกิน สายฝนที่โปรยปรายเป็นสาย เพียงได้ยินเสียง หัวใจก็ชุ่มฉ่ำอยากให้ตกทั้งกลางวันกลางคืน เวลานอนได้ ห่มผ้าห่มอุ่น ลมที่พัดมาก็เย็นยะเยือกครับ ความสุขกับ สายฝน อีกความสุขน้อยๆ ของผมสมัยเด็ก ก็คือ นอนดู ดาวกลางคืน ผมชอบนอนดูดาว เพราะบ้านนอกสมัยก่อนไม่ มีไฟฟ้า มีแต่ตะเกียงเจ้าพายุ ทั้งตลาด เวลาเดือนมืดจะ เห็นดวงดาวเต็มท้องฟ้า แต่ละดวงกะพริบน้อยๆ สวยงามเหมือนฝัน กำมะหยี่และมีกากเพชรโรยเต็ม เหมือนเพลงๆ หนึ่งที่บอกว่า 1000 ET 3 เลโ ถ้าเมื่อไรที่คุณรู้สึกเหงาและเปล่าเปลี่ยวให้แหงนดูดวงดาว ข้างบน นั่นคือเพื่อนปลอบใจ ลูซิว่าดวงไหนคือดาว ประจำตัวของคุณที่จะสุกใส่ส่องแสงเสมอ ผมมานึกหวนถึงความหลังเหล่านี้ เมื่อนั่งเรือบิน เที่ยวค่าจากแอลเอจะไปแอตแลนตา เครื่องบินบินสูงไม่ มากนัก ฝ่าความมืดมาตลอด จนกระทั่งทุกครั้งที่บินผ่าน เมืองใหญ่ๆ มองจากข้างบนจะเห็นแสงไฟข้างล่างเหมือน สะเก็ดดาวเต็มท้องฟ้ากำมะหยี่สีดำ เหมือนเอากากเพชร ไปโรยไว้ข้างล่างยังไงก็ยังงั้น มองจากเรือบินลูเพลินสวย กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ Am
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More