การบรรพชา : หน้า 82/116

เป็นการที่จะแสดงออกถึงความรักอันเต็มเปี่ยม ที่สามเณรอยากมอบให้กับโยมแม่ ด้วยความ ตั้งใจจริง นั่นก็คือ การบรรพชา การออกจากเรือนในวัยเยาว์ เพื่อปณิธานอันยิ่งใหญ่และเปิดทางสวรรค์แต่คนที่ สามเณรรักที่สด ถึงในภพชาติและอัตภาพนี้ สามเณรไม่มีโอกาสได้เลี้ยงดูเรือนกายโยมแม่ ด้วยปัจจัย ๔ เครื่องใช้ไม้สอย เครื่องอุปโภคบริโภค เยี่ยงชาวโลก ถึงในภพชาติและอัตภาพนี้ สามเณรไม่มีโอกาสได้เลี้ยงดูเรือนใจโยมแม่ด้วยความคลุกคลี ใกล้ชิด ประคบประหงมกันใกล้ๆ แต่ในภพชาติต่อๆ ไป สิ่งที่จะเกิด ขึ้นแก่เรา ก็ไม่ควรค่า ที่จะเอาท้องฟ้า ดวงดาว ภูเขา มาทดเทียบยกเปรียบ เช่นเดียวกัน สามเณรขอกล่าวตามตรงว่า ไม่ง่ายนัก ที่จะใช้ชีวิตในวัยนี้ ห่างไกล จากไออุ่นของผู้มอบสายเลือด ความรักที่ฝังอยู่ในเลือดข้นนั้น เรียกร้อง ให้สามเณรอยากอยู่ใกล้โยมแม่ อยากอยู่กับครอบครัว ๘๐ สยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๔