คุณค่าของแม่ : หน้า 81/116

อุเบกขา ไม่ว่าลูกจะเป็นอย่างไรในเมื่อวาน วันนี้ หรืออนาคต ลูกของแม่คือคนดีที่หนึ่งเสมอ ไม่มีอะไรจะสามารถเปลี่ยนความเชื่อมั่นของแม่ที่ปัก ลงกลางใจลูกได้ แม่เป็นเฉกพระอรหันต์ เพราะใจที่แม่มอบให้ลูก ไม่เคยแปดเปื้อนด้วยความคิดร้าย ปราชญ์กล่าวไว้ไม่ผิดว่า ถึงเอาโลกมาเป็นปากกา เอานภามาแทนกระดาษ เอาน้ำหมด มหาสมุทรแทนหมึกวาด ก็ไม่อาจประกาศคุณที่บิดามารดรมีต่อบุตรได้เพียงพอ แสงจากหิ่งห้อยยามราตรีไม่อาจเทียมความสว่างนวลของดวงจันทร์ ฉันใด ข้อความ ไม่มากนักในจดหมายฉบับนี้ ย่อมไม่อาจทดแทนได้แม้เพียงหนึ่งน้ำนมที่โยมแม่รินหลั่ง แต่คงไม่มีใครกล้าปฏิเสธว่า กลางมืดมิดในคืนค่ายามไร้ดาว หิ่งห้อยตัวเล็กๆ นั้น เป็นสิ่งมีชีวิตเจิดจ้าที่สุดมิใช่หรือ เพียงการพร่ำพรรณาเอ่ยพระคุณให้พอเพียง ยังยากเย็นแสนเข็ญเห็นปานนี้ การ ทดแทนพระคุณจักต้องกระทำเพียงไหน ต้องยกฟ้ามาพับเป็นดอกไม้ นำดวงดาวมาทำเป็นพาน หยิบบรรพตยักษ์ประดับประดา แล้วน่ามากราบไหว้ หรือต้องนำทองมากองท่วมฟ้า เอาเงินตรามาถมท่วมทะเล จึงจะประเมิน ค่ามหากรุณาของโยมแม่ คำตอบข้างบนนั้น คือไม่ใช่ แต่สิ่งที่สามเณรกำลังตั้งใจทำอยู่นี้ สามเณรคิดว่า มัน เยาณมิสร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ ๗๙