สงครามและสันติภาพ : หน้า 31/116

โ! / ทความพิเศษ : กองบรรณาธิการ ฬ.ปด..เพื่อสันติสุขที่แท้จริง “สงครามและสันติภาพ” สองคำนี้มีความหมาย ที่ห่างกันไกล แต่น่าแปลกที่มักถูกนำมาใช้คู่กันอยู่เสมอ ในภาวะสงคราม มนุษย์พากันเรียกร้องหาสันติภาพ แต่ ในยามสงบ พวกเขากลับทำการสั่งสมกำลังทหาร และอาวุธ โดยอ้างว่ามีไว้เพื่อเป็นหลักประกันสำหรับสันติภาพ ปฏิกิริยาเช่นนี้ บ่งบอกให้เห็นว่า แท้ที่จริงแล้ว ชาวโลกส่วนใหญ่ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่า สันติภาพที่แท้จริง นั้นเป็นอย่างไร และจะมีวิธีการใดที่จะทำให้เกิดขึ้นได้ ด้วยความไม่รู้นี้เอง ทำให้มนุษย์เลือกที่จะใช้ความรุนแรง เป็นเครื่องตัดสินปัญหาที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นความ ขัดแย้งด้านลัทธิการเมือง ผลประโยชน์ หรือแม้แต่ปัญหา เชื้อชาติเผ่าพันธุ ฯลฯ ความโหดร้าย และความสูญเสียจากสงครามที่ เกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ตลอดหน้าประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา หาได้ทำให้มนุษย์รู้สึกหลาบจำไม่ เพราะตราบใดที่จิตใจ ของคนยังเต็มไปด้วยความโลภโมโทสัน สงครามจะยังคง เป็นสิ่งที่อยู่คู่โลกต่อไปตลอดกาลนาน เหตุการณ์ทิ้งระเบิดปรมาณูที่เมืองฮิโรชิมา และ นางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ ๒ นับเป็นจุดพลิกผันสำคัญ ที่ทำให้มวลมนุษยชาติ หันมา ตระหนักถึงสันติภาพอย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้น เนื่องจาก เหตุการณ์ในครั้งนั้น มีการใช้ระเบิดนิวเคลียร์ ซึ่งเป็น อาวุธที่มีอานุภาพร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์ ส่งผลให้พลเรือนหลายแสนคนเสียชีวิต ส่วนผู้ที่รอดตายก็ ต้องทนทุกข์ทรมานกับพิษตกค้างของสารกัมมันตภาพรังสี ภาพความโหดร้ายของโศกนาฏกรรมดังกล่าว ยังคง ตรึงตราอยู่ในจิตใจของคนทั่วโลก มากระทั่งทุกวันนี้ ประชาคมโลกจึงเริ่มตระหนักว่า หากมนุษย์ยัง ขืนใช้อาวุธร้ายแรงดังกล่าวเข้าประหัตประหารกันเหมือน ที่ผ่านมา โลกทั้งใบก็มีหวังแหลกเป็นจุลอย่างแน่นอน ความรู้สึกหวาดกลัวภัยสงคราม ผลักดันให้ชาติต่างๆ ทั่ว โลกกว่า ๕๐ ประเทศ ร่วมใจลงนามในกฎบัตรของ ผ้ายๆณ ศว สิงหาคม พ.ศ. เธAAA | ๒๙