ความหวังและความสำเร็จ : หน้า 114/116

ทำ น้าสุดท้าย : นาธรรม คิดก่อน ท่าก่อน มวลมนุษยชาติต่างอยู่กันไ กันได้ด้วยความหวังทั้งนั้น ไม่ว่าจะยากดีมีจน หรือเป็นคนชาติตระกูลสูงต่ำเพียงใด เพราะต่างก็หวังว่าสักวันหนึ่งตนจะประสบความสำเร็จในชีวิต ร่ำรวย มั่งมีศรีสุข และสมปรารถนาในทุกสิ่ง ความหวังจึง ทำให้มนุษย์อยากมีชีวิตอยู่เพราะคาดว่าสักวันหนึ่งคงสมหวัง แต่คนเราจะมุ่งหวังเพียงอย่างเดียวไม่ได้ เมื่อตั้ง ความหวังไว้ก็จะต้องประกอบเหตุลงมือกระทำคือคิดก่อนแล้ว ทำก่อนทันที โดยแสวงหาวิธีการที่มีประสิทธิภาพ จึงจะพบ ความสำเร็จ มีใช่เพียงหวังอย่างลอยๆ คอยโชคลาภ หรือมี บุญหล่นทับ ผู้รู้กล่าวว่า “ถ้าไม่รู้วิธีการที่ถูกต้องและมีเป้าหมาย ที่ชัดเจน" แม้จะประกอบเหตุอย่างสุดความสามารถ ก็จะไม่ พบกับความสำเร็จ เสมือนเพียงได้ลองถูกลองผิดอยู่ร่ำไป ซึ่งทำให้เสียเวลา อาจจะทั้งชาติ ถ้าเป็นอย่างนี้ก็อันตราย นักรบออกสู่สมรภูมิสามารถเอาชนะข้าศึกได้ ก็ เพราะ “ใจ”, ที่มีกำลังมีความเชื่อมั่นเด็ดเดี่ยว จนเกิดความ พร้อมในการทำศึกสงคราม ชีวิตคนเราก็เช่นกันเปรียบเสมือน อยู่ท่ามกลางสมรภูมิ จึงต้องย้อนดูตนเองว่า เรามีกำลังใจและ ความพร้อมหรือยัง ที่จะเป็นผู้มีชัยชนะในสมรภูมิชีวิต เมื่อคิดที่จะชนะ ก็ต้องฝึกฝนใจให้มีกำลังอย่าง ต่อเนี่อง เพราะทุกสิ่งล้วนสําเร็จได้ด้วยใจ และต้องทําให้ถูก หลักวิชชา จะได้ไม่ต้องสูญเสียเวลาของชีวิต มาสิ...ทำใจให้ สบาย ปลอดจากความคิด ไร้กังวล แล้วน้อมนำใจไปไว้ที่ ศูนย์กลางกายภายในตน ซึ่งเป็นที่ตั้งดั้งเดิมของจิต เป็นบ่อเกิด แห่งปัญญา เป็นต้นแหล่งแห่งพลังที่มีอานุภาพในการ ทำความดีเอาชนะความชั่วทั้งหลาย เมื่อหยุดนิ่งถูกส่วนใจของ เราก็สะอาดบริสุทธิ์ เข้าถึงความหลุดพ้นจากกองทุกข์ได้ เป็นชัยชนะอันยิ่งใหญ่ “พรรษามหาบูชานี้" เป็นโอกาสดีที่จะคิดก่อน.....ทำ ก่อน เพื่อสั่งสมความดีให้เต็มกำลัง ๑๑๒ กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๔