อานุภาพพระของขวัญ : หน้า 67/116

แล้วให้ได้ แต่ต่อมาก็ถวายให้ท่าน ก่อนถวายคิดอยู่ ๔-๕ วัน เอ่อ หลวงพ่อธัมมะ เอาวิชชาของหลวงพ่อมาเผยแพร่โด่งดังถึงไหนถึงกัน ท่านสมควรจะปกครองพระองค์นี้ไว้ สมบัติของหลวงพ่อ วัดปากน้ำฯ เราจะให้ลูกหลาน มันก็เอาไว้เฉยๆ เลยนึกว่า ให้ท่านเถอะ ให้ตั้งแต่มีชีวิตนี่แหละ เราก็มองดูแล้วท่าน สมควรที่จะปกครองพระองค์นี้ไว้ ผมเองก็อยากให้เป็น มรดกของธรรมกายด้วยซ้ำ" อานุภาพพระของขวัญ การมอบพระของขวัญ ในสมัยที่หลวงวัดปากน้ำฯ ยังมีชีวิตอยู่ เป็นที่กล่าวขานกันว่า หลวงพ่อจะมอบ พระของขวัญให้เฉพาะคนที่เดินทางมาทำบุญด้วยตัวเอง เท่านั้น ห้ามฝากให้คนอื่นมารับแทน ลุงหลอมได้เล่าให้ ฟังว่า “เรื่องนี้หลวงลุงท่านเคยบอกผมว่า คนที่จะมารับ พระจากมือท่าน ท่านต้องบรรจุพระเจ้าองค์เข้าตัวทุกคน บรรจุเข้าตัวเข้าแล้ว เงินต้องมีชาติหน้า ภพหน้าต่อไป จะต้องมีเงินถึงคนละพันล้าน ท่านบอกว่า ถ้าพระ ของขวัญหายไปก็ไม่ต้องกลัว เพราะท่านบรรจุเข้าตัวแล้ว ไปไหนก็ สัมมา อะระหัง ห้ามอย่างเดียว อย่าไปลักเขา อย่าไปด่าเขา อย่าไปข่มเหง ทำร้ายเขา ถ้าเขามาหาเรื่องเรา เราก็ไม่ต้องกลัว, คุณน้าองุ่น สุขเจริญ หลานแท้ๆ ของหลวงท้อวัดปากน้ำฯ ลืมเลือน “สมัยก่อนแถวบ้านสองพี่น้องน้ำมันท่วม เวลา หน้าน้ำต้องใช้เรือ แผ่นน้าเขาขับเรือหางยาวรับจ้าง มีคน ๒ คน มาจ้างไป พอถึงกลางทุ่งเปลี่ยวๆ มันจี้เรือ จี้แล้ว มันก็ยิง เป็นปืนลูก ๙ ยิงลูกเดียวแตกออกเป็น 4 ลูก ลูกแรกเช้าที่คอหอย แต่ไม่ทะลุ มันเด้งออกมา อีกลูก เช้าที่ราวนม มันก็แฉลบออกอีก ทั้ง ๙ ลูก ไม่เข้าเลยสัก ลูกหนึ่ง พวกโจรติดเครื่องเรือไม่ได้ ก็พายเรือไปหาแฟนนา ที่ว่ายน้ำหนี ไปถึงเอาไม้พายดีหัว เลือดออกซิบๆ เป็น ยางบอน แต่หัวไม่แตก โจรบังคับให้ขึ้นมาติดเครื่องเรือ เขาก็บอกเดี่ยวๆ ขอล้วงในกล่องเครื่องมือก่อน ล้วงไปเจอ มีดก็แทงทั้ง ๒ คน แล้วโดดน้ำหนี พอหนีรอดก็พายเรือ ไปหาญาติที่อยู่แถวกลางทุ่ง... ผู้ที่เป็นเจ้าของพระของขวัญรุ่น ๑-๒-๓ หลาย ท่านต่างประจักษ์ถึงอานุภาพความศักดิ์สิทธิ์ จนเป็นที่เล่า ขานสืบต่อมากันมาจนถึงปัจจุบัน น้าองุ่น สุขเจริญ เป็น อีกผู้หนึ่งที่ได้พระของขวัญรุ่นนี้จากมือของหลวงพ่อวัด ปากน้ำ เมื่ออายุ ๑๒ ปี น้าองุ่นเล่าว่า ตอนที่เข้าไปกราบ หลวงปู่ได้ให้พระของขวัญรุ่นแรก ท่านบอกสงสารที่เรา เป็นลูกกำพร้า พ่อมาตายเสียตั้งแต่ยังเล็กๆ และท่านยัง ได้เอาเงินของท่านเองให้ทำบุญร่วมสร้างโรงเรียนพระ ปริยัติธรรมด้วย น้าองุ่นเก็บรักษาพระที่รับมาเป็นอย่างดี ภายหลังเมื่อแต่งงานมีครอบครัว จึงให้พระของขวัญแก่ สามีห้อยติดตัวไว้ และสามีของเธอนี่เองที่ได้ประสบกับ นั้นเป็นอะไรที่มันสุดสุดนะ" อานุภาพพระของขวัญ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่น้าองุ่นไม่เคย พอรู้ว่าแฟนปลอดภัยก็โล่งอก แต่นึกเป็นห่วง พระอย่างเดียว เพราะตอนสู้กันสายสร้อยคงหลุดจากคอ เรือแพไม่ห่วงเลย ให้มันเอาไป รุ่งเช้า ญาติของแผ่นเอา เรือมาคืน บอกไอ้ทิด เอ้านี่สร้อยมึง พระมึง โอ้โอ้ คราว กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒^^ | ๖๕