วันที่แม่รอคอย : หน้า 59/116

- รื่องเด่น : กองบรรณาธิการ วันที่แม่รอคอย “น้ำตาแม่หลั่งจากใจแม่ริน เพียงแม่ได้ยินค่ากล่าวอำลา ดวงใจของแม่จะบรรพชา ติดตามพระสัมมาฯ ไปสู่นิพพาน...” เสียงเพลงอันซาบซึ้งกินใจ ดังกังวานขึ้น หลังจากที่พิธี ขอขมาและมอบผ้าไตรของธรรมทายาท ภาคฤดูเข้าพรรษา ปีพุทธศักราช ๒๕๔๔ สิ้นสุดลง บรรดานาคภายใต้ชุดขาวสะอาดตา กำลังแปรแถวกลับขึ้นสู่พระอุโบสถ เพื่อทำพิธีบรรพชา อุปสมบทต่อไป พลันเหลือบแลไปเห็นบรรดาพ่อแม่ และญาติมิตรที่มาร่วมอนุโมทนาบุญ ต่างพากัน หลั่งน้ำตาออกมาด้วยความตื้นตันใจโดยเฉพาะผู้ที่เป็นแม่ย่อมมีความรู้สึกปลื้มปิติมากเป็นพิเศษ ที่ได้เห็นลูกชายอันเกิดจากอุทร บวชเป็นพระภิกษุตามรอยบาทพระศาสดา ซึ่งเป็นวันที่แม่ ทุกคนเล่ารอคอยมานานแสนนาน อีกด้านหนึ่ง ผู้ที่เป็นลูกเอง ก็เสารอวันที่จะได้บวชเพื่อทดแทนพระคุณของพ่อแม่ อย่างใจจดใจจ่อไม่แพ้กัน ต่อไปนี้ เป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของความรู้สึก ที่บรรดาเหล่าธรรม หายาทได้บันทึกไว้บนกระดาษแผ่นน้อยๆ ทว่ามีความหมายที่ยิ่งใหญ่และงดงามยิ่งนัก ลัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒*1X | ๕๗