การอุทิศส่วนกุศล วารสารกัลยาณมิตร ปี 2544 ฉบับที่ 8 หน้า 56
หน้าที่ 56 / 116

สรุปเนื้อหา

เรื่องนี้เกิดขึ้นในสมัยพุทธกาล วิธีกรวดนํ้า และหลักเกณฑ์ต่างๆ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรง แสดงไว้ว่า - - ผู้ที่จะอุทิศส่วนกุศลต้องมีบุญมาก ถ้ามีบุญ น้อยก็เหมือนกับมีเศษสตางค์นั่นเองจะแจกใครก็ไม่เต็มที่ จึงต้องทำบุญก่อน บุญได้ ผู้ที่ละโลกไปแล้วก็อยู่ในสภาพที่พอจะรับ - ผู้รับบุญได้ตั้งใจอนุโมทนาเมื่อเวลาเจ้าของ บุญเขาอุทิศส่วนกุศลให้ เพราะฉะนั้น เมื่อเราได้รำลึกถึงพระคุณของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ทรงสั่งสอนอบรมให้พวกเรามี บุญมีคุณธรรม รู้จักละชั่ว ทำดี กลั่นใจให้ใสตลอดมาแล้ว เราจึงไม่ควรลืมว่า กว่าที่เราจะมีความรู้ความดีเหล่านี้ เราได้รับการประคบประหงม ประคับประคอง โอบอุ้ม ค้ำชูมาจากหลายๆ มือ และเราก็ต้องยอมรับความจริง ว่าเจ้าของมือนั้น แม้จะมีพระคุณต่อเราคนละมากๆ ๕๕ 8 ๆ ปีห3 สิงหาคม พ.ศ. ๒*®® ก็ตา

หัวข้อประเด็น

- การอุทิศส่วนกุศล

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เรื่องนี้เกิดขึ้นในสมัยพุทธกาล วิธีกรวดนํ้า และหลักเกณฑ์ต่างๆ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรง แสดงไว้ว่า - - ผู้ที่จะอุทิศส่วนกุศลต้องมีบุญมาก ถ้ามีบุญ น้อยก็เหมือนกับมีเศษสตางค์นั่นเองจะแจกใครก็ไม่เต็มที่ จึงต้องทำบุญก่อน บุญได้ ผู้ที่ละโลกไปแล้วก็อยู่ในสภาพที่พอจะรับ - ผู้รับบุญได้ตั้งใจอนุโมทนาเมื่อเวลาเจ้าของ บุญเขาอุทิศส่วนกุศลให้ เพราะฉะนั้น เมื่อเราได้รำลึกถึงพระคุณของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ทรงสั่งสอนอบรมให้พวกเรามี บุญมีคุณธรรม รู้จักละชั่ว ทำดี กลั่นใจให้ใสตลอดมาแล้ว เราจึงไม่ควรลืมว่า กว่าที่เราจะมีความรู้ความดีเหล่านี้ เราได้รับการประคบประหงม ประคับประคอง โอบอุ้ม ค้ำชูมาจากหลายๆ มือ และเราก็ต้องยอมรับความจริง ว่าเจ้าของมือนั้น แม้จะมีพระคุณต่อเราคนละมากๆ ๕๕ 8 ๆ ปีห3 สิงหาคม พ.ศ. ๒*®® ก็ตาม แต่บางท่านก็เป็นประเภทที่ใจบุญ บางท่านก็ เป็นประเภทบุญปนบาปด้วย ท่านที่เป็นผู้ใจบุญ สร้าง บุญของท่านด้วยตนเองมาตลอด ท่านเหล่านั้นก็เอา ตัวรอดของท่านได้ แต่ว่ายังมีอีกหลายๆ มือ อีกหลายๆ ท่าน ซึ่ง ก้ำกึ่ง มีทั้งบุญปนบาปอยู่ในตัว หรือบางท่านบาปหนัก บุญน้อย บางท่านบุญมากแต่บาปก็พอประมาณทีเดียว ท่านเหล่านี้บางท่านละโลกแล้วไปไม่ดีบางท่านก็ยังกิ่ง เมื่อเป็นเช่นนี้ ในฐานะที่เราเคยได้รับพระคุณจากบุคคล เหล่านั้นมา และเราก็อยู่ในสภาพที่สามารถจะทดแทน พระคุณท่านเหล่านั้นได้ เราก็น่าที่จะต้องหาทาง ตอบแทนพระคุณกัน จึงจะได้ชื่อว่าเป็นคนดีจริงๆ ท่านเหล่านั้นละโลกดายไปแล้วก็ยังอุตส่าห์คิดถึงกัน ไม่ทิ้งกันท่าน อย่างนี้จึงจะสมกับที่เราได้เข้าวัดปฏิบัติธรรม
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More