ความกตัญญูและพระประจำตัว : หน้า 66/116

คุณน้าองุ่น สุขเจริญ หลานแท้ๆ ของหลวงพ่อวัดปากน้ำฯ หลวงพ่อเรียกว่า “อาชั่ว” เป็นชามที่ใช้ฉันภัตตาหารอยู่ เป็นประจำ ชามลูกนี่แปลกตรงที่ ใส่อาหารอะไรลงไปก็ ไม่พูด ไม่เสีย ทุกครั้งหลังจากที่ท่านฉันเสร็จ บรรดาชุด อุปัฏฐากจำนวน ๕-๖ คน จะยกชามมาแบ่งกันกินต่อ คนละคำสองคำ แต่น่าแปลกอีกเหมือนกันที่ลุงหลอมบอก ว่า กินไปแล้วมันรู้สึกเฉยๆ ทั้งๆ ที่กินกันอยู่แบบนี้เป็นปี พอหลวงวัดปากน้ำฯ มาถามว่าอิ่มไหม ลุงก็ต้องตอบว่าอิ่ม เพราะกลัวท่านจะเดือดร้อน “ได้คุยปรึกษากันว่า มันแปลกประหลาด ข้าวมี หน่อยเดียว แต่กินกันตั้ง ๕-๖ คน มันก็ไม่หิวอะไร ใหม่ๆ ผมกะว่าจะไปซื้อกินข้างนอก ไม่เป็นไร ไม่อิ่มเดี่ยวไป หากินช้างนอก มันก็ไม่หิว ถามคนโน้นก็ไม่หิว คนนี้ก็ไม่ หิว ก็เลยไม่ไปซื้อกินล่ะ, ความกตัญญูต่อโยมพี่สาว หลวงพ่อวัดปากน้ำฯ มีโยมพี่สาวคนหนึ่งชื่อว่า “ดา” แต่ก่อนมีฐานะร่ำรวยที่สุดในแถบคลองสองพี่น้อง มี ทั้งเรือไฟ เรือยนต์ หลายลำ ต่อมาเริ่มยากจนลงเรื่อยๆ ๖๔ กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕3: จนต้องมาอาศัยอยู่ที่วัดปากน้ำฯ ลุงหลอมเล่าว่า หลวงพ่อ วัดปากน้ำฯ คิดว่าโยมพี่สาวเคยเลี้ยงดูท่านมาตั้งแต่เล็กๆ เลยคิดอยากจะแทนคุณ แต่จะเอาเงินทองที่ญาติโยมจบ ถวายมาให้ ก็ไม่เหมาะ ท่านจึงเรียกประชุมสงฆ์ทั้งวัด ที่พระอุโบสถ “ประชุมเสร็จสรรพ ท่านก็ประกาศกับสงฆ์ว่า อาตมามีพี่สาวอยู่คนหนึ่ง เลี้ยงอาตมามาตั้งแต่เล็กแต่น้อย เข้ากับเอวมา พี่สาวก็ยากจนเต็มที่ อาตมาก็ไม่รู้จะทำ อย่างไร อยากจะแทนคุณ เงินทองที่เขาถวายมา ถึงจะ เป็นเงินส่วนตัวเขาก็ถวายมาสำหรับให้อาตมา เราจะเอา ไปให้คนอื่นใช้มันไม่ดี คิดแล้วว่า อยากจะเอาตัวของ อาตมานี่แหละแทนคุณ ให้ช่างถ่ายรูปก่อน แล้วก็เอารูป อาตมานี่แหละ ให้พี่สาวไปจำหน่าย สงฆ์องค์ใดที่เห็น สมควรก็ให้ยกมือ ถ้าไม่สมควรก็ให้คัดค้านมา อาตมาจะ ได้หยุด สงฆ์ทั้งหมดก็เห็นสมควร โมทนาสาธุด้วย.... บริสุทธิ์,น่าดูครับหลวงลุง เงินที่เขาถวายส่วนตัว ท่านยัง คิดว่าเงินเขาให้แก่ท่าน จะให้ท่านใช้ ท่านจะเอาไปให้คน อื่นใช้มันก็ไม่ดี” พระประจำตัวหลวงพ่อ หลวงพ่อวัดปากน้ำฯ มีพระองค์หนึ่งที่ท่านพก ติดตัวอยู่เป็นประจำ ก่อนจะมรณภาพ หลวงพ่อมอบ พระองค์นี้ให้แก่ลุงหลอม ในฐานะที่ช่วยดูแลอุปัฏฐากใน ช่วงที่ท่านล้มป่วย ลุงหลอมเล่าถึงคำพูดที่หลวงพ่อวัด ปากน้ำฯ สั่งไว้เมื่อคราวมอบพระให้ว่า “ท่านบอกว่า ถึง เก็บไว้ให้ดีนะ พระประจำตัวของกู พระส่วนตัวของกูน มึงเก็บไว้ให้ดี อย่าให้หายชะนะ" ต่อมาเมื่อลุงหลอมได้มีโอกาสมาที่วัดพระธรรม กาย ได้พบหลวงพ่อธัมมชโย เกิดความเลื่อมใส ภายหลัง จึงได้ถวายพระองค์ดังกล่าวให้กับหลวงพ่อธัมมชโย “เรา เห็นหลวงพ่อแล้ว ลักษณะราศีท่านดี ผุดผ่อง ราศีรัศมีท่านดี ตั้งแต่นั้นก็เลื่อมใส ส่วนเรื่องพระที่ท่านรู้ เพราะอาจารย์ ลือพงศ์ไปกระซิบบอก ท่านเลยขอลู ท่านดูแล้วก็เอาไป ให้หลวงพ่อทัตตะดู หลวงพ่อธัมมะก็บอกว่า โยม ถ้าตาย แล้วพระนี้ขอให้ฉันได้ไหม เลยตอบว่าครับ ถ้าผมตาย